Rośliny okopowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rośliny okopowerośliny uprawne gromadzące substancje zapasowe w korzeniu lub bulwie w postaci dwucukrów i cukrów prostych. Należą do różnych rodzin botanicznych[1]. Mają duże znaczenie gospodarcze jako źródło pożywienia. Są bardzo pracochłonne w uprawie głównie podczas pielęgnacji (wymagają kilkakrotnego obsypywania lub okopywania w okresie wegetacji) i zbioru[2]. Słabo się przechowują, a straty często wynoszą od 50 do 70%.

Niektóre gatunki roślin okopowych straciły na znaczeniu głównie z powodu pracochłonnej uprawy, kłopotów ze zbiorem i przechowywaniem. W klimacie Polski rośliny okopowe zaczynają wytwarzać korzenie spichrzowe od 30 do 60 dnia wegetacji.

Charakterystycznymi cechami rolniczymi roślin okopowych są:

  • duże wymagania nawozowe[2] (zwykle stosuje się w tym celu obornik[3]).
  • częścią użytkową są podziemne bulwy lub korzenie.
  • rzadka obsada roślin, od 80 do 300 tys. roślin na 1ha co przy szerokich międzyrzędziach umożliwia pielęgnację mechaniczną[4].

Ze względu na organ stanowiący plon główny, rośliny okopowe dzieli się na:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Produkcja Roślinna Tom 2, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1995, ISBN 83-09-01629.
  2. a b c d e f g Rośliny okopowe. W: portalwiedzy.onet.pl [on-line]. [dostęp 2011-10-12].
  3. a b c d e Okopowe rośliny. W: encyklopedia.pwn.pl [on-line]. [dostęp 2011-10-12].
  4. Dubas i inni, Szczegółowa uprawa roślin rolniczych : skrypt do ćwiczeń, wyd. Wyd. 3, Poznań: Wydaw. AR, 1997, ISBN 83-7160-090-9, OCLC 751342271.
  5. Praca zbiorowa: Mała encyklopedia PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974.