Puliny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Puliny
Пулини
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Zhytomyr Oblast.svg żytomierski
Rejon puliński
Wysokość 232 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności

5411[1]
Nr kierunkowy +380 4131
Kod pocztowy 12004
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu żytomierskiego
Puliny
Puliny
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Puliny
Puliny
Ziemia50°27′58″N 28°15′39″E/50,466111 28,260833
Portal Portal Ukraina

Puliny (ukr. Пулини, Pułyny; w latach 1935-2016 Czerwonoarmijśk) – osiedle typu miejskiego w obwodzie żytomierskim na Ukrainie, siedziba władz rejonu pulińskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu miasteczka zachowało się kilka horodyszcz prehistorycznych. Okolice te, leżące na trakcie z Wołynia i z Litwy do Kijowa nazywane były Czertowym Lasem i wzmiankowane są kilka razy w latopisach ruskich. Za czasów litewskich miasteczko pod nazwą "Czartolesy” prawdopodobnie z nadania Świdrygiełły była własnością Kalenika Miszkowicza, protoplasty Tyszkiewiczów. Po powstaniu Chmielnickiego wcześnie wyzwolone przez Przyjemskiego, jednak „przez Kozaków i Ordę tak zdezelowane, że pustkami stały, i tylko gromadka z 10 ludzi zaledwie złożona, tułała się po lasach”. Od 1655 r w dokumentach pojawia się nazwa „Czartolesy alias Puliny”. Emanuel Tyszkiewicz w 1701 sprzedał Puliny Wojciechowi Dzikowi. Po Dzikach Puliny dziedziczą Skorupkowie[2] a po nich Hańscy. Gabriel Ochocki wspomina gościnny dom Hańskich w swoich pamiętnikach. Później były też własnością Karola Kaczkowskiego, który na skutek Powstania Styczniowego musiał odsprzedać je kolonistom Czechom[3]. Pod rozbiorami siedziba gminy Puliny(ukr.) w powiecie żytomierskim guberni wołyńskiej.

W roku 1935 sowieckie władze przemianowały je na Czerwonoarmijsk.

W 1989 liczyło 5396 mieszkańców[4].

W maju 2016 władze ukraińskie przywróciły nazwę Puliny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.30
  2. Eustachy Iwanowski, Rozmowy o polskiéj koronie, Kraków 1873, na str. 680 Dzikowie, szlachta Bracławska, mieli znaczne dobra w okolicach Żytomiérza, klucz Puliński, które przeszły do Skorupków, a ze Skorupkówną przeszły do Hańskich..
  3. Puliny w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksze. Warszawa 1888.
  4. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]