Pygoscelis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pygoscelis[1]
Wagler, 1832[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – pingwin białobrewy (P. papua)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pingwiny
Rodzina pingwiny
Rodzaj Pygoscelis
Typ nomenklatoryczny

Aptenodytes papua J.R. Forster, 1781

Synonimy
Gatunki
  • P. papua
  • P. adeliae
  • P. antarcticus

Pygoscelisrodzaj ptaka z rodziny pingwinów (Spheniscidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wyspach Oceanu Południowego i Antarktyki[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 68–81 cm; masa ciała 3,2–8,5 kg[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Pygoscelis (Pygoscelys, Pygosceles): gr. πυγη pugē „kuper”; σκελος skelos „noga”[10].
  • Dasyrhamphus (Dasyrhamphus): gr. δασυς dasus „owłosiony, kudłaty”; ραμφος rhamphos „dziób”[10]. Gatunek typowy: Catarrhactes adeliae Hombron & Jacquinot, 1841.
  • Dasycelis: gr. δασυς dasus „owłosiony, kudłaty”; rodzaj Pygoscelis Wagler, 1832[10]. Gatunek typowy:Aptenodytes antarctica J.F. Forster, 1781.
  • Pucheramphus: Jacques Pucheran (1817-1894), francuski zoolog i podróżnik; rodzaj Dasyramphus Hombron & Jacquinot, 1853[10]. Gatunek typowy: Catarrhactes adeliae Hombron & Jacquinot, 1841.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Pygoscelis Wagler, 1832.
  2. Niepoprawna późniejsza pisownia Dasyramphus G.R. Gray, 1846.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pygoscelis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.G. Wagler. Mittheilungen über einige merkwürbige Thierre. „Isis von Oken”. 1832, s. kol. 281, 1832 (niem.). 
  3. Ch.L. Bonaparte. Espèces nouvelles et Oiseaux d’Asie et d’Amérique, et tableaux paralléliques des Pélagiens ou Gaviæ. „Comptes Rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des Sciences”. 42, s. 775, 1832 (fr.). 
  4. G.R. Gray: The genera of birds, comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 3. London: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1849, s. 640. (ang.)
  5. L. Reichenbach: Novitiae ad synops in avium-neueste Entdeckungen und Nachträge zur Vervollständigung der Classe der Vögel bei Erscheinung des textes. Cz. 4. Dresden: C. Ramming, 1850, s. (1). (niem.)
  6. P.L. Sclater. List of birds collected by Mr. Wallace at the Molucca islands, with descritions of new species, etc.. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 28, s. 390, 1860 (ang.). 
  7. G.M. Mathews. Description of a new genus for Catarractes chrysolophus, Brandt, the Macaroni Penguin. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 55 (382), s. 74, 1934 (ang.). 
  8. G.M. Mathews. Following note on the genera Dasyramphus and Acanthisitta. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 55 (386), s. 113, 1935 (ang.). 
  9. a b I. Martínez: Family Spheniscidae (Penguins). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  10. a b c d Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Spheniscidae Bonaparte, 1831 - pingwiny - Penguins (wersja: 2019-10-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-10-16].