Powiat rówieński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powiat rówieński
powiat
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo wołyńskie
Siedziba Równe
Powierzchnia 2898 km²
Populacja (1931)
• liczba ludności

252,8 tys.
• gęstość 87,2 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba gmin miejskich 2
Liczba gmin wiejskich 9
Położenie na mapie województwa
POL powiat rówieński map.svg
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Powiat rówieński – dawny powiat w południowo-zachodniej części guberni wołyńskiej Imperium Rosyjskiego, później pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich w Okręgu Wołyńskim, od 17 stycznia 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego[1]. 1 czerwca 1920 r. przekazany Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej[2], 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej[3]. Jego siedzibą było miasto Równe. 1 stycznia 1925 r. z części gmin powiatu utworzono powiat kostopolski [4]. W skład powiatu wchodziło 9 gmin wiejskich, 2 miejskie, 306 gromad wiejskich (sołectw) i 2 miasta.

Dane[edytuj | edytuj kod]

Powiat rówieński zajmował środkowo-wschodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z powiatami dubieńskim i łuckim, od północy z powiatem kostopolskim, od wschodu wzdłuż granicy z ZSRR, zaś od południa graniczył z powiatem zdołbunowskim.

Powierzchnia powiatu wynosiła 2.898 km2, a ludność 252,8 tys. osób (według spisu z 1931 r.), a więc dawała stosunkowo duży wskaźnik gęstości zamieszkania, bo 87 osób na 1 km2.

Powiat w większości zamieszkiwała ludność ukraińska licząca 160,6 tys. osób (63,5%). Drugą narodowością pod względem liczebności byli tam Polacy w liczbie 37,0 tys. osób (14.6%). Reszta to głównie Żydzi oraz Niemcy i Czesi.

Według drugiego powszechnego spisu ludności z 1931 roku powiat liczył 252 787 mieszkańców, 36 444 było rzymskokatolickiego wyznania, 501 – unickiego, 166 469 – prawosławnego wyznania, 6 109 – augsburskiego, 650 – reformowanego, 63 – unijne ewangelickie, 930 osób podało wyznanie ewangelickie bez bliższego określenia, 3 686 – inne chrześcijańskie, 37 713 – mojżeszowe, 34 – inne niechrześcijańskie, 166 osób nie podało przynależności konfesyjnej[5].

Gminy[edytuj | edytuj kod]

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Starostowie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 6, poz. 79
  2. Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 42, poz. 1058
  3. Dz.U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93
  4. (Dz.U. z 1924 r. Nr 68, poz. 655)
  5. Drugi Powszechny Spis Ludności z Dn. 9.XII 1931 r. Mieszkania i Gospodarstwa Domowe. Ludność. Stosunki /Zawodowe. Województwo Wołyńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938, s. 27.
  6. a b c d e f g h i j 1 stycznia 1925 r. wyłączona z powiatu rówieńskiego i przyłączona do powiatu kostopolskiego (Dz.U. z 1924 r. Nr 68, poz. 655)
  7. 1 stycznia 1925 r. wyłączona z powiatu ostrogskiego i przyłączona do powiatu rówieńskiego (Dz.U. z 1924 r. Nr 68, poz. 655); 12 grudnia 1933 r. została zniesiona a jej terytorium włączono do gmin: Hoszcza i Korzec (Dz.U. z 1933 r. Nr 97, poz. 753)
  8. a b c 1 stycznia 1925 r. wyłączona z powiatu rówieńskiego i przyłączona do powiatu ostrogskiego, po czym nazwę powiatu zmieniono na powiat zdołbunowski (Dz.U. z 1924 r. Nr 68, poz. 655)
  9. Ruch służbowy. W starostwach. „Dziennik Urzędowy Zarządu Terenów Przyfrontowych i Etapowych”, s. 6, Nr 1 z 20 października 1920. 
  10. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 1 sierpnia do 1 września 1923 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”, s. 24, Nr 23 z 30 września 1923. 
  11. Spore nowości na starostwach kresowych w czerwcu. laurahuta.blogspot.com. [dostęp 2016-01-17].