Przychocki Baron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przychocki Baronpolski herb baronowski, odmiana herbu Trzaska, nadany wraz z tytułem w Galicji.

Opis herbu[edytuj]

Opis stworzony zgodnie z klasycznymi zasadami blazonowania:

Herb według dyplomu z 1794: Tarcza dzielona w krzyż z polem sercowym. W polach I i IV złotych głowa orla skierowana do środka; w polach II i III błękitnych podwójna rzeka srebrna w skos; w polu sercowym, błękitnym, półksiężyc złoty między dwoma mieczami srebrnymi otłuczonymi ostrzami ku sobie. Nad tarczą korona baronowska opleciona sznurem pereł, nad którą trzy hełmy w koronie, z których klejnoty: klejnot I godło z pola sercowego na trzech piórach strusich, między błękitnymi srebrne; klejnot II głowa orla jak w godle; klejnot III dwa skrzydła orle złożone, błękitne na srebrnym. Labry I błękitne podbite srebrem; II błękitne podbite czernią; III błękitne podbite srebrem.

Według Juliusza Karola Ostrowskiego herb baronów Przychockich nie miał żadnych odmian, co czyniłoby go zwykłym herbem Trzaska z oznakami godności barona[1].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany z tytułem baronowskim (freiherr von) 7 stycznia 1794 Ingnacemu i Kazimierzowi Przychockim. Podstawą nadania tytułu było piastowanie przez Ignacego funkcji administratora dóbr wielickich i dzierżawa dóbr koronnych Sieraków i Dziekanowice.

Herbowni[edytuj]

Jedna rodzina herbownych:

freiherr von Przychocki.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza; [druk:] Józef Sikorski, 1906, s. 175.

Bibliografia[edytuj]

  • Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 311-312. ISBN 978-83-7181-597-3.

Linki zewnętrzne[edytuj]