Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu (ang. Speedway World Championship) – coroczna seria turniejów, wyłaniająca najlepszych z grona żużlowców. Prowadzone są przez Międzynarodową Federację Motocyklową od 1936 roku. Turnieje finałowe poprzedzone są zazwyczaj skomplikowanym systemem eliminacji krajowych i międzynarodowych. Do 1994 roku mistrza wyłaniano podczas finału jednodniowego, od 1995 roku najlepsi zawodnicy uczestniczą w cyklu turniejów Grand Prix IMŚ – mistrzem zostaje zwycięzca klasyfikacji generalnej cyklu.

Wstęp[edytuj]

Sport żużlowy zaczęto uprawiać na początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze zawody na torach miękkich organizowano w tym kraju i Kanadzie od 1909 roku. Pierwsze nowoczesne zawody w zorganizowanej formie rozegrano 15 grudnia 1923 roku w australijskim West Maitland[1]. W 1928 roku do Anglii przybyła grupa australijskich żużlowców, którzy w lutym tego roku na torze King Oak leżącym w lesie Epping Forest w pobliżu miejscowości Epping zorganizowali pierwsze żużlowe zawody w Europie[2][3]. W 1929 roku w Anglii powstała pierwsza na świecie regularna liga żużlowa, British Elite League[4].

W tym samym roku brytyjskie czasopismo The Star zorganizowało zawody o nazwie Star Rider's Championship, pełniące rolę nieoficjalnych mistrzostw świata. W pierwszej edycji, z powodu dysproporcji między poziomem zawodników, podzielono ich na dwie grupy – brytyjską i australijsko-amerykańską. Zwycięzcą pierwszej z tych grup został Roger Frogley, a drugiej Australijczyk Frank Arthur. Rok później organizatorzy zdecydowali się połączyć obie grupy w jedną. W 1931 roku zmieniono formułę zawodów, w myśl której o zwycięstwo w zawodach w dwudziestu biegach rywalizować miało szesnastu zawodników. Ostatnią edycję tych zawodów rozegrano w 1935 roku[5].

W 1936 roku na stadionie Wembley w Londynie wyłoniono pierwszych medalistów indywidualnych mistrzostw świata na żużlu. W eliminacjach tych zawodów wystartowali reprezentanci 11 państw[5]. Ostatecznie, rozegrany 10 września, turniej finałowy wygrał Australijczyk Bluey Wilkinson. Pierwszym indywidualnym mistrzem świata został jednak jego rodak Lionel van Praag, gdyż w klasyfikacji końcowej liczyły się również wyniki z eliminacji, w których van Praag zdobył 12 punktów. Srebrnym medalistą został Brytyjczyk Eric Langton, a brązowym Wilkinson[6].

Zawody od tego momentu odbywają się corocznie, z wyjątkiem lat 1939–1948, gdy, z powodu II wojny światowej i jej następstw, indywidualnych mistrzostw świata nie organizowano[a]. Początkowo kontrolę nad zawodami sprawował Angielski Związek Motocyklowy, który ustalał regulaminy rozgrywek. W wyniku tego do 1960 roku włącznie wszystkie finały odbywały się na londyńskim stadionie Wembley. W 1956 roku, z inicjatywy Polski, Norwegii i Szwecji, w Międzynarodowej Federacji Motocyklowej powołano specjalną Podkomisję Wyścigów Torowych, która przejęła kontrolę nad organizacją zawodów[3].

W latach 1936–1994, z wyjątkiem roku 1987, gdy turniej finałowy trwał 2 dni[7], medalistów indywidualnych mistrzostw świata wyłaniał jednodniowy turniej finałowy[b]. W 1995 roku Międzynarodowa Federacja Motocyklowa zmieniła zasady wyłaniania najlepszych zawodników na świecie i, w miejsce jednodniowego turnieju finałowego, wprowadziła cykl Grand Prix. W pierwszej edycji tych zawodów rozegrano 6 rund, a mistrzem świata został Duńczyk Hans Nielsen. Od tego czasu liczba rund w jednym sezonie zwiększa się[8], w 2016 roku było to 11 zawodów[9].

Czterokrotnie zdarzyło się, że całe podium mistrzostw zajmowali reprezentanci tego samego kraju. Pierwszy raz taka sytuacja miała miejsce w 1937 roku, kiedy wszystkie medale zdobyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych. Drugi raz do takiej sytuacji doszło w 1949 roku, gdy całe podium zajęli zawodnicy z Wielkiej Brytanii. Kolejny tego typu przypadek miał miejsce w 1961 roku, kiedy to wszystkie krążki zdobyli zawodnicy reprezentujący Szwecję. Po raz czwarty i ostatni w historii taka sytuacja miała miejsce w 1988 roku, gdy trzej najlepsi zawodnicy na świecie reprezentowali Danię. Od momentu wprowadzenia cyklu Grand Prix nie zdarzyło się jeszcze ani razu, aby wszyscy trzej medaliści całego cyklu reprezentowali ten sam kraj.

