Jerzy Snopek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka literatury i kultury, tłumacza i dyplomaty. Zobacz też: Jerzy Snoppek (1904–1944) – polski bokser, olimpijczyk.
Jerzy Snopek
Jerzy Snopek (8.12.2016)
Jerzy Snopek (8.12.2016)
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 3 sierpnia 1952
Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia literatury
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 28 czerwca 1993 – literaturoznawstwo
Polska Akademia Nauk
nauczyciel akademicki
szkoła wyższa Warszawska Wyższa Szkoła Humanistyczna im. Bolesława Prusa
Stanowisko Prorektor
Okres zatrudn. 2002–2012
instytucja naukowa Polska Akademia Nauk - Instytut Badań Literackich - Zespół Europeistyki Literackiej
Okres zatrudn. 1995–2006
uniwersytet Uniwersytet im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie
Okres zatrudn. 1985–1990
Ambasador RP na Węgrzech
Okres spraw. 16 listopada 2016
Poprzednik Roman Kowalski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Jerzy Snopek (ur. 3 sierpnia 1952[1][2]) – polski historyk literatury i kultury, tłumacz, dyplomata, nauczyciel akademicki i działacz społeczny. Doktor habilitowany nauk humanistycznych[3]. Profesor nadzwyczajny PAN i WWSH[4]. Ambasador RP na Węgrzech (od 2016)[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Tamże się także doktoryzował[5]. 28 czerwca 1993 uzyskał w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (specjalność: literaturoznawstwo) na podstawie pracy Prowincja oświecona. Kultura literacka Ziemi Krakowskiej w dobie Oświecenia 1750-1815[6].

Prowadził wykłady z literatury polskiej na Uniwersytecie im. Loranda Eotvosa w Budapeszcie (1985–1990). Uczestniczył w projektach badawczych mających prowadzić do utworzenia studiów literaturoznawczych na Uniwersytecie Środkowoeuropejskim w Budapeszcie oraz współpracował z Zespołem Badań nad Kulturą Europy Środkowo-Wschodniej. Po powrocie piastował funkcję sekretarza Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie (1991–1997), a także pracował jako dyrektor naukowy w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (1995–2006) i założył w nim Zespół Europeistyki Literackiej[3][7].

Gościnnie wykładał na Katolickim Uniwersytecie Pazmanya w Piliscsaba koło Budapesztu (1997–1998). W 2000 należał do założycieli Fundacji Akademia Humanistyczna, w której później został wiceprezesem zarządu. W 2002 został współzałożycielem Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa, w której w ciągu dziesięciu lat wykładał, zajmując stanowiska: profesora nadzwyczajnego, dziekana, a pod koniec prorektora. Od 2002 działał w Fundacji na Rzecz Utrzymania Spuścizny po Stefanie Żeromskim[3][7].

28 października 2016 Minister Spraw Zagranicznych Witold Waszczykowski w imieniu Prezydenta RP Andrzeja Dudy wręczył mu nominację na ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej na Węgrzech[3].

16 listopada 2016 objął stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP na Węgrzech[7].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor książek na temat kultury polskiej i węgierskiej różnych epok. Opublikował około 400 esejów, recenzji, artykułów i rozpraw. Na Węgrzech wydał m.in. tom polskich podań i legend pt. Śpiący rycerze. Przetłumaczył ponad 20 tomów poezji i prozy węgierskiej oraz Konstytucję Węgier[3].

Opublikował m.in.:[2]

  • Polacy w węgierskiej Wiośnie Ludów 1848-1849 : „Byliśmy z Wami do końca”, István Kovács ; przeł. oraz posł. opatrzył Jerzy Snopek, Warszawa 1999
  • Węgry - Polska w Europie Środkowej: historia - literatura: księga pamiątkowa ku czci profesora Wacława Felczaka / pod red. Antoniego Cetnarowicza, Csaby G. Kissa, Istvána Kovácsa ; [tł. tekstów węg. Jerzy Snopek], Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1997
  • Węgry: zarys dziejów i kultury, Jerzy Snopek, Warszawa 2002
  • Strażnik pamięci w czasach amnezji: Węgrzy o Herbercie, wyboru dokonał Csaba Gy. Kiss ; przełożył, opracował i wstępem opatrzył Jerzy Snopek, Warszawa 2008
  • Objawienie i oświecenie: z dziejów libertynizmu w Polsce, Jerzy Snopek, Polska Akademia Nauk. Instytut Badań Literackich, Wrocław 1986

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Snopek (pol.). monitorfirm.pl. [dostęp 2017-02-18].
  2. a b Snopek, Jerzy (1952- ) (pol.). Katalog Biblioteki Raczyńskich w Poznaniu. [dostęp 2017-02-05].
  3. a b c d e f g h i j k Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych: Nominacje dla ambasadorów w Stanach Zjednoczonych i na Węgrzech (pol.). Ministerstwo Spraw Zagranicznych, 2016-10-28. [dostęp 2017-02-05].
  4. Profesor Jerzy Snopek ambasadorem RP na Węgrzech (pol.). Warszawska Wyższa Szkoła Humanistyczna im. Bolesława Prusa. [dostęp 2017-02-05].
  5. Zapis przebiegu posiedzenia komisji, www.sejm.gov.pl, 4 października 2016 [dostęp 2018-10-15] (pol.).
  6. Jerzy Snopek: Prowincja oświecona. Kultura literacka Ziemi Krakowskiej w dobie Oświecenia 1750-1815 (pol.). Ośrodek Przetwarzania Informacji - Państwowy Instytut Badawczy. [dostęp 2017-02-05].
  7. a b c Ambasador Jerzy Snopek (pol.). Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP. [dostęp 2017-02-05].
  8. Ambasador na medal. Polski ambasador na Węgrzech odznaczony, www.sejm.gov.pl [dostęp 2018-10-15] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]