Reprezentacja Trynidadu i Tobago w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trynidad i Tobago
Przydomek The Soca Warriors
Związek Trinidad and Tobago Football Federation
Trener Dennis Lawrence
Skrót FIFA TRI
Ranking FIFA Decrease2.svg 99. (361 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 65. (10 lipca 2016) (1557 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Angus Eve (118)
Najwięcej bramek Stern John (70)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Trynidad i Tobago 3–3 Gujana Hol. Holandia
Trynidad i Tobago; 06.08.1934
Najwyższe zwycięstwo
Trynidad i Tobago Trynidad i Tobago 11 – 0 Aruba 
Grenada; 4.06.1989
Najwyższa porażka
 Meksyk 7 – 0 Trynidad i Tobago Trynidad i Tobago
Meksyk, Meksyk; 08.10.2000
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 14 września 2017.

Reprezentacja Trynidadu i Tobago w piłce nożnej pierwszy mecz międzypaństwowy rozegrała 6 sierpnia 1934 roku. Od 1963 roku jest członkiem FIFA. Reprezentacja ma przydomek Soca Warriors.

Najświetniejszymi do tej pory ambasadorami trynidadzkiego futbolu byli piłkarze angielskiej Premier League – napastnik Dwight Yorke i bramkarz Shaka Hislop. Dzisiaj w klubach europejskich, szczególnie angielskich, gra niemal cała obecna kadra Trynidadu i Tobago. O obliczu obecnej reprezentacji wciąż decyduje Yorke, który, mimo iż w 2001 rozstał się z drużyną narodową, to powrócił na eliminacje do mundialu 2006.

Od wielu lat reprezentacja jest niepokonana na Karaibach. W ciągu dwudziestu ośmiu lat istnienia Pucharu Karaibów (turnieju w 1990 nie dokończono), piłkarze z Trynidadu zwyciężyli w nim ośmiokrotnie, ostatnio w 2001 roku. Pięciokrotnie byli drudzy (1991, 1998, 2007, 2012, 2014), i dwukrotnie zajęli trzecie miejsce (1993, 2005).

W październiku 2005 roku podopieczni holenderskiego szkoleniowca Leo Beenhakkera pokonali w meczu eliminacyjnym Meksyk 2:1 i zajęli czwarte miejsce w grupie CONCACAF, które oznaczało walkę o mistrzostwa świata w barażach z Bahrajnem. Dzień 16 listopada 2005 roku z pewnością przejdzie do historii trynidadzkiego piłkarstwa. Wtedy to po wyjazdowym zwycięstwie 1-0 (po golu Dennisa Lawrence’a, w pierwszym meczu padł remis 1-1) piłkarze Trynidadu i Tobago wywalczyli historyczny awans na mundial.

Na Mistrzostwach Świata 2006 zagrali w grupie B, z Anglią, Szwecją i Paragwajem. W pierwszym meczu zremisowali 0-0 z faworyzowaną reprezentacją Szwecji, a w dwóch następnych przegrali po 0-2.

W kwietniu 2009 roku Kolumbijczyk Francisco Maturana zrezygnował po kilkunastu miesiącach pracy z funkcji selekcjonera piłkarskiej reprezentacji, a zastąpił go uczestnik Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006Russell Latapy. Asystentem trenera został zaś Serb Zoran Vraneš. Prawdopodobną przyczyną odejścia Francisco Maturany były słabe wyniki reprezentacji w eliminacjach do Mistrzostw Świata w 2010 roku organizowanych w RPA, do których trynidadzcy piłkarze nie awansowali. Później drużyna Trynidadu i Tobago dwukrotnie osiągała ćwierćfinał Złotego Pucharu CONCACAF (2013, 2015), niestety nie awansowała na mundial w Brazylii. Obecnie selekcjonerem kadry Trynidadu i Tobago jest Dennis Lawrence[1]

Trynidad i Tobago zajmuje obecnie (1 czerwca 2017) 8. miejsce w Federacji CONCACAF[2].

