Rafał Wiśniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Wiśniewski
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1965
Łódź
Dyrektor Instytutu Polskiego w Budapeszcie
Okres od 1992
do 1997
Ambasador RP na Węgrzech
Okres od 2001
do 2005
Poprzednik Maciej Koźmiński
Następca Joanna Stempińska
Podsekretarz stanu w MSZ
Okres od 2005
do 2007
Dyrektor generalny służby zagranicznej
Okres od 2007
do 2010
Poprzednik Piotr Wojtczak
Następca Jarosław Czubiński
Ambasador RP w Danii
Okres od 2010
do 2015
Poprzednik Adam Halamski
Następca Henryka Mościcka-Dendys
Odznaczenia
Odznaka Honorowa „Bene Merito” Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Rafał Wiśniewski (ur. 22 lutego 1965 w Łodzi) – polski dyplomata, hungarysta, dyrektor Instytutu Polskiego w Budapeszcie (1992–1997), ambasador na Węgrzech (2001–2005) i w Danii (2010–2015), podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2005–2007), dyrektor generalny służby zagranicznej (2007–2010).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1989 ukończył studia na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1988–1991 pracował na tym Wydziale, specjalizując się w historii politycznej i kulturze Węgier XX wieku. Był też głównym specjalistą ds. Europy Środkowej w Ośrodku Studiów Międzynarodowych w Kancelarii Senatu. Do 1989 zajmował się także tłumaczeniem i pisaniem dla niezależnej prasy katolickiej oraz wydawnictw drugoobiegowych. Po 1989 publikował m.in. w „Polsce w Europie”, „Res Publice”, „Tygodniku Solidarność”, „Gazecie Wyborczej”, a także w prasie węgierskiej[1].

Następnie do 1997 pełnił kolejno funkcje drugiego i pierwszego sekretarza oraz radcy ambasady RP w Budapeszcie, był równocześnie od 1992 dyrektorem Instytutu Polskiego na Węgrzech[2]. Od 1997 do 2001 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełnił m.in. funkcje naczelnika Wydziału Europy Środkowej i pełnomocnika ds. promocji kultury polskiej. Był wówczas zaangażowany w powstanie instytutów polskich w takich miejscach jak Kijów, Nowy Jork, Bukareszt, Tel Awiw, Sankt Petersburg, Madryt i Bruksela[3].

W latach 2001–2005 zajmował stanowisko ambasadora Polski w Budapeszcie. Od 3 listopada 2005 do 30 sierpnia 2007 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 16 listopada 2007 został powołany na dyrektora generalnego służby zagranicznej, gdzie koordynował prace związane z włączeniem UKIE w strukturę MSZ oraz odpowiadał za modernizację informatyczną[3]. W 2010 odwołano go z pełnionej funkcji, by powołać na ambasadora w Danii[4]. Zakończył urzędowanie w 2015[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rafał Wiśniewski. Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Danii. [dostęp 2018-05-17].
  2. 75 lat Instytutu Polskiego w Budapeszcie. 75lengyelkultura.hu. [dostęp 2018-05-17].
  3. a b Biuletyn Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP nr 3917/VI. sejm.gov.pl, 25 czerwca 2010. [dostęp 2018-05-17].
  4. M.P. z 2010 r. Nr 70, poz. 886
  5. M.P. z 2015 r. poz. 695
  6. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych z okazji Dnia Służby Zagranicznej. msz.gov.pl, 17 listopada 2010. [dostęp 2018-05-17].
  7. Röviden (węg.). mno.hu, 28 października 2005. [dostęp 2018-05-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]