Pseudomonarchia Daemonum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pseudomonarchia Daemonum (łac. Fałszywa Monarchia Demonów lub Fałszywe Królestwo Demonów) – grymuar z 1577[1] roku, autorstwa holenderskiego okultysty i uczonego, Johanna Weyera (1515-1588), opisujący hierarchiczną strukturę piekła.

69 demonów[edytuj]

  1. Bael (Baell)
  2. Aguares
  3. Marbas (Barbas)
  4. Pruflas (Bufas)
  5. Amon (Aamon)
  6. Barbatos
  7. Buer
  8. Gusojn
  9. Botis (Otis)
  10. Bathym (Marthim)
  11. Pursan (Kurson)
  12. Eligor (Abigor)
  13. Loraj (Oraj)
  14. Walefor (Malafar)
  1. Moraks (Foraii)
  2. Ipes (Ajperos)
  3. Naberus (Cerberus)
  4. Glasja labolas
  5. Zepar
  6. Byleth
  7. Sytri (Bitru)
  8. Pajmon
  9. Belial
  10. Bune
  11. Forneus
  12. Ronwe
  13. Berith
  14. Astaroth
  1. Forras (Forkas)
  2. Furfur
  3. Marchosjas
  4. Malfas
  5. Wepar (Separ)
  6. Sabnak (Salmak)
  7. Asmodaj (Sydonaj)
  8. Gaap (Tap)
  9. Szaks (Skoks)
  10. Pucel
  11. Furkas
  12. Murmur
  13. Kajm
  14. Raum (Rajm)
  1. Halfas
  2. Fokalor
  3. Win
  4. Bifrons
  5. Gamigin
  6. Zagam
  7. Orias
  8. Wolak
  9. Gomory
  10. Dekarabia (Karabia)
  11. Amdusjas
  12. Andras
  13. Androalfus
  14. Oze
  1. Aim (Haborym)
  2. Orobas
  3. Wapula
  4. Cimeries
  5. Amy
  6. Flauros
  7. Balam
  8. Alocer
  9. Zaleos
  10. Wal
  11. Haagenti
  12. Feniks
  13. Stolas

Przypisy

  1. Wprowadzenie. W: McGregor Mathers, Aleister Crowley: GOECJA wg Aleistera Crowleya. Wrocław: Wydawnictwo FOX, 2000, s. 10. ISBN 83-913114-5-7. (pol.)

Bibliografia[edytuj]