Medaliści indywidualnych mistrzostw świata na żużlu[edytuj]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Źródło
1936 → wyniki [b] Londyn Australia Lionel van Praag Wielka Brytania Eric Langton Australia Bluey Wilkinson
[6]
1937 → wyniki [b] Londyn Stany Zjednoczone Jack Milne Stany Zjednoczone Wilbur Lamoreaux Stany Zjednoczone Cordy Milne
[6]
1938 → wyniki [b] Londyn Australia Bluey Wilkinson Stany Zjednoczone Jack Milne Stany Zjednoczone Wilbur Lamoreaux
[6]
1939 → wyniki Londyn
Turniej finałowy został odwołany z powodu wybuchu II wojny światowej.
[6]
1949 → wyniki Londyn Wielka Brytania Tommy Price Wielka Brytania Jack Parker Wielka Brytania Louis Lawson
[10]
1950 → wyniki Londyn Wielka Brytania Freddie Williams Wielka Brytania Wally Green Australia Graham Warren
[11]
1951 → wyniki Londyn Australia Jack Young Wielka Brytania Split Waterman Australia Jack Biggs
[12]
1952 → wyniki Londyn Australia Jack Young Wielka Brytania Freddie Williams Wielka Brytania Bob Oakley
[13]
1953 → wyniki Londyn Wielka Brytania Freddie Williams Wielka Brytania Split Waterman Nowa Zelandia Geoff Mardon
[14]
1954 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Ronnie Moore Wielka Brytania Brian Crutcher Szwecja Olle Nygren
[15]
1955 → wyniki Londyn Wielka Brytania Peter Craven Nowa Zelandia Ronnie Moore Nowa Zelandia Barry Briggs
[16]
1956 → wyniki Londyn Szwecja Ove Fundin Nowa Zelandia Ronnie Moore Wielka Brytania Arthur Forrest
[17]
1957 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Barry Briggs Szwecja Ove Fundin Wielka Brytania Peter Craven
[18]
1958 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Barry Briggs Szwecja Ove Fundin Australia Aub Lawson
[19]
1959 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Ronnie Moore Szwecja Ove Fundin Nowa Zelandia Barry Briggs
[20]
1960 → wyniki Londyn Szwecja Ove Fundin Nowa Zelandia Ronnie Moore Wielka Brytania Peter Craven
[21]
1961 → wyniki Malmö Szwecja Ove Fundin Szwecja Björn Knutsson Szwecja Göte Nordin
[22]
1962 → wyniki Londyn Wielka Brytania Peter Craven Nowa Zelandia Barry Briggs Szwecja Ove Fundin
[23]
1963 → wyniki Londyn Szwecja Ove Fundin Szwecja Björn Knutsson Nowa Zelandia Barry Briggs
[24]
1964 → wyniki Göteborg Nowa Zelandia Barry Briggs Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Igor Plechanow Szwecja Ove Fundin
[25]
1965 → wyniki Londyn Szwecja Björn Knutsson Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Igor Plechanow Szwecja Ove Fundin
[26]
1966 → wyniki Göteborg Nowa Zelandia Barry Briggs Norwegia Sverre Harrfeldt Polska Antoni Woryna
[27]
1967 → wyniki Londyn Szwecja Ove Fundin Szwecja Bengt Jansson Nowa Zelandia Ivan Mauger
[28]
1968 → wyniki Göteborg Nowa Zelandia Ivan Mauger Nowa Zelandia Barry Briggs Polska Edward Jancarz
