Propercjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Auguste Jean Baptiste Vinchon, Propercjus and Cynthia w Tivoli

Propercjusz (łac. Sextus Propertius) (ok. 50 p.n.e. - pomiędzy 15 - 2 p.n.e.), poeta starożytnego Rzymu[1]. Wiadomości o jego prywatnym życiu są skąpe. Wcześnie stracił ojca[2], ale otrzymał gruntowne wykształcenie od matki[2]. Dotknęła go częściowa konfiskata rodzinnego majątku, dokonana dla zabezpieczenia potrzeb żołnierzy zwycięskiego w wojnie domowej Oktawiana Augusta[2]. Pisał elegie miłosne, najbardziej znane poświęcone kobiecie imieniem Cynthia[1]. Również treny (poświęcone m.in. Marcellusowi, siostrzeńcowi Oktawiana Augusta). Na zamówienie Mecenasa stworzył również kilka utworów opisujących genezę niektórych zwyczajów, budowli czy pomników w Rzymie. Liryka poety uchodzi za trudną z uwagi na skrótowość stylu[1] i liczne dygresje[1]. Jego wiersz jest swobodniejszy niż wiersz Owidiusza[2], ale bardziej regularny niż wiersz Katullusa[1]. Twórczość Propercjusza nie była znana w średniowieczu[1], natomiast w renesansie stała się sławna[1]. Wywarła ona wtedy wpływ na wielu poetów europejskich, w tym na Jana Kochanowskiego[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Propercjusz (pol.). encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2016-10-19].
  2. a b c d Georg Hans Luck: Sextus Propertius Roman poet (ang.). britannica.com. [dostęp 2016-10-19].

Bibliografia[edytuj]

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, s. 350, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.