Projekcja Fischera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
D-glukoza w projekcji Fishera
Rzut cząsteczki na płaszczyznę
ProectFisher.gif

Projekcja Fischera − rodzaj projekcji chemicznej umożliwiającej prezentację konfiguracji absolutnej enancjomerów i diastereoizomerów.

Wzór projekcyjny Fischera powstaje przez rzutowanie na płaszczyznę, cząsteczki ustawionej następująco:

  1. pionowo do płaszczyzny rzutowania
  2. atom centralny znajduje się w płaszczyźnie papieru
  3. atomy leżące powyżej i poniżej atomu centralnego znajdują się pod płaszczyzną papieru
  4. atomy leżące z lewej i z prawej strony atomu centralnego znajdują się nad płaszczyzną papieru
  5. atom o najniższym lokancie znajduje się u góry.
Schemat obrazujący zasady projekcji Fishera

Wzór cząsteczki w projekcji Fischera, można obracać jedynie o 180° wokół osi prostopadłej do płaszczyzny papieru. Obrócenie go o 90° prowadzi do otrzymania wzoru drugiego enancjomeru. Nazwa projekcji pochodzi od nazwiska Emila Fischera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]