Raimundo Pereira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raimundo Pereira
Guinea Bissaus interim President Raimundo Pereira (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1956
Bissau
Gwinea Bissau Pełniący Obowiązki Prezydenta Gwinei Bissau
Okres od 9 stycznia 2012
do 12 kwietnia 2012
Przynależność polityczna Afrykańska Partia Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka
Poprzednik Malam Bacai Sanhá
Następca Mamadu Ture Kuruma[1]
Gwinea Bissau Pełniący Obowiązki Prezydenta Gwinei Bissau
Okres od 2 marca 2009
do 8 września 2009
Przynależność polityczna Afrykańska Partia Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka
Poprzednik João Bernardo Vieira
Następca Malam Bacai Sanhá
Gwinea Bissau Przewodniczący Narodowego Zgromadzenia Ludowego
Okres od 22 grudnia 2008
do 12 kwietnia 2012
Przynależność polityczna Afrykańska Partia Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka
Poprzednik Francisco Benante
Następca Manuel Serifo Nhamadjo

Raimundo Pereira (ur. 28 sierpnia 1956 w Bissau), polityk z Gwinei Bissau, przewodniczący Narodowego Zgromadzenia Ludowego od 22 grudnia 2008 do 12 kwietnia 2012. Po zabójstwie prezydenta João Bernardo Vieiry, p.o. prezydenta Gwinei Bissau od 2 marca 2009 do 8 września 2009. 9 stycznia 2012, po śmierci prezydenta Malama Bacaia Sanhy, ponownie przejął obowiązki szefa państwa, które pełnił do zamachu stanu 12 kwietnia 2012.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Raimundo Pereira urodził się w 1956 w Bissau. W latach 1982-1987 studiował prawo na Uniwersytecie Lizbońskim w Portugalii. W latach 1998-1998 specjalizował się na tej uczelni w zakresie prawa pracy, prawa finansowego oraz międzynarodowego prawa handlowego[2].

Od 1988 do 1992 zajmował stanowisko dyrektora państwowego radia RDN (Radio Difusao Nacional), a od 1992 do 1994 publicznej telewizji TGB (Telvisao de Guine-Bissau). Od 1993 do 1994 pełnił funkcję dyrektora generalnego ds. komunikacji społecznej. Jednocześnie od 1990 do 1993 wchodził w skład Narodowej Komisji ds. Rewizji Konstytucji. Od 1991 do 1994 stał na czele Rady Finansowej Adwokatury Gwinei Bissau[2].

Od 1994 do 1996 zajmował stanowisko sekretarza stanu w kancelarii premiera. W latach 1996-1997 pełnił funkcję ministra administracji terytorialnej, w latach 2005-2005 ministra sprawiedliwości, by w 2005 objąć urząd ministra transportu. Od 1997 do 2002 był konsultantem prawnym w oddziale banku Banco Totta & Acores w Bissau. W 2007 pełnił funkcję doradcy Banku Światowego w ramach Projektu Rewitalizacji i Rozwoju Sektora Prywatnego, będąc odpowiedzialnym za przegląd przepisów prawnych oraz sprawy mediów[2].

Po wyborach parlamentarnych z listopada 2008, został 6 grudnia 2008 wybrany przez Afrykańską Partię Niepodległości Gwinei i Zielonego Przylądka (PAIGC) kandydatem do stanowiska przewodniczącego parlamentu[3]. 22 grudnia 2008 został wybrany przewodniczącym Narodowego Zgromadzenia Ludowego. W głosowaniu uzyskał poparcie 60 deputowanych, wobec 37 głosów przeciwnych jego kandydaturze[4].

2 marca 2009 na mocy konstytucji przejął obowiązki głowy państwa po zabójstwie prezydenta João Bernardo Vieiry. Prezydent zginął w wyniku ostrzału pałacu przez zbuntowanych żołnierzy. Rzecznik sił zbrojnych ogłosił jednak, że w kraju nie doszło do zamachu stanu, a wojsko respektuje porządek konstytucyjny, według którego funkcję tymczasowego szefa państwa, do czasu nowych wyborów prezydenckich, przejął przewodniczący parlamentu[5][6].

