Ramularia asteris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ramularia asteris
Ilustracja
Plamy wywołane przez R. asteris na liściu rudbekii błyskotliwej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ workowce
Klasa Dothideomycetes
Rząd Capnodiales
Rodzina Mycosphaerellaceae
Rodzaj Ramularia
Gatunek Ramularia asteris
Nazwa systematyczna
Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák
Annls mycol. 6(1): 27 (1908)
Ramularia asteris: drugie zdjęcie
Plamy na dolnej stronie liścia nawłoci późnej

Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák – gatunek grzybów z klasy Dothideomycetes[1]. Grzyb mikroskopijny pasożytujący na niektórych gatunkach roślin z rodziny astrowatych. Powoduje u nich plamistość liści[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramularia, Mycosphaerellaceae, Capnodiales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1877 r. W. Phillips i Ch.B. Plowright nadając mu nazwę Fusidium asteris. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu František Bubák w 1908 r.[1]

Holotyp: Aster tripolium[2].

Synonimy[3]:

  • Fusidium asteris W. Phillips & Plowr. 1877
  • Ramularia asteris (W. Phillips & Plowr.) Bubák (1908) var. asteris
  • Ramularia asteris var. latispora U. Braun 1998

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Objawy na liściu
W miejscach rozwoju grzybni Ramularia asteris na liściach roślin tworzą się w zarysie mniej więcej owalne lub okrągławe plamy o średnicy 0,5-10 mm, ograniczone nerwami liścia. Początkowo są jasnozielone, potem coraz ciemniejsze: żółtawoochrowe, brązowe, bez obrzeży, lub z ciemniejszym obrzeżem. Sąsiednie plamy zlewają się z sobą, przy silnym porażeniu duża część, lub cały liść ulega przebarwieniu (nekrozie)[2].
Cechy mikroskopowe
Grzybnia rozwija się w tkance miękiszowej wewnątrz liści. Na dolnej stronie liści, rzadko na górnej, tworzy się w niektórych miejscach (punktowo) gęsty, białawy do bladożółtawo-ochrowego nalot, złożony z konidioforów i zarodników konidialnych. Strzępki hialinowe, septowane, słabo rozgałęzione, o średnicy 1-4 μm. Tworzą małe lub średniej wielkości podkładki o średnicy 10-50 μm, złożone z nieco nabrzmiałych, bezbarwnych strzępek o średnicy 2-6 μm. Z podkładek wyrastają w pęczkach dość długie, wyprostowane lub sinusoidalnie wygięte konidiofory o rozmiarach 5–85 × 2–7 μm. Są septowane, 1-4-komórkowe, hialinowe do bladozielonkawych, gładkie, o wierzchołkach zaokrąglonych lub nieco spiczastych. Blizny po konidiach nieco pogrubiałe, ciemne. Konidia tworzą się w łańcuszkach, czasami rozgałęzionych. Są elipsoidalno-jajowate, do cylindrycznych, hialinowe, gładkie lub nieco szorstkie, mają długość (8-) 15-40 (-55) μm i szerokość (2-) 3-5 (-6) μm[2].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Azji, Europie i Ameryce Północnej[2].

Zanotowano występowanie na gatunkach roślin zaliczanych do rodzajów: aster (Aster), ożota (Galatella), doględka (Grindelia), Heteropappus, rudbekia (Rudbeckia), nawłoć (Solidago)[2]. W Polsce rodzaj Ramularia należy do słabo zbadanych[4]. Do 2003 r. notowano występowanie R. asteris tylko na astrze gawędka (Aster amellus)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2018-09-05].
  2. a b c d e f Mycobank. Ramularia asteris (ang.). [dostęp 2018-09-05].
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2018-09-05].
  4. Agata Wołczańska. Grzyby z rodzaju Ramularia występujące w Polsce. Monographiae botanicae. Journal of the Polish Botanical Society. Vol. 95, Łódź 2005
  5. Wiesław Mulenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska: A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski. Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-75-4.