Park Narodowy Los Alerces

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy Los Alerces
Parque nacional Los Alerces
Ilustracja
park narodowy
Państwo  Argentyna
Data utworzenia 1945
Akt prawny Dekret Nr 9504 z 1945 roku
Powierzchnia 2595,7 km²
Położenie na mapie Argentyny
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Park Narodowy Los Alerces
Park Narodowy Los Alerces
Ziemia42°48′27″S 71°53′56″W/-42,807500 -71,898889
Park Narodowy Los Alerces[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo  Argentyna
Typ przyrodniczy
Spełniane kryterium VII X
Numer ref. 1526
Region[b] Ameryka Łacińska i Karaiby
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2017
na 41. sesji

Park Narodowy Los Alerces (hiszp. Parque nacional Los Alerces) – park narodowy w Argentynie, założony w 1945 roku i w 2017 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Park Narodowy Los Alerces został efektywnie utworzony w 1945 roku na mocy dekretu Nr 9504[1][2], w którym ogłoszono istniejące na tym terenie od 1937 roku rezerwaty przyrody parkami narodowymi[1][3][a].

Obejmuje ochroną obszar o powierzchni 259 570 hektarów (2595,7 km²) w Andach w prowincji Chubut przy granicy z Chile[1][2]. Celem parku jest ochrona krajobrazu polodowcowego i lasów waldiwijskich typu alerce, zdominowanych przez ficroję cyprysowatą[5].

W 2017 roku Park Narodowy Los Alerces wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[5].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Park leży w strefie klimatu umiarkowanego zimnego[1]. Latem średnia temperatura na obszarach niżej położonych wynosi 14°C, a zimą 2°C[1], w wyższych partiach gór średnia temperatura roczna to ok. -3°C[1]. Średnie opady roczne wynoszą 800 mm na wschodzie i 3000 mm na zachodzie[1] – zimą opady śniegu[1].

Flora i Fauna[edytuj | edytuj kod]

Wyższe partie porastają dobrze zachowane lasy alerce zdominowane przez ficroję cyprysowatą[1]zagrożony gatunek z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae), charakteryzujący się długowiecznością (ich wiek może przekraczać 3600 lat)[5]. Najstarszy znany okaz ficroi na terenie parku ma 60 m wysokości i 2,20 m w obwodzie, a jego wiek szacowany jest na 2600 lat[5][1].

W południowej części występują m.in. bambusy Chusquea culeou, bukany Nothofagus dombeyi i modrzewie[1].

Na terenie parku żyją m.in. pudu, ocelot chilijski, huemal chilijski, gołąbczak chilijski i zbrojówka[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Część literatury podaje rok 1937 jako rok utworzenia parku – w 1937 roku przejęto dekret Nr. 105.433 ustanawiający rezerwaty z zamiarem przekształcenia ich w parki narodowe[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Administración de Parques Nacionales: Parque Nacional Los Alerces (hiszp.). parquesnacionales.gob.ar. [dostęp 2019-01-05].
  2. a b Administración de Parques Nacionales: Parque Nacional Talampaya (hiszp.). W: Sistema de Información de Biodiversidad (SIB) [on-line]. [dostęp 2019-01-05].
  3. Ministerio de Obras Públicas. Decreto Nº 9.504/1945 Disponiendo que Parques Nacionales funcionará como Administración General de Parques Nacionales y Turismo, con carácter autárquico (hiszp.). W: InfoLEG [on-line]. [dostęp 2019-01-07].
  4. Decreto 105.433/37 (hiszp.). W: sib.gob.ar [on-line]. [dostęp 2019-01-08].
  5. a b c d UNESCO: Los Alerces National Park (ang.). [dostęp 2019-01-04].