[29]
1969 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Ivan Mauger Nowa Zelandia Barry Briggs Szwecja Sören Sjösten
[30]
1970 → wyniki Wrocław Nowa Zelandia Ivan Mauger Polska Paweł Waloszek Polska Antoni Woryna
[31]
1971 → wyniki Göteborg Dania Ole Olsen Nowa Zelandia Ivan Mauger Szwecja Bengt Jansson
[32]
1972 → wyniki Londyn Nowa Zelandia Ivan Mauger Szwecja Bernt Persson Dania Ole Olsen
[33]
1973 → wyniki Chorzów Polska Jerzy Szczakiel Nowa Zelandia Ivan Mauger Polska Zenon Plech
[34]
1974 → wyniki Göteborg Szwecja Anders Michanek Nowa Zelandia Ivan Mauger Szwecja Sören Sjösten
[35]
1975 → wyniki Londyn Dania Ole Olsen Szwecja Anders Michanek Wielka Brytania John Louis
[36]
1976 → wyniki Chorzów Wielka Brytania Peter Collins Wielka Brytania Malcolm Simmons Australia Phil Crump
[37]
1977 → wyniki Göteborg Nowa Zelandia Ivan Mauger Wielka Brytania Peter Collins Dania Ole Olsen
[38]
1978 → wyniki Londyn Dania Ole Olsen Wielka Brytania Gordon Kennett Stany Zjednoczone Scott Autrey
[39]
1979 → wyniki Chorzów Nowa Zelandia Ivan Mauger Polska Zenon Plech Wielka Brytania Michael Lee
[40]
1980 → wyniki Göteborg Wielka Brytania Michael Lee Wielka Brytania Dave Jessup Australia Billy Sanders
[41]
1981 → wyniki Londyn Stany Zjednoczone Bruce Penhall Dania Ole Olsen Dania Tommy Knudsen
[42]
1982 → wyniki Los Angeles Stany Zjednoczone Bruce Penhall Wielka Brytania Les Collins Stany Zjednoczone Dennis Sigalos
[43]
1983 → wyniki Norden Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Egon Müller Australia Billy Sanders Wielka Brytania Michael Lee
[44]
1984 → wyniki Göteborg Dania Erik Gundersen Dania Hans Nielsen Stany Zjednoczone Lance King
[45]
1985 → wyniki Bradford Dania Erik Gundersen Dania Hans Nielsen Stany Zjednoczone Sam Ermolenko
[46]
1986 → wyniki Chorzów Dania Hans Nielsen Dania Jan Osvald Pedersen Wielka Brytania Kelvin Tatum
[47]
1987 → wyniki [c] Amsterdam Dania Hans Nielsen Dania Erik Gundersen Stany Zjednoczone Sam Ermolenko
[7]
1988 → wyniki Vojens Dania Erik Gundersen Dania Hans Nielsen Dania Jan Osvald Pedersen
[48]
1989 → wyniki Monachium Dania Hans Nielsen Wielka Brytania Simon Wigg Wielka Brytania Jeremy Doncaster
[49]
1990 → wyniki [d] Bradford Szwecja Per Jonsson Stany Zjednoczone Shawn Moran Australia Todd Wiltshire
[50]
1991 → wyniki Göteborg Dania Jan Osvald Pedersen Szwecja Tony Rickardsson Dania Hans Nielsen
[51]
1992 → wyniki Wrocław Wielka Brytania Gary Havelock Szwecja Per Jonsson Dania Gert Handberg
[52]
1993 → wyniki Pocking Stany Zjednoczone Sam Ermolenko Dania Hans Nielsen Wielka Brytania Chris Louis
[53]
1994 → wyniki Vojens Szwecja Tony Rickardsson Dania Hans Nielsen Australia Craig Boyce
[54]

