Rezerwat przyrody Zamczysko (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rezerwatu w woj. świętokrzyskim. Zobacz też: rezerwat Zamczysko w woj. śląskim oraz inne znaczenia tego słowa.
Zamczysko
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Mezoregion Góry Świętokrzyskie[1]
Data utworzenia 1959
Akt prawny M.P. z 1959 r. nr 61, poz. 310
Powierzchnia 14,55 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Bieliny
Mapa lokalizacyjna gminy Bieliny
Zamczysko
Zamczysko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamczysko
Zamczysko
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Zamczysko
Zamczysko
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kieleckiego
Zamczysko
Zamczysko
Ziemia50°47′00″N 20°57′12″E/50,783333 20,953333

Rezerwat przyrody Zamczyskorezerwat leśny w leśnictwie Widełki w Nadleśnictwie Łagów, na terenie Cisowsko-Orłowińskiego Parku Krajobrazowego[2], w gminie Bieliny między miejscowościami Makoszyn i Widełki w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim[3].

  • Powierzchnia: 14,55 ha[3] (akt powołujący podawał 12,96 ha)
  • Rok utworzenia: 1959
  • Dokument powołujący: Zarządz. MLiPD z 15 maja 1959; MP. 61/1959, poz. 310
  • Numer ewidencyjny WKP: 021
  • Charakter rezerwatu: ścisły
  • Przedmiot ochrony: fragmenty lasu mieszanego bukowego o charakterze pierwotnym.

Położony jest w centralnej części Pasma Orłowińskiego i zajmuje szczytową część góry Wysokówki (412 m n.p.m.)[2][4]. Rezerwat porośnięty jest pięknym mieszanym lasem bukowym z domieszką jodły, jawora, klonu i dębu bezszypułkowego z runem typowym dla buczyn dolnoreglowych. Przedmiot ochrony w rezerwacie stanowi zbiorowisko roślinne żyzna buczyna karpacka Dentario glandulosae- Fagetum rzadko spotykane na niżu. Niektóre okazy drzew osiągają wiek około 220 lat. Spośród roślin zielnych występują tu m.in.: żywiec cebulkowy, żywiec gruczołowaty, marzanka wonna, kopytnik pospolity, gajowiec, nerecznica krótkoostna, czyściec leśny, bluszcz pospolity i czosnek niedźwiedzi. W rezerwacie Zamczysko nie wykonuje się żadnych zabiegów gospodarczych. Atrakcyjność rezerwatu zwiększa występowanie stanowiska archeologicznego w miejscu dawnego ośrodka kultu pogańskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 276. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b Formy ochrony przyrody. W: Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. [dostęp 2019-04-17].
  3. a b Rezerwat przyrody Zamczysko. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-17].
  4. Rezerwat \"Zamczysko\". W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody (wersja archiwalna) [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-07)].