Rezerwat przyrody Kalinowa Łąka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kalinowa Łąka
Ilustracja
Rezerwat „Kalinowa Łąka” jesienią
rezerwat florystyczny
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Mezoregion Równina Warszawska
Data utworzenia 1989
Akt prawny M.P. z 1989 r. nr 44, poz. 357 §6
Powierzchnia 3,47 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Stare Babice
Mapa lokalizacyjna gminy Stare Babice
Kalinowa Łąka
Kalinowa Łąka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kalinowa Łąka
Kalinowa Łąka
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kalinowa Łąka
Kalinowa Łąka
Położenie na mapie powiatu warszawskiego zachodniego
Mapa lokalizacyjna powiatu warszawskiego zachodniego
Kalinowa Łąka
Kalinowa Łąka
Ziemia52°16′20″N 20°52′08″E/52,272222 20,868889

Rezerwat przyrody Kalinowa Łąkaflorystyczny rezerwat przyrody znajdujący się w gminie Stare Babice (powiat warszawski zachodni, województwo mazowieckie)[1]. Leży w obrębie otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego[2].

  • powierzchnia: 3,47 ha[1]
  • rok utworzenia: 1989
  • utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 8 grudnia 1989 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. 1989 nr 44 poz. 357)
  • cel ochrony: zachowanie śródleśnej, podmokłej łąki ze stanowiskiem pełnika europejskiego oraz wielu innych rzadkich oraz chronionych gatunków roślin[1].

Torfowisko z podmokłymi turzycowiskami i szuwarami w niewielkim zagłębieniu, otoczone drzewostanem Lasu Bemowskiego. Na łąkę wkraczają liczne krzewy z przewagą łozy i kaliny koralowej. Znajduje się tu stanowisko pełnika europejskiego, goździka pysznego, goryczki wąskolistnej, goryczki trojeściowej, mieczyka dachówkowatego, storczyka krwistego, storczyka szerokolistnego, storczyka plamistego i inne.

Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Kalinowa Łąka. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-03-12].
  2. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]