Radosław Sajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Radosław Damian Sajna-Kunowsky
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1976
Bydgoszcz

doktor habilitowany nauk społecznych
Specjalność: komunikowanie polityczne, systemy medialne, Internet
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

11 maja 2005 – nauki o polityce
Uniwersytet Warszawski

Habilitacja

21 września 2017 – nauki o polityce
Uniwersytet Wrocławski

Nauczyciel akademicki
uczelnia

Uniwersytet Kazimierza Wielkiego; Instytut Komunikacji Społecznej i Mediów

Strona domowa

Radosław Damian Sajna-Kunowsky, dawniej Radosław Damian Sajna (ur. 25 lipca 1976 w Bydgoszczy) – medioznawca, hispanista, doktor habilitowany nauk społecznych, profesor Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Od 1 października 2019 dyrektor Instytutu Komunikacji Społecznej i Mediów UKW. Członek Komitetu Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach Polskiej Akademii Nauk (w kadencji 2021–2022).

Życiorys i działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VI LO w Bydgoszczy. Ukończył studia licencjackie z języka hiszpańskiego oraz magisterskie studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. W maju 2005 zdobył doktorat na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie dysertacji „Prasa hiszpańska i jej rola w kształtowaniu nowoczesnych regionalizmów” (promotor – Bartłomiej Golka). We wrześniu 2017 uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie nauk o polityce, w specjalności komunikowanie polityczne, na podstawie dzieła „Media w Hispanoameryce w perspektywie komunikowania globalnego”[1].

W październiku 2005 zatrudniony został, jako adiunkt, w nowo powstałym Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Po uzyskaniu habilitacji, 1 listopada 2017 został kierownikiem Katedry Dziennikarstwa, Nowych Mediów i Komunikacji Społecznej. Od kwietnia 2019 r. zatrudniony jest na stanowisku profesora uczelni, a 1 października 2019 objął stanowisko dyrektora Instytutu Komunikacji Społecznej i Mediów, powstałego w ramach restrukturyzacji uczelni[2].

W swoich pracach badawczych zajmuje się problemami komunikowania masowego, politycznego, międzynarodowego oraz globalnego, w tym systemami medialnymi, ale także wybranymi problemami reklamy i promocji. Jest autorem m.in. pierwszych w Polsce monografii na temat mediów w Hiszpanii (2006) i Hispanoameryce (2013)[3][4] oraz pierwszego w Polsce studium interdyscyplinarnego pt. „Internet, genealogia i genetyka na przykładzie rodu Kunowskich h. Nałęcz” (2021)[5][6][7]. Uczestniczy w wielu międzynarodowych i krajowych konferencjach naukowych (wygłaszał referaty m.in. podczas globalnych konferencji IAMCR w: siedzibie UNESCO w Paryżu (2007), Universidad Nacional Autónoma de México (2009), Universidade do Minho w Bradze (2010), Dublin City University (2013) czy Université du Québec à Montréal (2015)[8]). Wygłaszał też gościnne wykłady na uczelniach zagranicznych, a w 2013 zatrudniony był jako niezależny ekspert Komisji Europejskiej w ramach 7. Programu Ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego Unii Europejskiej[9].

Jest członkiem założycielem International Environmental Communication Association[10], a także członkiem innych stowarzyszeń naukowych: European Communication Research and Education Association, Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego (w zarządzie, jako sekretarz generalny, w latach 2008–2012)[11].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki: monografie[edytuj | edytuj kod]

Źródło: [12]

  • 2006: Media hiszpańskie. Od „Gazety Madryckiej” do latynoskiej teleSUR
  • 2008: Kolory, zwierzęta, tańce... Niesamowity świat niewerbalny w reklamach telewizyjnych (ujęcie globalne)
  • 2011: Europa multimedialna. Od 'Acta Diurna' do Europa.eu
  • 2013: Media w Hispanoameryce w perspektywie komunikowania globalnego
  • 2019: Media, polityka i sport. Od idei olimpijskiej i fair play do idei ekologicznych i sportowej rewolucji cyfrowej
  • 2021: Internet, genealogia i genetyka na przykładzie rodu Kunowskich h. Nałęcz[5][6][7]

Artykuły naukowe[edytuj | edytuj kod]

Źródło: [3]

