QlikTech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
QlikTech
QlikTech
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1993
Państwo  Stany Zjednoczone
Siedziba Radnor, Pennsylvania
Prezes Lars Björk, CEO
Ważni pracownicy William G. Sorenson, CFO
Les Bonney, COO
Anthony Deighton, CTO/SVP Products
Jonas Nachmanson, Chief Product Strategy Officer
Paul Farmer, Chief People Officer
Marcin Mazur, dyrektor regionalny na obszar Europy Wschodniej, Grecji i Izraela
Branża Business Intelligence, Business Analysis, Software Company
Symbol akcji NASDAQ: QLIK
brak współrzędnych
Strona internetowa

QlikTech – producent oprogramowania Business Discovery, systemów Business Intelligence umożliwiających kontrolę nad analizą danych użytkownikom biznesowym, producent platformy QlikView. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Radnor, w Pensylwanii (USA). QlikView łączy cechy dynamicznej prezentacji, natychmiastowego operowania danymi oraz analizy danych w czasie rzeczywistym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Firma QlikTech powstała w 1993 roku w Szwecji. Została założona przez Björna Berga oraz Staffana Gestreliusa, którzy chcieli stworzyć intuicyjne oprogramowanie naśladujące pracę ludzkiego mózgu. Nazwano je QuikView od angielskich słów: “quality” (jakość), “understanding” (zrozumienie), “interaction” (interakcja) i “knowledge” (wiedza). W 1996 roku aplikacji nadano nazwę QlikView, by podkreślić zdolność do szczegółowej analizy danych za pomocą jednego kliknięcia.

QlikView uzyskiwał dostęp do informacji ze standardowych aplikacji bazodanowych i przedstawiał dane w sposób asocjacyjny. Berg opracował system kodowania wykorzystujący różne kolory podświetleń: wybrane wartości są zaznaczone na zielono, powiązane wartości na biało, a wartości niepowiązane na szaro. Główny inżynier oprogramowania Håkan Wolgé i Berg wierzyli, że to rozwiązanie może działać całkowicie w pamięci wewnętrznej (in-memory). Jonas Nachmanson, CTO (dyrektor ds. technologii) w QlikTech, który był odpowiedzialny za badania i rozwój na początku istnienia aplikacji, odegrał znaczącą rolę w określeniu wymagań potencjalnych klientów oraz integracji uzyskanych informacji w systemie. Do 1999 roku QlikView został z powodzeniem wdrożony w różnych firmach, m.in. w Tetra Pak i w AstraZeneca.

Rozwój firmy[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku Måns Hultman został CEO (dyrektorem zarządzającym), a Lars Bjork CFO (dyrektorem finansowym). Firma skoncentrowała się na działaniach w obszarze Business Intelligence (BI) i zwiększyła zatrudnienie z 35 pracowników w 1999 roku do 70 pracowników w roku 2003. W tym momencie QlikTech potrzebował większego kapitału i szerszej wizji długofalowego rozwoju. W tym celu QlikTech wybrał konsorcjum złożone z firm typu venture capitalAccel Partners i Jerusalem Venture Partners (JVP) i uzyskał finansowanie w wysokości 12,5 mln dolarów[1]. Alex Ott z Accel i Erel Margalit z JVP opracowali strategię rozwoju, która zaowocowała wzrostem o 35% w skali roku (13 mln dolarów przychodów w 2004 roku)[2].

Do 2005 roku QlikView przekształcił się z indywidualnego, desktopowego narzędzia w sieciowe rozwiązanie bazujące na serwerze i Javie. Silnik QlikView był wówczas w stanie obsłużyć większe zestawy danych. W tym czasie QlikTech nawiązał partnerstwo z Intelem i HP oraz włączył zaawansowane wykresy i kolory do interfejsu użytkownika.

QlikTech zyskiwał coraz większych klientów, m.in. lidera branży logistycznej – DB Schenker, firmę oferującą CRM dla branży nauk biologicznych – Dendrite, telekomunikacyjnego giganta – firmę Ericsson, czy szwedzką pocztę.

Analityczne możliwości QlikView oraz szybkość dokonywanych analiz polepszyły się wraz z rozwojem głównych technologii, na których opiera się narzędzie. Obecnie QlikView może dokonywać operacji na miliardach danych. Dziś klientami QlikView są takie firmy jak Best Buy, Campbell’s Soup, Canon, ING, Gen-Probe, National Health Service, Panasonic, Qualcomm, Blue Star Infotech limited i Shell.

W 2007 roku Lars Bjork objął stanowisko CEO (dyrektora zarządzającego) w QlikTech. W 2009 roku przychody firmy wzrosły do 157 milionów dolarów, a firma zatrudniała wówczas ponad 650 osób w 24 krajach. Obecnie QlikTech posiada ponad 1400 partnerów na całym świecie. Baza jego klientów rozrosła się do 27 000 firm w ponad 100 krajach[3]. Od 2010 roku QlikTech jest notowany na NASDAQ.

W kwietniu 2011 roku firma została wyceniona na ponad 2 miliardy dolarów[4][5].

QlikView[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: QlikView.

W tradycyjnym ujęciu informacje prezentowane są w postaci drukowanych raportów, zawierających dane z różnych źródeł (np. z arkuszy kalkulacyjnych). Końcowym rezultatem tego czasochłonnego procesu jest wydruk pełen kolorowych wykresów i zdjęć. Choć taki raport może wyglądać atrakcyjnie pod względem wizualnym, pozostaje on statyczny i brakuje w nim interakcji z użytkownikiem. Jeśli ktoś chciałby stworzyć w raporcie wykres, który pokazywałby dane w nieco inny sposób (np. wyszczególniający miesiące zamiast lat), kolejne materiały musiałyby zostać ponownie wydrukowane. Dzięki QlikView użytkownicy otrzymują prezentację w interaktywnym programie, który pozwala na wprowadzanie nowych danych (w zależności od ustawień) lub przenoszenie zapisanych danych, by ten sam zestaw danych mógł być analizowany z różnych perspektyw. W efekcie QlikView tworzy w czasie rzeczywistym prezentacje dostosowane do indywidualnych potrzeb i pozwala na dokonywanie natychmiastowych zmian lub modyfikacji.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

QlikView może być wykorzystywany do wszystkich typów raportowania, prognozowania i ogólnych analiz każdego rodzaju danych (np. GA, AR, AP, analiz sprzedażowych, inwentaryzacyjnych, szacunkowych, dotyczących trendów itp.). Ponieważ QlikView pozwala na interakcję użytkowników z danymi (mimo iż jest uznawany za oprogramowanie dla biznesu) może być wykorzystywany w każdej dziedzinie, w której niezbędna jest analiza w czasie rzeczywistym (np. w nauce, inżynierii, badaniach naukowych, sztuce itp.). QlikView może być instalowany na serwerach, laptopach i urządzeniach mobilnych oraz w chmurze zarówno dla pojedynczych użytkowników, jak i dla dużych przedsiębiorstw.

Przypisy