Radosław Sajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Radosław Damian Sajna-Kunowsky
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1976
Bydgoszcz
doktor habilitowany nauk społecznych
Uniwersytet Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
Strona domowa

Radosław Damian Sajna-Kunowsky, dawniej Radosław Damian Sajna (ur. 25 lipca 1976 w Bydgoszczy) – medioznawca, hispanista, doktor habilitowany nauk społecznych, profesor Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Od 1 października 2019 r. dyrektor Instytutu Komunikacji Społecznej i Mediów UKW.

Życiorys i działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VI LO w Bydgoszczy. Ukończył studia licencjackie z języka hiszpańskiego oraz magisterskie studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. W maju 2005 r. zdobył doktorat Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. We wrześniu 2017 r. uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie nauk o polityce, w specjalności komunikowanie polityczne[1].

W październiku 2005 r. zatrudniony został, jako adiunkt, w nowo powstałym Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Po uzyskaniu habilitacji, 1 listopada 2017 r. został kierownikiem Katedry Dziennikarstwa, Nowych Mediów i Komunikacji Społecznej. Od kwietnia 2019 r. zatrudniony jest na stanowisku profesora uczelni, a 1 października 2019 r. objął stanowisko dyrektora Instytutu Komunikacji Społecznej i Mediów, powstałego w ramach restrukturyzacji uczelni[2].

W swoich pracach badawczych zajmuje się problemami komunikowania masowego, politycznego, międzynarodowego oraz globalnego, w tym systemami medialnymi, ale także wybranymi problemami reklamy i promocji. Posługuje się różnymi językami obcymi, bada m.in. problem globalnego pluralizmu medialnego, dotyczącego problemów środowiska (m.in. globalnego ocieplenia) oraz polityczno-medialnego wymiaru igrzysk olimpijskich. Jest autorem ponad 70 publikacji naukowych, w tym pierwszych w Polsce monografii na temat mediów w Hiszpanii (2006) i Hispanoameryce (2013)[3][4]. Uczestniczy w wielu międzynarodowych i krajowych konferencjach naukowych (wygłaszał referaty m.in. podczas globalnych konferencji IAMCR w: siedzibie UNESCO w Paryżu (2007), Universidad Nacional Autónoma de México (2009), Universidade do Minho w Bradze (2010), Dublin City University (2013) czy Université du Québec à Montréal (2015)[5]). Wygłaszał też gościnne wykłady na uczelniach zagranicznych (Universidad de Granada, Hiszpania, 2008; Kadir Has Üniversitesi w Stambule, 2012), a w 2013 roku zatrudniony był jako niezależny ekspert Komisji Europejskiej w ramach 7. Programu Ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego Unii Europejskiej[6].

Jest członkiem-założycielem International Environmental Communication Association[7], a także członkiem innych stowarzyszeń naukowych: European Communication Research and Education Association, Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej, Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego (w zarządzie, jako sekretarz generalny, w latach 2008–2012)[8].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki: monografie[edytuj | edytuj kod]

Źródło: [9]

  • 2006: Media hiszpańskie. Od „Gazety Madryckiej” do latynoskiej teleSUR
  • 2008: Kolory, zwierzęta, tańce... Niesamowity świat niewerbalny w reklamach telewizyjnych (ujęcie globalne)
  • 2011: Europa multimedialna. Od 'Acta Diurna' do Europa.eu
  • 2013: Media w Hispanoameryce w perspektywie komunikowania globalnego
  • 2019: Media, polityka i sport. Od idei olimpijskiej i fair play do idei ekologicznych i sportowej rewolucji cyfrowej

Artykuły naukowe[edytuj | edytuj kod]

Źródło: [3]

  • 2005: Telewizja w Hiszpanii – tendencje ogólne i wymagania rynku, „Studia Medioznawcze”, nr 4
  • 2007: La ideología liberal y los medios de comunicación en Polonia: Varios aspectos de la transición poscomunista, "Estudos em Comunicação / Communication Studies", nr 2
  • 2012: Planet Earth on the Eve of the Copenhagen Climate Conference 2009: A Study of Prestige Newspapers from Different Continents, "Observatorio", vol.6 – nº2
  • 2013: Digital Divide, Global Communication Order and Media Development: Newspapers Online from Different Continents, „Transformacje / Transformations – An Interdisciplinary Journal”
  • 2014: Telewizja publiczna w Ameryce Łacińskiej – dylematy i perspektywy, „Studia Medioznawcze”, nr 2(57) 2014; English version: Public television in Latin America, „Media Studies”, nr 2(57)
  • 2017: The media decentralization as a basis for resistance against hegemony: the cases of Poland, Spain and Mexico, „Transformacje / Transformations – An Interdisciplinary Journal”, 3–4 (94–95)
  • 2018: Branding Rio, Brazil and the environment: A global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony, „Observatorio”, vol. 12 – no 2 (artykuł opublikowany również w bazie Olympic World Library – The Olympic Studies Centre, Lozanna – Szwajcaria[10])
  • 2018: Promocja miasta, państwa i idei – „zielona” ceremonia otwarcia IO Rio 2016 w przekazach medialnych na świecie, „Zeszyty Naukowe KUL”, 60/2018, nr 2/242

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Grażyny i Mariana Sajny – byłego dyrektora VI LO w Bydgoszczy oraz Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Bydgoszczy. Jego wujkiem był biskup Jan Zaręba, uczestnik Soboru watykańskiego II.

W 2020 roku zmienił nazwisko na Sajna-Kunowsky, dokumentując, poprzez analizę genetyczno-genealogiczną, że jego rodzina w linii ojcowskiej pochodzi z wielkopolskiego rodu szlacheckiego Kunowskich h. Nałęcz, z linii brandenburskiej, której protoplastą był, opuściwszy Rzeczpospolitą po potopie szwedzkim, pastor ewangelicki Samuel Kunowsky. W XIX wieku ród uzyskał pruskie szlachectwo, a po uzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 r. - ponownie polski herb Nałęcz. Wśród jego krewnych był m.in. Georg Karl Friedrich Kunowsky(ang.), na cześć którego nazwano kratery na Księżycu i Marsie.

Prywatnie w związku z synestetką Pauliną Kosobucką[11], dziennikarką zajmującą się badaniem data journalism, mediów online itp.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr hab. Radosław Damian Sajna, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-11-09].
  2. Instytut Komunikacji Społecznej i Mediów, dziennikarstwo.ukw.edu.pl [dostęp 2019-11-09].
  3. a b ORCID, Radoslaw Sajna (0000-0003-4279-450X), orcid.org [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  4. publikacje / publications / publicaciones :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09].
  5. IAMCR Annual Conferences | IAMCR, iamcr.org [dostęp 2019-11-09].
  6. about me / sobre mí :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09].
  7. Founding Members, The IECA, 13 sierpnia 2011 [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  8. Aktualny skład Zarządu, btn.utp.edu.pl [dostęp 2019-11-09].
  9. moje książki / my books / mis libros :: Radosław Sajna, radoslawsajna.info [dostęp 2019-11-09].
  10. Sajna Radoslaw, Branding Rio, Brazil and the environment : a global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony / Radoslaw Sajna, „Branding Rio, Brazil and the environment : a global media coverage of the 2016 Summer Olympics opening ceremony / Radoslaw Sajna”, 2018 [dostęp 2019-11-09] (ang.).
  11. Polskie Radio PiK, Kolorowe życie synestetów – Polskie Radio PiK, radiopik.pl [dostęp 2019-11-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]