3 marca 2009 Pereira został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku szefa państwa i zobowiązał się do zorganizowania wyborów prezydenckich w ciągu przepisowych 60 dni. Zaapelował również do społeczności międzynarodowej o pomoc w celu stabilizacji kraju[7][8].

Ostatecznie wybory prezydenckie w Gwinei Bissau odbyły się 28 czerwca 2009. Pereira ubiegał się o nominację PAIGC, jednak w wewnętrznym głosowaniu 25 kwietnia 2009 został pokonany przez byłego prezydenta Malama Bacai Sanhę[9]. 8 września 2009 Sanhá, po zwycięstwie w wyborach, objął oficjalnie stanowisko prezydenta kraju[10][11].

9 stycznia 2012 Raimundo Pereira po raz drugi przejął obowiązki szefa państwa po śmierci prezydenta Malama Bacaia Sanhy w Paryżu[12][13].

12 kwietnia 2012, po dokonaniu przez wojsko zamachu stanu, został aresztowany razem z kandydatem prezydenckim Carlosem Gomesem Júniorem. Władzę w kraju przejęło Dowództwo Wojskowe na czele z generałem Mamadu Ture Kurumą. Przebywał w nieznanym miejscu w areszcie domowym[14][15]. Zwolniony 27 kwietnia, wyjechał do Wybrzeża Kości Słoniowej[16].

Przypisy

  1. Jako Lider Dowództwa Wojskowego
  2. 2,0 2,1 2,2 Presidente de Assembleia nacional Popular da Guine-Bissau - Raimundo Pereira (port.). parlamento.pt. [dostęp 2012-01-09].
  3. Guiné-Bissau: Jurista Raimundo Pereira é proposta do PAIGC para futuro presidente do parlamento do país (port.). noticias.sapo.pt, 8 grudnia 2008. [dostęp 2012-01-09].
  4. Guiné-Bissau: Raimundo Pereira é o novo presidente do parlamento (port.). rtp.pt, 22 grudnia 2008. [dostęp 2012-01-09].
  5. Guinea-Bissau president shot dead (ang.). BBC News, 2 marca 2009. [dostęp 2012-01-09].
  6. Wojsko zamordowało prezydenta Gwinei Bissau (pol.). psz.pl, 2 marca 2009. [dostęp 2012-01-09].
  7. G-Bissau asks not to be abandoned (ang.). BBC News, 4 marca 2009. [dostęp 2012-01-09].
  8. New GBissau leader seeks to restore order (ang.). AFP, 4 marca 2009. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-03)].
  9. Guinée-Bissau: le candidat du parti au pouvoir investi pour la présidentielle (fr.). AFP, 25 kwietnia 2009. [dostęp 3 lipca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-30)].
  10. Malam Bacai Sanhá assume hoje a presidência da Guiné Bissau (port.). Africa21, 8 września 2009. [dostęp 2009-09-08].
  11. Guinea Bissau set to celebrate President Sanha's inauguration (ang.). DefenceWeb, 8 września 2009. [dostęp 2009-09-08].
  12. Guiné-Bissau confirma morte de presidente em hospital de Paris (port.). bol.uol.com.br, 9 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-09].
  13. Guinea-Bissau leader Malam Bacai Sanha dies in Paris (ang.). BBC News, 9 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-09].
  14. Prezydent Gwinei-Bissau uprowadzony (pol.). tvp.info, 13 kwietnia 2012. [dostęp 2012-09-09].
  15. G-Bissau junta, opposition dissolve govt (ang.). news24.com, 19 kwietnia 2012. [dostęp 2012-09-09].
  16. Guinea-Bissau junta frees PM, president (ang.). news24.com, 28 kwietnia 2012. [dostęp 2012-09-09].