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

Udział w Złotym Pucharze CONCACAF[edytuj]

  • 1991 – Faza Grupowa
  • 1993Nie zakwalifikował się
  • 1996 – Faza Grupowa
  • 1998 – Faza Grupowa
  • 2000 – III Miejsce[3]
  • 2002 – Faza Grupowa
  • 2003Nie zakwalifikował się
  • 2005 – Faza Grupowa
  • 2007 – Faza Grupowa
  • 20092011Nie zakwalifikował się
  • 2013 – Ćwierćfinał
  • 2015 – Ćwierćfinał
  • 2017Nie zakwalifikował się

Udział w Pucharze Karaibów[edytuj]

  • 1989Mistrzostwo
  • 1990Turnieju nie dokończono[4]
  • 1991 – II Miejsce
  • 1992Mistrzostwo
  • 1993 – III Miejsce
  • 1994Mistrzostwo
  • 1995Mistrzostwo
  • 1996Mistrzostwo
  • 1997Mistrzostwo
  • 1998 – II Miejsce
  • 1999Mistrzostwo
  • 2001Mistrzostwo
  • 2005 – III Miejsce
  • 2007 – II Miejsce
  • 2008 – Faza Grupowa
  • 2010 – Faza Grupowa
  • 2012 – II Miejsce
  • 2014 – II Miejsce
  • 2017Nie zakwalifikował się

Rekordziści[edytuj]

Występy[edytuj]

# Zawodnik Pozycja Lata Występy
1. Eve, AngusAngus Eve PO 1994–2005 117
2. John, SternStern John NA 1995–2011 115
3. Andrews, MarvinMarvin Andrews OB 1996–2009 103
4. Theobald, DensillDensill Theobald PO 2002–2013 99
5. Edwards, CarlosCarlos Edwards PO 1999– 93
6. Jones, KenwyneKenwyne Jones NA 2003– 90
7. Lawrence, DennisDennis Lawrence OB 2000–2009 89
8. Ince, ClaytonClayton Ince BR 1997–2009 79
9. Latapy, RussellRussell Latapy PO 1988–2009 78
Williams, Jan-MichaelJan-Michael Williams BR 2003–
11. Dwarika, ArnoldArnold Dwarika PO 1993–2008 74
12. Thomas, KeyenoKeyeno Thomas OB 1998–2009 72
Yorke, DwightDwight Yorke NA 1989–2009
14. Glen, CornellCornell Glen NA 2002– 71
15. John, AveryAvery John OB 1996–2009 70
Hyland, KhaleemKhaleem Hyland PO 2008–

Stan na 30 marca 2017.
Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Gole[edytuj]

# Zawodnik Pozycja Lata Gole
1. John, SternStern John NA 1995–2011 70
2. Eve, AngusAngus Eve PO 1994–2005 34
3. Latapy, RussellRussell Latapy PO 1988–2009 29
4. Dwarika, ArnoldArnold Dwarika PO 1993–2008 28
5. Glen, CornellCornell Glen NA 2002– 24
6. Jones, KenwyneKenwyne Jones NA 2003– 23
7. Pierre, NigelNigel Pierre NA 1999–2005 22
8. Lewis, LeonsonLeonson Lewis NA 1988–1996 21
9. Yorke, DwightDwight Yorke NA 1989–2009 19
10. Jorsling, DevornDevorn Jorsling NA 2007– 18
11. Molino, KevinKevin Molino PO 2010– 17
12. David, SteveSteve David NA 1972–1976 16
13. Daniel, KeonKeon Daniel PO 2008–2013 14
14. Corneal, AlvinAlvin Corneal NA 1959–1967 13
15. Baptiste, KerryKerry Baptiste NA 2003–2010 12

Stan na 30 marca 2017.
Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Przypisy

  1. FIFA.com, Lawrence named Soca Warriors boss, „FIFA.com”, 30 stycznia 2017 [dostęp 2017-07-02] (ang.).
  2. FIFA.com, The FIFA/Coca-Cola World Ranking - Ranking Table - North, Central America and Caribbean Zone - FIFA.com, FIFA.com [dostęp 2017-07-02] (ang.).
  3. Mecz o 3. miejsce nie został rozegrany. Dwie drużyny zajęły wspólne 3. miejsce
  4. Turniej został przerwany przed meczami o 3 miejsce i finałowym, z powodu próby zamachu stanu w kraju gospodarza. Trynidad i Tobago miał rozgrywać mecz finałowy.