Rdzowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rdzowce
Ilustracja
Ecja Puccinia coronata na liściu
Systematyka
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa rdze
Rząd rdzowce
Nazwa systematyczna
Pucciniales Clem. & Shear
Gen. fung., Edn 2: 147 (1931)
Typ nomenklatoryczny
Puccinia Pers.
Heteromakrocykliczny cykl życiowy rdzy zbożowej

Rdzowce (Pucciniales Clem. & Shear) – rząd grzybów należący do klasy rdzy (Pucciniomycetes)[1].

Cykle życiowe[edytuj | edytuj kod]

Cykl życiowy rdzowców może przebiegać na jednym żywicielu (pasożyty jednodomowe), lub na dwóch gatunkach żywicieli (pasożyty dwudomowe). Mogą wytwarzać następujące rodzaje zarodników: bezpłciowe spermacja (oznaczane jako 0), ecjospory (I), urediniospory (II), teliospory (III), oraz płciowe bazydiospory (IV). Niektóre gatunki wytwarzają wszystkie rodzaje zarodników (rdze pełnocykliczne), u niektórych cykl życiowy jest uproszczony, brak niektórych rodzajów zarodników (rdze niepełnocykliczne). W zależności od tych dwóch cech Cummins i Hiratsuka wyróżnili następujące typy cyklów życiowych rdzowców[2]:

  • heteromakrocykliczny – rdzowce dwudomowe i pełnocyklowe (0, I. II, III, IV), jak np. u Puccinia graminis,
  • automakrocykliczny – rdzowce jednodomowe i pełnocyklowe, jak np. u Phragmidium mucronatum,
  • heterodemicykliczne – rdzowce dwudomowe i niepełnocyklowe (0, I-III), jak np. u Gymnosporangium,
  • autodemicykliczne – rdzowce iednodomowe i niepełnocyklowe (0, I, III), jak np. u Uromyces minor,
  • mikrocykliczne – rdzowce jednodomowe, tworzące tylko teliospory (III), jak np. u Puccinia malvacearum,
  • endocykliczne – rdzowce jednodomowe, tworzące spermacja i ecjospory (0, I), które pełnią rolę teliospor, jak np. u Endophyllum sempervivi[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum

Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Rodzaje

Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rzędu Pucciniales należą następujące rodziny oraz rodzaje incertae sedis[3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2016-05-20].
  2. a b G.B. Cummins, Y. Haratsuka. Illustrated genera of rust fungi. Wyd. 3, APS Press.St. Paul, MN, 2003, s.225
  3. CABI databases (ang.). [dostęp 2016-05-07].