Rochcicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Rochcicki.svg

Rochcicki (Srocznik, Sroki, Sroczek) − polski herb szlachecki. Herb ten jest bardzo podobny do herbu Sroczek, ponadto dwa z trzech rodów uprawnionych do jego używania tworzą listę herbownych herbu Sroczek.

Blazonowanie[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym sroka naturalna, siedząca na ostrzewi na murawie zielonej.

Klejnot: trzy pióra strusie.

Józef Szymański rekonstruuje barwę ostrzewi jako czarną i nie podaje w opisie murawy.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb po raz pierwszy pojawił się w XVI wieku, choć Szymański przypuszcza, że może być on reminiscencją średniowiecznego herbu, który wyobrażał sroczą nogę. Pierwsze przedstawienia herbu pochodzą z Gniazda cnoty (1578) i Herbów rycerstwa polskiego (1584) Paprockiego oraz Orbis Polonus Szymona Okolskiego (1642)[2].

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl podaje trzy nazwiska herbownych uprawnionych do używania tego herbu:

Rochcicki, Sroka, Tuczkowski.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 268. ISBN 83-7181-217-5.