Maciej Koźmiński (historyk)
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 czerwca 1937 |
| Data śmierci |
14 stycznia 2026 |
| Profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia powszechna XIX–XX w. | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1969 – historia |
| Habilitacja |
1996 – historia |
| Profesura |
30 grudnia 2009 |
| Naukowiec, wykładowca | |
| Jednostka |
Instytut Historii PAN |
| Ambasador RP na Węgrzech | |
| Okres spraw. |
11 października 1990–1 grudnia 1996 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Maciej Koźmiński (ur. 1 czerwca 1937 we Lwowie[1], zm. 14 stycznia 2026[2][3]) – polski historyk, tłumacz, nauczyciel akademicki. Profesor nauk humanistycznych.
Ambasador RP na Węgrzech (1990–1996).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Maturę zdał w XIV Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie[4]. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1963 do 2008 był związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie się doktoryzował (1969)[5]. Habilitował się na Węgierskim Uniwersytecie Sztuk Pięknych (1996)[6]. W 2009 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[7].
Od lat 70. zaangażowany był w niezależny ruch wydawniczy. W 1980 wstąpił do Solidarności, został jej wiceprzewodniczącym w Instytucie Historii PAN, a w latach 1989–1990 był przewodniczącym[8]. Był osobą rozpracowywaną[9]. Prowadził wykłady z literatury polskiej na Uniwersytecie im. Loranda Eotvosa w Budapeszcie (1986/87, 1992). Od 1998 w Collegium Civitas, gdzie był m.in. dyrektorem Instytutu Dyplomacji oraz Centrum Badań Cywilizacji i Dyplomacji Europejskiej. W latach 2001–2004 profesor nadzwyczajny Wydziału Neofilologii UW[10]. Był współprzewodniczącym Polsko-Węgierskiej Komisji Historycznej oraz członkiem honorowym Węgierskiej Akademii Nauk[11].
Autor lub współautor ok. 180 książek, rozpraw, artykułów, recenzji, źródeł z zakresu historii Polski i powszechnej XIX i XX wieku, Europy Środkowej – stosunków narodowościowych (mniejszości) i konfliktów międzypaństwowych (granic); promotor trojga doktorów[10]. Tłumacz książek z węgierskiego[12].
11 października 1990 objął stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP na Węgrzech, które pełnił do 1 grudnia 1996[10].
Zmarł 14 stycznia 2026[2] w wieku 88 lat[13]. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[3].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Był synem Oskara i Stefanii[9]. Ocalały z Zagłady[13]. Ojciec Ewy Koźmińskiej-Frejlak i Wiktora Koźmińskiego[13].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 1996 – Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej[14]
- 1996 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w służbie dyplomatycznej”[15]
- 2026 – Odznaka Honorowa „Bene Merito” (pośmiertnie)[8]
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Polska i Węgry przed drugą wojną światową (październik 1938–wrzesień 1939): z dziejów dyplomacji i irredenty, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydaw. PAN, 1970.
- O świadomości narodowej na pograniczu węgiersko-słowackim po I wojnie światowej, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985.
- Cywilizacja Europejska, Warszawa: Scholar, 2004.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Barbara Wizimirska (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej 1991, Warszawa: PISM, 1993, s. 214.
- ↑ a b Nekrolog. wyborcza.pl, 2026-01-19. [dostęp 2026-01-19].
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2026-01-25].
- ↑ Maciej Koźmiński, Warszawa, 22.01.2026 - pozostałe [online], nekrologi.wyborcza.pl, 22 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-25].
- ↑ Köztestületi tagok [online], mta.hu [dostęp 2019-02-11] (węg.).
- ↑ Prof. dr hab. Maciej Koźmiński, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2026-01-19].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 grudnia 2009 r. nr 115-11-09 o nadaniu tytułu profesora (M.P. z 2010 r. Nr 6, poz. 50).
- ↑ a b Odszedł profesor Maciej Koźmiński, były Ambasador RP na Węgrzech, Polska na Węgrzech - Portal Gov.pl, 26 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-26] [zarchiwizowane 2026-01-26].
- ↑ a b Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2026-01-26] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-26] (ang.).
- ↑ a b c KOŹMIŃSKI Maciej, prof. zw. dr hab. - Collegium Civitas [online], web.archive.org, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2019-02-11] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-24].
- ↑ Natalia Łozińska, Zmarł prof. dr hab. Maciej Koźmiński [online], Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla PAN - Instytut Historii PAN, 21 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-25].
- ↑ Trendy wzrostu gospodarczego / A. Gelei ; tł. z węg. Maciej Koźmiński, katalogi.bn.org.pl, 1974 [dostęp 2026-01-25] (ang.).
- ↑ a b c Maciej Koźmiński, Warszawa, 27.01.2026 - nekrolog [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2026-02-03].
- ↑ Ambasador RP prof. Maciej Koźmiński [online], gazetapl, 27 listopada 1996 [dostęp 2019-02-11] (pol.).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 1996 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1997 r. Nr 14, poz. 132).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Prof. dr hab. Maciej Koźmiński, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-02-11].
- Tadeusz Kosobudzki: MSZ od A do Z. Ludzie i sprawy Ministerstwa Spraw zagranicznych w latach 1990−1995. Warszawa: Wydawnictwo'69, 1997, s. 131. ISBN 83-86244-09-7.
- Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie
- Ambasadorowie III Rzeczypospolitej na Węgrzech
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)
- Ludzie urodzeni we Lwowie
- Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Budapeszteńskiego
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Odznaką Honorową Bene Merito
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Polscy historycy
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Węgry)
- Polscy tłumacze literatury węgierskiej
- Pracownicy Instytutu Historii PAN
- Urodzeni w 1937
- Nauczyciele akademiccy Collegium Civitas w Warszawie
- Nauczyciele akademiccy Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego
- Zmarli w 2026