Rafał Wiśniewski (socjolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Wiśniewski
Ilustracja
Rafał Wiśniewski (2017)
Data urodzenia 25 lipca 1977
Zawód, zajęcie socjolog, nauczyciel akademicki
Miejsce zamieszkania Warszawa
Tytuł naukowy dr hab.
Alma Mater Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Stanowisko dyrektor
Pracodawca Narodowe Centrum Kultury

Rafał Wiśniewski (ur. 25 lipca 1977 w Warszawie) – polski socjolog kultury, nauczyciel akademicki, menedżer kultury, dyrektor Narodowego Centrum Kultury, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

W 2013 ukończył Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Na tej samej uczelni obronił doktorat ze specjalności socjologia kultury w 2009 r. i uzyskał stopień doktora habilitowanego socjologii w 2016 r. na podstawie pracy „Transgresja kompetencji międzykulturowych. Studium socjologiczne młodzieży”[1]

W latach 2011–2017 wiceprzewodniczący Polskiego Towarzystwa Socjologicznego (dawniej także członek Zarządu Rady Zakładu Badań Naukowych PTS i Zarządu Oddziału Warszawskiego PTS), współzałożyciel oraz członek Pracowni Badawczej Polski Pomiar Postaw i Wartości. Kierownik Zakładu Badań nad Kulturą[2] w Instytucie Socjologii na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W 2014 r. odznaczony medalem Komisji Edukacji Narodowej[3]. W latach 2016–2017 był dyrektorem Instytutu Socjologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Członek Rady Naukowej Biblioteki Narodowej kadencji 2018–2024[4].

16 stycznia 2017 został powołany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Piotra Glińskiego na stanowisko dyrektora Narodowego Centrum Kultury[5]. 22 stycznia 2019 r. został Pełnomocnikiem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do spraw wydarzeń kulturalnych związanych z obchodami 15. rocznicy wstąpienia Polski do Unii Europejskiej[6]. Od 2018 roku jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Europy Środkowo-Wschodniej EUFONIE.[7]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Horyzonty kultury. Pomiędzy ciągłością i zmianą[8], red. R. Wiśniewski, M. Szupejko (2012)
  • Afryka między tradycją a współczesnością. Wybrane przykłady kontynuacji i zmian w historii, polityce, gospodarce i społeczeństwie, red. R. Wiśniewski, A. Żukowski[9] (2013)
  • Kultury kontestacji. Dziedzictwo kontrkultury i nowe ruchy społecznego sprzeciwu[10], red. T. Maślanka, R. Wiśniewski (2015)
  • Sociologies of Formality and Informality[11], red. A. Mica, J. Winczorek, R. Wiśniewski (2015)
  • Transgresja kompetencji międzykulturowych. Studium socjologiczne młodzieży, R. Wiśniewski[12] (2016)
  • Tradycja i teraźniejszość Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, R. Wiśniewski, M. Pawlak[13]
  • Sociology of the Invisible Hand, red. A. Mica, K.M. Wyrzykowska, R. Wiśniewski, I. Zielińska (2018)[14]
  • Eseje o Niepodległej, red. naukowa R. Wiśniewski (2018)[15]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rafał Wiśniewski (socjolog) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. Struktura Instytutu Socjologii | Instytut Socjologii, www.is.wnhis.uksw.edu.pl [dostęp 2017-02-13] (pol.).
  3. Medale KEN dla pracowników Instytutu Socjologii | Instytut Socjologii, www.is.wnhis.uksw.edu.pl [dostęp 2017-09-26] (pol.).
  4. Rada Naukowa Biblioteki Narodowej nowej kadencji 2018-2024 – Dla bibliotekarzy – Biblioteka Narodowa, www.bn.org.pl [dostęp 2018-08-08] (pol.).
  5. Dr hab. Rafał Wiśniewski Dyrektorem Narodowego Centrum Kultury | Narodowe Centrum Kultury, | Narodowe Centrum Kultury [dostęp 2019-03-06] (pol.).
  6. Piotr Gliński, Zarządzenie w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegodo spraw wydarzeń kulturalnych związanych z obchodami15. rocznicy wejścia Polski do Unii Europejskiej, „Dziennik Urzędowy MKiDN”, 22 stycznia 2019.
  7. Rada programowa | Narodowe Centrum Kultury, Narodowe Centrum Kultury [dostęp 2019-03-06] (pol.).
  8. „Horyzonty kultury. Pomiędzy ciągłością i zmianą”.
  9. Publikacje – PTAfr, „PTAfr” [dostęp 2017-05-31] (pol.).
  10. „Kultury kontestacji. Dziedzictwo kontrkultury i nowe ruchy społecznego sprzeciwu”.
  11. „Sociologies of Formality and Informality”.
  12. Rafał Wiśniewski, Transgresja kompetencji międzykulturowych | Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, www.wydawnictwo.uksw.edu.pl [dostęp 2017-02-09] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-11] (pol.).
  13. Rafał Wiśniewski, Mikołaj Pawlak, Tradycja i teraźniejszość Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.
  14. Adriana Mica i inni red., Sociology of the Invisible Hand, 31 lipca 2018, DOI10.3726/978-3-653-06772-9 [dostęp 2018-07-16] (ang.).
  15. R. Wiśniewski, „Siłą naszego ducha jesteśmy”. Eseje o Niepodległej | Narodowe Centrum Kultury, | Narodowe Centrum Kultury [dostęp 2018-12-27] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]