Rio Bravo (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rio Bravo
Rio Bravo
Gatunek western
Data premiery 18 marca 1959
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 141 min
Reżyseria Howard Hawks
Scenariusz Leigh Brackett, Jules Furthman
Główne role John Wayne
Dean Martin
Ricky Nelson
Angie Dickinson
Walter Brennan
Muzyka Dimitri Tiomkin
Zdjęcia Russell Harlan
Scenografia Leo K. Kuter, Ralph S. Hurst
Kostiumy Marjorie Best
Montaż Folmar Blangsted
Produkcja Howard Hawks
Wytwórnia Armada Productions
Dystrybucja Warner Bros.

Rio Bravowestern w reżyserii Howarda Hawksa z 1959 roku. Fabuła filmu została oparta na podstawie opowiadania B.H. McCampbell.

Ważna rolę w filmie spełnia muzyka. Szczególnie dużą popularność zdobyła piosenka śpiewana przez ówczesnego idola nastolatków Deana Martina – „My Rifle, My Pony, and Me” („Moja strzelba, mój koń i ja”). Piosenka ta znalazła się na liście 100 najlepszych piosenek z westernów[1]. Po niej inny piosenkarz Ricky Nelson wykonuje skrócona wersję „Get Along Home, Cindy”. Melodia, którą Nathan poleca grać dotyczy krwawej bitwy pod Alamo, podczas wojny o niepodległość Teksasu.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

John Wayne i Angie Dickinson w scenie z filmu

Szeryf małego, odciętego od świata, miasteczka na Dzikim Zachodzie John T. Chance, aresztuje za morderstwo Joe Burdette’a. Brat Joe, Nathan Burdette, bogaty ranczer i przywódca miejscowych rabusiów, podejmuje działania zmierzające do jego uwolnienia. Szeryf, wraz ze swoimi zastępcami: alkoholikiem Dude oraz kulejącym staruszkiem Stumpym podejmuje próbę przetrzymania Joego w areszcie do czasu przybycia funkcjonariuszy US Marshals Service.

Pomoc szeryfowi oferuje przejeżdżający przez miasto z kawalkadą wozów przyjaciel, Pat Wheeler (Ward Bond). W hotelu, prowadzonym przez Carlosa, John poznaje piękną hazardzistkę używającą pseudonimu Faethers (szal boa), ściganą listem gończym. Podejrzewa ją o oszustwa podczas gry, ale okazuje się, że oszustem był inny gracz. Nie chcąc mieć dodatkowych problemów, próbuje ją zmusić do wyjazdu z miasteczka. Jednocześnie jednak oboje zaczynają wzajemnie się skłaniać do siebie. Tymczasem Pat ginie, zastrzelony przez rewolwerowca wynajętego przez Burdette’a. John i Dude osaczają mordercę, a Dude zabija go celnym strzałem. Nathan odwiedza swego brata w więzieniu. Stumpy, skrzywdzony kiedyś przez Nathana (Nathan zagarnął jego ranczo), daje jasno do zrozumienia, że przy próbie napadu na więzienie Joe będzie 'przypadkowo' zabity. Nathan nie może więc wykorzystać liczebnej przewagi. Oddala się, każąc grać orkiestrze ponurą melodię o braku litości dla pokonanych. Ludzie Natahana próbują sterroryzować szeryfa, aby wypuścił Joego. Dzięki pomocy Feathers i Colorado nie udaje im się to. Jednak udaje im się porwać Dude’a. Szeryf zgadza się na wymianę. Podczas wymiany Dude rzuca się na Joego i obezwładnia go. Tymczasem szeryf ze swoimi pomocnikami i sympatykami pokonują bandę Nathana, wykorzystując także dynamit przewożony w wozach Pata. Nathan i jego ludzie poddają się. John, w dosyć mętny sposób, oświadcza się Feathers.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://western100.com/index.htm, 16 czerwca 2018.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]