Roman Cheładze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Cheładze
Imię i nazwisko Roman Cheładze
Data i miejsce
urodzenia
12 kwietnia 1936
Toruń
Data i miejsce
śmierci
14 stycznia 2002
Toruń

Roman Cheładze (ur. 12 kwietnia 1936 w Toruniu, zm. 14 stycznia 2002 w Toruniu) – polski żużlowiec, trener i działacz żużlowy oraz sędzia klasy międzynarodowej.

Sport żużlowy uprawiał w latach 1959–1966 w barwach klubu Stal Toruń.

Po zakończeniu czynnej kariery sportowej uzyskał uprawienia kierownika drużyny, następnie instruktora oraz trenera, w 1967 r. – sędziego, a w 1975 r. – sędziego klasy międzynarodowej. Właśnie jako sędzia zdobył największe uznanie: prowadził kilkadziesiąt imprez organizowanych przez Międzynarodową Federację Motocyklową (FIM), w tym finały indywidualnych mistrzostw świata (Amsterdam 1987, Monachium 1988), finał drużynowych mistrzostw świata (Praga 1987), finał mistrzostw świata par (Landshut 1990), finał indywidualnych mistrzostw świata juniorów (Pocking 1982), jak również finały indywidualnych mistrzostw świata w jeździe na lodzie. Przez 25 lat pracy sędziował około 500 imprez żużlowych, m.in. 9 finałów indywidualnych mistrzostw Polski oraz czterokrotnie międzynarodowe turnieje "Zlatá Přilba" w Pardubicach. Ostatnimi zawodami, które prowadził, był turniej o "Łańcuch Herbowy Miasta Ostrowa Wielkopolskiego" w 1996 roku.

Roman Cheładze był członkiem prezydium Głównej Komisji Sportu Żużlowego w Polskim Związku Motorowym, szefem kolegium sędziów, posiadał licencję kierownika zawodów FIM, był również chronometrażystą i projektantem torów żużlowych. Jako pierwszy sędzia żużlowy otrzymał w 1993 r. Medal Zasługi dla Motocyklizmu - najwyższe wyróżnienie nadawane przez Międzynarodową Federację Motocyklową. Oprócz tego, został również odznaczony brązową honorową odznaką FIM.

Zmarł w 2002 r. wskutek powikłań po zawale serca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]