Punkty za pochodzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Punkty za pochodzenie – element działań mających na celu ograniczanie nierówności w dostępie do wykształcenia w krajach realnego socjalizmu[1]. Miały one zwiększać szansę na przyjęcie na uczelnie wyższe młodzieży robotniczej i chłopskiej. "Punkty za pochodzenie" przyznawano w czasie egzaminów wstępnych dodając je do sumy punktów uzyskanych za wyniki w poszczególnych egzaminach i za oceny na świadectwie maturalnym. Pozbawieni ich byli kandydaci, których rodziny kwalifikowano jako należące do kategorii "inteligencji pracującej".

 Osobny artykuł: Dyskryminacja pozytywna.

Z punktu widzenia socjologicznego, punkty za pochodzenie można traktować jako formę kompensacji niedostatku kapitału kulturowego młodzieży wiejskiej i robotniczej. W takim ujęciu można powiedzieć, że ich celem było ograniczenie zjawiska "reprodukcji" opisywanego przez znanego socjologa francuskiego Pierre'a Bourdieu.

W 1982 powstał film w reżyserii Franciszka Trzeciaka pt. Punkty za pochodzenie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]