Maciej Koźmiński (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka. Zobacz też: Maciej Koźmiński – ujednoznacznienie.
Maciej Koźmiński
Państwo działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1937
Lwów
Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność:
historia powszechna XIX-XX w.
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1969 – historia
PAN
Profesura 30 grudnia 2009
Naukowiec, wykładowca
Jednostka Instytut Historii PAN
Wydział Neofilologii UW
Collegium Civitas
Ambasador RP na Węgrzech
Okres spraw. 11 października 1990–1 grudnia 1996
Poprzednik Tadeusz Czechowicz
Następca Grzegorz Łubczyk
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Węgierskiego Zasługi (cywilny)

Maciej Koźmiński (ur. 1 czerwca 1937 we Lwowie)[1]polski historyk, tłumacz, nauczyciel akademicki. Profesor nauk humanistycznych. Ambasador RP na Węgrzech (1990–1996).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1963 do 2008 był związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie się doktoryzował (1969)[2] i habilitował. Prowadził wykłady z literatury polskiej na Uniwersytecie im. Loranda Eotvosa w Budapeszcie (1986/87, 1992). Od 1998 w Collegium Civitas, gdzie był m.in. dyrektorem Instytutu Dyplomacji oraz Centrum Badań Cywilizacji i Dyplomacji Europejskiej. W latach 2001–2004 profesor nadzwyczajny Wydziału Neofilologii UW[3].

Autor lub współautor ok. 180 książek, rozpraw, artykułów, recenzji, źródeł z zakresu historii Polski i powszechnej XIX i XX wieku, Europy Środkowej – stosunków narodowościowych (mniejszości) i konfliktów międzypaństwowych (granic); promotor trojga doktorów[4][3]. Tłumacz książek z węgierskiego.

11 października 1990 objął stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP na Węgrzech, które pełnił do 1 grudnia 1996[3].

W 1996 odznaczony Krzyżem Komandorski Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej[5] oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polska i Węgry przed drugą wojną światową (październik 1938-wrzesień 1939): z dziejów dyplomacji i irredenty, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydaw. PAN, 1970.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej 1991, Warszawa: PISM, 1993, s. 214.
  2. a b Köztestületi tagok, mta.hu [dostęp 2019-02-11] (węg.).
  3. a b c KOŹMIŃSKI Maciej, prof. zw. dr hab. - Collegium Civitas, web.archive.org, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2019-02-11] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-24].
  4. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2019-02-11].
  5. Ambasador RP prof. Maciej Koźmiński, gazetapl, 27 listopada 1996 [dostęp 2019-02-11] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kosobudzki: MSZ od A do Z. Ludzie i sprawy Ministerstwa Spraw zagranicznych w latach 1990-1995. Warszawa: Wydawnictwo'69, 1997, s. 131. ISBN 83-86244-09-7.