Reprezentacja Trynidadu i Tobago w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Trynidadu i Tobago w piłce nożnej
Przydomek The Soca Warriors
Związek piłkarski Trinidad and Tobago Football Federation
Federacja piłkarska CONCACAF
Rok założenia 1908
Prezes Trynidad i Tobago Oliver Camps
Trener Trynidad i Tobago Stephen Hart
Najwięcej meczów Trynidad i Tobago Angus Eve (118)
Najwięcej bramek Trynidad i Tobago Stern John (70)
Skrót FIFA TRI
Miejsce w rankingu FIFA Increase2.svg 56. (6 sierpnia 2015) (595 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Trynidad i Tobago 3–3 Gujana Hol. Holandia
Trynidad i Tobago; 06.08.1934
Najwyższe zwycięstwo
Trynidad i Tobago Trynidad i Tobago 11 – 0 Aruba 
Grenada; 4.06.1989
Najwyższa porażka
 Meksyk 7 – 0 Trynidad i Tobago Trynidad i Tobago
Meksyk, Meksyk; 08.10.2000
Strona domowa

Reprezentacja Trynidadu i Tobago w piłce nożnej pierwszy mecz międzypaństwowy rozegrała 6 sierpnia 1934 roku. Od 1963 roku jest członkiem FIFA. Reprezentacja ma przydomek Soca Warriors.

Najświetniejszymi do tej pory ambasadorami trynidadzkiego futbolu byli piłkarze angielskiej Premier League – napastnik Dwight Yorke i bramkarz Shaka Hislop. Dzisiaj w klubach europejskich, szczególnie angielskich, gra niemal cała obecna kadra Trynidadu i Tobago. O obliczu obecnej reprezentacji wciąż decyduje Yorke, który, mimo iż w 2001 rozstał się z drużyną narodową, to powrócił na eliminacje do mundialu 2006.

Od wielu lat reprezentacja jest niepokonana na Karaibach. W ciągu dwunastu lat istnienia Pucharu Karaibów piłkarze z Trynidadu zwyciężyli w nim ośmiokrotnie, ostatnio w 2001 roku.

W październiku 2005 roku podopieczni holenderskiego szkoleniowca Leo Beenhakkera pokonali w meczu eliminacyjnym Meksyk 2:1 i zajęli czwarte miejsce w grupie CONCACAF, które oznaczało walkę o mistrzostwa świata w barażach z Bahrajnem. Dzień 16 listopada 2005 roku z pewnością przejdzie do historii trynidadzkiego piłkarstwa. Wtedy to po wyjazdowym zwycięstwie 1-0 (po golu Dennisa Lawrence'a, w pierwszym meczu padł remis 1-1) piłkarze Trynidadu i Tobago wywalczyli historyczny awans na mundial.

Na Mistrzostwach Świata 2006 zagrali w grupie B, z Anglią, Szwecją i Paragwajem. W pierwszym meczu zremisowali 0-0 z faworyzowaną reprezentacją Szwecji, a w dwóch następnych przegrali po 0-2.

W kwietniu 2009 roku Kolumbijczyk Francisco Maturana zrezygnował po kilkunastu miesiącach pracy z funkcji selekcjonera piłkarskiej reprezentacji, a zastąpił go uczestnik Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006 - Russell Latapy. Asystentem trenera został zaś Serb Zoran Vraneš. Prawdopodobną przyczyną odejścia Francisco Maturany były słabe wyniki reprezentacji w eliminacjach do Mistrzostw Świata w 2010 roku organizowanych w RPA.

Trynidad i Tobago zajmuje obecnie (18. maja 2011) 10. miejsce w Federacji CONCACAF.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Złotym Pucharze CONCACAF[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 – Faza Grupowa
  • 1993Nie zakwalifikował się
  • 1996 – Faza Grupowa
  • 1998 – Faza Grupowa
  • 2000 – III Miejsce[1]
  • 2002 – Faza Grupowa
  • 2003Nie zakwalifikował się
  • 2005 – Faza Grupowa
  • 2007 – Faza Grupowa
  • 20092011Nie zakwalifikował się
  • 2013 – Ćwierćfinał
  • 2015 – Ćwierćfinał

Udział w Pucharze Karaibów[edytuj | edytuj kod]

  • 1989Mistrzostwo
  • 1990Turnieju nie dokończono [2]
  • 1991 – II Miejsce
  • 1992Mistrzostwo
  • 1993 – III Miejsce
  • 1994Mistrzostwo
  • 1995Mistrzostwo
  • 1996Mistrzostwo
  • 1997Mistrzostwo
  • 1998 – II Miejsce
  • 1999Mistrzostwo
  • 2001Mistrzostwo
  • 2005 – III Miejsce
  • 2007 – II Miejsce
  • 2008 – Faza Grupowa
  • 2010 – Faza Grupowa
  • 2012 – II Miejsce
  • 2014 – II Miejsce

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze Trynidadu i Tobago nigdy nie grali z Polską.

Przypisy

  1. Mecz o 3. miejsce nie został rozegrany. Dwie drużyny zajęły wspólne 3. miejsce
  2. Turniej został przerwany przed meczami o 3 miejsce i finałowym, z powodu próby zamachu stanu w kraju gospodarza. Trynidad i Tobago miał rozgrywać mecz finałowy.