Pudu południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pudu chilijski)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pudu południowy
Pudu puda[1]
(Molina, 1782)
Pudu chilijski w Bristol Zoo
Pudu chilijski w Bristol Zoo
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd parzystokopytne
Rodzina jeleniowate
Podrodzina sarny
Rodzaj pudu
Gatunek pudu południowy
Synonimy
  • Ovis pudu (Gmelin, 1788)
  • Pudu pudu Sclater, 1870
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Pudu południowy[3], pudu chilijski (Pudu puda) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych (Cervidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje gęste lasy strefy umiarkowanej południowych Andów (Patagonia) - od regionu Maule, aż po Cieśninę Magellana; południowo-zachodnie rejony prowincji Neuquén i Santa Cruz. Występuje w rejonach od poziomu morza do 1700 m .n.p.m.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wysokość w kłębie 36-46 cm, masa ciała 9-15 kg, rdzawo-brązowy w żółte cętki, poroże małe 7-10 cm, słabo rozwinięte, nierozgałęzione. Żyją maksymalnie do 10 lat (w niewoli zanotowano 15 lat[4]). Żyją pojedynczo lub w parach. Młode po urodzeniu – w przeciwieństwie do młodych pudu północnego – mają cętki.

młode Pudu chilijskie

Dieta[edytuj | edytuj kod]

W warunkach naturalnych: roślinność zielona tym pędy bambusa, liście, kora, gałązki, kwiaty, owoce i jagody. W hodowli: lucerna, niektóre owoce i warzywa

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Samice[5] osiągają dojrzałość płciową już w wieku 1 roku. Kozły (samce) osiągają dojrzałość niewiele później, ale do reprodukcji gotowe są dopiero po 18-24 miesiącach życia, kiedy już mogą konkurować siłą z innymi samcami. Ciąża trwa (najczęściej od jesieni do wiosny) około 7 miesięcy. Rodzi się najczęściej jedno młode o wadze około 800g i pozostaje w ukryciu przez kilka pierwszych dni. W wieku kilku tygodni towarzyszy już matce i pozostaje pod jej opieką do 12 miesięcy. Samce nie podejmują opieki nad młodymi.

Status ochronny[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zagrożony wyginięciem z powodu polowań i ograniczania zasięgu występowania. W ciągu 12 lat odnotowano spadek populacji o około 30%[2].

Przypisy

  1. Pudu puda, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Jimenez, J. & Ramilo, E. 2008. Pudu puda. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-03]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 173. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Jones, M.L.: Longevity of ungulates in captivity. Int. Zoo Yearbk. 32:159-169, 1993.
  5. Woodland Park ZOO

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Komosińska Halina, Podsiadło Elżbieta: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Brent Huffman: www.ultimateungulate.com (ang.). [dostęp 4 września 2007].
  3. Pollard, S. 1999.: "Pudu puda" (On-line), Animal Diversity Web (ang.). [dostęp 4 września 2007].
  4. Chilean (Southern) Pudu Pudu pudu(a) (ang.). [dostęp 4 września 2007].