Richard Marner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richard Marner
Imię i nazwisko Aleksander Mołczanow
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1921
Piotrogród
Data i miejsce śmierci 18 marca 2004
Perth
Zawód aktor
Współmałżonek Pauline Farr

Richard Marner, właśc. Aleksander Mołczanow (ur. 27 marca 1921 w Piotrogrodzie, zm. 18 marca 2004 w Perth) – brytyjski aktor rosyjskiego pochodzenia, najszerzej znany z roli niemieckiego pułkownika von Strohma w popularnym serialu komediowym o II wojnie światowej 'Allo 'Allo!.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był trzyletnim dzieckiem, gdy jego rodzina wyemigrowała z Rosji do Finlandii, skąd przeniosła się do Niemiec i wreszcie do Wielkiej Brytanii. Jego babcia, pisarka Olga Nowikow, została znaną działaczką rosyjskiej emigracji. W czasie II wojny światowej wstąpił do Royal Air Force i przeszedł szkolenie w Afryce Południowej, lecz ostatecznie opuścił wojsko z przyczyn medycznych.

Po powrocie do cywila przyjął jako pseudonim brytyjskie nazwisko Richard Marner i podjął karierę aktorską, choć w życiu prywatnym nadal używał nazwiska Sasza Mołczanow (w angielskim zapisie "Sacha Molchanoff"). Oprócz angielskiego i swojego ojczystego rosyjskiego znał biegle także francuski i niemiecki, co szybko uczyniło z niego wziętego specjalistę od ról cudzoziemców. W 1951 wystąpił w filmie Afrykańska królowa u boku Humphreya Bogarta i Katharine Hepburn. Do innych znanych filmów z jego udziałem należały m.in. Parszywa dwunastka, Żyje się tylko dwa razy czy Chłopcy z Brazylii. Zagrał także gościnnie w serialu wojennym Secret Army.

W 1982 otrzymał swoją najbardziej znaną rolę, pułkownika von Strohma w 'Allo 'Allo!. Występował w tej produkcji przez cały okres jej emisji, aż do 1992 roku. W 2002 zagrał prezydenta Rosji w filmie Suma wszystkich strachów. Była to jego ostatnia rola ekranowa przed śmiercią.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną Marnera była aktorka Pauline Farr, z którą miał jedno dziecko i troje wnucząt. Pomimo faktu, iż większość dorosłego życia spędził w Wielkiej Brytanii, zawsze czuł się członkiem rosyjskiej diaspory. W 1991 znalazł się w grupie 600 przedstawicieli tzw. białej emigracji, którzy na zaproszenie ówczesnego mera Moskwy Borysa Jelcyna wzięli udział w tzw. Kongresie Rodaków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]