  • 2005: Telewizja w Hiszpanii – tendencje ogólne i wymagania rynku, „Studia Medioznawcze”, nr 4
  • 2007: La ideología liberal y los medios de comunicación en Polonia: Varios aspectos de la transición poscomunista, "Estudos em Comunicação / Communication Studies", nr 2
  • 2012: Planet Earth on the Eve of the Copenhagen Climate Conference 2009: A Study of Prestige Newspapers from Different Continents, "Observatorio", vol.6 – nº2
  • 2013: Digital Divide, Global Communication Order and Media Development: Newspapers Online from Different Continents, „Transformacje / Transformations – An Interdisciplinary Journal”
  • 2014: Telewizja publiczna w Ameryce Łacińskiej – dylematy i perspektywy, „Studia Medioznawcze”, nr 2(57) 2014; English version: Public television in Latin America, „Media Studies”, nr 2(57)
  • 2017: The media decentralization as a basis for resistance against hegemony: the cases of Poland, Spain and Mexico, „Transformacje / Transformations – An Interdisciplinary Journal”, 3–4 (94–95)
  • 2018: Branding Rio, Brazil and the environment: A global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony, „Observatorio”, vol. 12 – no 2 (artykuł opublikowany również w bazie Olympic World Library – The Olympic Studies Centre, Lozanna – Szwajcaria[13])
  • 2018: Promocja miasta, państwa i idei – „zielona” ceremonia otwarcia IO Rio 2016 w przekazach medialnych na świecie, „Zeszyty Naukowe KUL”, 60/2018, nr 2/242
  • 2021: Global Communication and Sustainable Development: From the Earth Summit in Rio 1992 to the Olympic Games in Rio 2016 (in: „The Palgrave Handbook of International Communication and Sustainable Development”, eds. M.J. Yusha’u & J. Servaes, Palgrave Macmillan, Cham, Switzerland 2021)[5][14]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Grażyny i Mariana Sajny – byłego dyrektora VI LO w Bydgoszczy oraz Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Bydgoszczy. Jego wujkiem był biskup Jan Zaręba, uczestnik Soboru watykańskiego II.

W 2020 zmienił nazwisko na Sajna-Kunowsky, dokumentując, że jego rodzina w linii ojcowskiej pochodzi z wielkopolskiego rodu szlacheckiego Kunowskich h. Nałęcz (z linii brandenburskiej-protestanckiej, zapoczątkowanej przez Samuela Kunowsky'ego - syna husarza Jana Kunowskiego)[15].

Mąż Pauliny Sajny-Kosobuckiej[16][17], dziennikarki i architekta informacji, doktorantki UMK w Toruniu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr hab. Radosław Damian Sajna, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-11-09].
  2. Instytut Komunikacji Społecznej i Mediów, dziennikarstwo.ukw.edu.pl [dostęp 2019-11-09].
  3. a b ORCID, Radoslaw Sajna (0000-0003-4279-450X), orcid.org [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  4. publikacje / publications / publicaciones :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-09].
  5. a b c Dr hab. Radosław Sajna-Kunowsky, prof. UKW - publikacje, https://radoslawsajna.website/home/publikacje/
  6. a b Wydawnictwo UKW w Bydgoszczy, https://wydawnictwo.ukw.edu.pl/sklep/2021/internet-genealogia-i-genetyka-na-przykladzie-rodu-kunowskich-h-nalecz/
  7. a b Ibuk.pl, https://www.ibuk.pl/fiszka/258783/internet-genealogia-i-genetyka-na-przykladzie-rodu-kunowskich-h-nalecz.html
  8. IAMCR Annual Conferences | IAMCR, iamcr.org [dostęp 2019-11-09].
  9. about me / sobre mí :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-09].
  10. Founding Members, The IECA, 13 sierpnia 2011 [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  11. Aktualny skład Zarządu, btn.utp.edu.pl [dostęp 2019-11-09].
  12. moje książki / my books / mis libros :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-09].
  13. Sajna Radoslaw, Branding Rio, Brazil and the environment : a global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony / Radoslaw Sajna, „Branding Rio, Brazil and the environment : a global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony / Radoslaw Sajna”, 2018 [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  14. Springer Link, https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-69770-9_21
  15. Radosław Sajna-Kunowsky, Internet, genealogia i genetyka na przykładzie rodu Kunowskich h. Nałęcz, Wydawnictwo UKW, Bydgoszcz 2021.
  16. Polskie Radio PiK, Kolorowe życie synestetów – Polskie Radio PiK, radiopik.pl [dostęp 2019-11-09].
  17. Paulina Sajna-Kosobucka, paulasajna.com

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]