Przejście graniczne Sieniawka-Zittau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejście graniczne
Sieniawka-Zittau
Ilustracja
(sierpień 2007)
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Miejscowość

Sieniawka

Państwo

 Niemcy

Miejscowość

Zittau

Rodzaj przejścia

drogowe

Status

zlikwidowane

Rodzaj ruchu

osobowy, towarowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 t, mrg

Położenie na mapie gminy Bogatynia
Mapa konturowa gminy Bogatynia, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Przejście graniczneSieniawka-Zittau”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Przejście graniczneSieniawka-Zittau”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Przejście graniczneSieniawka-Zittau”
Położenie na mapie Europy
Mapa konturowa Europy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Przejście graniczneSieniawka-Zittau”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Przejście graniczneSieniawka-Zittau”
Ziemia50°53′47″N 14°50′09″E/50,896389 14,835833

Przejście graniczne Sieniawka-Zittau – istniejące do 2007 polsko-niemieckie drogowe przejście graniczne położone w województwie dolnośląskim, powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia, w miejscowości Sieniawka.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Przejście graniczne Sieniawka-Zittau z miejscem odprawy granicznej po stronie niemieckiej w miejscowości Zittau[1][2] czynne było przez całą dobę. Dopuszczony był ruch osobowy, towarowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 7,5 tony[3] i mały ruch graniczny[4]. Kontrolę graniczną, osób, towarów i środków transportu wykonywała Graniczna Placówka Kontrolna Straży Granicznej w Sieniwace[5]. Obie miejscowości przygraniczne łączył most graniczny nad rzeką Nysą Łużycką.

21 grudnia 2007 na mocy układu z Schengen przejście graniczne zostało zlikwidowane.

Przejście graniczne z NRD[edytuj | edytuj kod]

W okresie istnienia Niemieckiej Republiki Demokratycznej funkcjonowało w tym miejscu polsko-niemieckie drogowe przejście graniczne Sieniawka. Czynne było codziennie przez całą dobę. Dopuszczone było przekraczanie granicy dla ruchu towarowego dla obywateli NRD i PRL oraz osobowego tylko dla obywateli[6]:

  1. Ludowej Republiki Bułgarii
  2. Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej
  3. Niemieckiej Republiki Demokratycznej
  4. Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
  5. Socjalistycznej Republiki Rumunii
  6. Węgierskiej Republiki Ludowej
  7. Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich
  8. Mongolskiej Republiki Ludowej.

Kontrolę graniczną, osób, towarów i środków transportu wykonywała Graniczna Placówka Kontrolna Sieniawka.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oświadczenie Rządowe z dnia 26 października 2004 r. w sprawie związania Rzeczypospolitej Polskiej Porozumieniem między Rządem Republiki Federalnej Niemiec o zmianie załącznika nr 1 do Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o przejściach granicznych i rodzajach ruchu granicznego, sporządzonej w Bonn dnia 6 listopada 1992 roku (M.P. z 2004 r. nr 48, poz. 824).
  2. Oświadczenie Rządowe z dnia 10 marca 2003 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Bonn dnia 6 listopada 1992 roku (M.P. z 2003 r. nr 37, poz. 525).
  3. Porozumienie z dnia 7 czerwca 2004 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o zmianie załącznika nr 1 do Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o przejściach granicznych i rodzajach ruchu granicznego, sporządzonej w Bonn dnia 6 listopada 1992 roku (M.P. z 2004 r. nr 48, poz. 823).
  4. Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o małym ruchu granicznym, sporządzona w Bonn dnia 6 listopada 1992 roku (M.P. z 2003 r. nr 37, poz. 524)
  5. Zachodnia granica RP – Przejścia graniczne na granicy z RFN. „Pismo Komendy Głównej Straży Granicznej”. 6/1997, s. okładka, 1997. Warszawa: Straż Graniczna. ISSN 1234-3897. (pol.). 
  6. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 stycznia 1978 r. zmieniające zarządzenie w sprawie przejść granicznych przeznaczonych dla ruchu granicznego (M.P. z 1978 r. nr 3, poz. 14).