Grand Prix IMŚ na żużlu (od 1995)[edytuj]

Rok Cykl Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Źródło
1995 → wyniki 6 rund Dania Hans Nielsen Szwecja Tony Rickardsson Stany Zjednoczone Sam Ermolenko
[55]
1996 → wyniki 6 rund Stany Zjednoczone Billy Hamill Dania Hans Nielsen Stany Zjednoczone Greg Hancock
[56]
1997 → wyniki 6 rund Stany Zjednoczone Greg Hancock Stany Zjednoczone Billy Hamill Polska Tomasz Gollob
[57]
1998 → wyniki 6 rund Szwecja Tony Rickardsson Szwecja Jimmy Nilsen Polska Tomasz Gollob
[58]
1999 → wyniki 6 rund Szwecja Tony Rickardsson Polska Tomasz Gollob Dania Hans Nielsen
[59]
2000 → wyniki 6 rund Wielka Brytania Mark Loram Stany Zjednoczone Billy Hamill Szwecja Tony Rickardsson
[60]
2001 → wyniki 6 rund Szwecja Tony Rickardsson Australia Jason Crump Polska Tomasz Gollob
[61]
2002 → wyniki 10 rund Szwecja Tony Rickardsson Australia Jason Crump Australia Ryan Sullivan
[62]
2003 → wyniki 9 rund Dania Nicki Pedersen Australia Jason Crump Szwecja Tony Rickardsson
[63]
2004 → wyniki 9 rund Australia Jason Crump Szwecja Tony Rickardsson Stany Zjednoczone Greg Hancock
[64]
2005 → wyniki 9 rund Szwecja Tony Rickardsson Australia Jason Crump Australia Leigh Adams
[65]
2006 → wyniki 10 rund Australia Jason Crump Stany Zjednoczone Greg Hancock Dania Nicki Pedersen
[66]
2007 → wyniki 11 rund Dania Nicki Pedersen Australia Leigh Adams Australia Jason Crump
[67]
2008 → wyniki 11 rund Dania Nicki Pedersen Australia Jason Crump Polska Tomasz Gollob
[68]
2009 → wyniki 11 rund Australia Jason Crump Polska Tomasz Gollob Rosja Emil Sajfutdinow
[69]
2010 → wyniki 11 rund Polska Tomasz Gollob Polska Jarosław Hampel Australia Jason Crump
[70]
2011 → wyniki 11 rund Stany Zjednoczone Greg Hancock Szwecja Andreas Jonsson Polska Jarosław Hampel
[71]
2012 → wyniki 12 rund Australia Chris Holder Dania Nicki Pedersen Stany Zjednoczone Greg Hancock
[72]
2013 → wyniki 12 rund Wielka Brytania Tai Woffinden Polska Jarosław Hampel Dania Niels Kristian Iversen
[73]
2014 → wyniki 12 rund Stany Zjednoczone Greg Hancock Polska Krzysztof Kasprzak Dania Nicki Pedersen
[74]
2015 → wyniki 12 rund Wielka Brytania Tai Woffinden Stany Zjednoczone Greg Hancock Dania Nicki Pedersen
[75]
2016 → wyniki 11 rund Stany Zjednoczone Greg Hancock Wielka Brytania Tai Woffinden Polska Bartosz Zmarzlik
[76]

Klasyfikacja medalowa[edytuj]

Indywidualna[edytuj]

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu.

W ciągu 71. edycji indywidualnych mistrzostw świata na żużlu tytuł mistrza świata zdobyło łącznie 34 zawodników z 8 krajów[77]. Łącznie najwięcej medali (12) zdobył Duńczyk Hans Nielsen. Najwięcej tytułów mistrzowskich (6) w historii zdobyli Szwed Tony Rickardsson i Nowozelandczyk Ivan Mauger[78]. Najwięcej srebrnych medali (6) zdobył Nielsen, a najwięcej brązowych (4) Polak Tomasz Gollob[77]. W sumie medale zdobywało 86 żużlowców.

Miejsce Zawodnik Państwo Lata[e] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Rickardsson, TonyTony Rickardsson  Szwecja 1991–2005 6 3 2 11
2. Mauger, IvanIvan Mauger  Nowa Zelandia 1967–1979 6 3 1 10
3. Fundin, OveOve Fundin  Szwecja 1956–1967 5 3 3 11
4. Nielsen, HansHans Nielsen  Dania 1984–1999 4 6 2 12
5. Briggs, BarryBarry Briggs  Nowa Zelandia 1955–1969 4 3 3 10
6. Hancock, GregGreg Hancock  Stany Zjednoczone 1996–2016 4 2 3 9
7. Crump, JasonJason Crump  Australia 2001–2010 3 5 2 10
8. Pedersen, NickiNicki Pedersen  Dania 2003–2015 3 1 3 7
9. Olsen, OleOle Olsen  Dania 1971–1981 3 1 2 6
10. Gundersen, ErikErik Gundersen  Dania 1984–1988 3 1 0 4
11. Moore, RonnieRonnie Moore  Nowa Zelandia 1954–1960 2 3 0 5
12. Williams, FreddieFreddie Williams  Wielka Brytania 1950–1953 2 1 0 3
12. Woffinden, TaiTai Woffinden  Wielka Brytania 2013–2016 2 1 0 3
14. Craven, PeterPeter Craven  Wielka Brytania 1955–1962 2 0 2 4
15. Young, JackJack Young  Australia 1951–1952 2 0 0 2
15. Penhall, BruceBruce Penhall  Stany Zjednoczone 1981–1982 2 0 0 2
17. Gollob, TomaszTomasz Gollob  Polska 1997–2010 1 2 4 7
18. Knutsson, BjörnBjörn Knutsson  Szwecja 1961–1965 1 2 0 3
18. Hamill, BillyBilly Hamill  Stany Zjednoczone 1996–2000 1 2 0 3
20. Pedersen, Jan OsvaldJan Osvald Pedersen  Dania 1986–1991 1 1 1 3
21. Milne, JackJack Milne  Stany Zjednoczone 1937–1938 1 1 0 2
21. Michanek, AndersAnders Michanek  Szwecja 1974–1975 1 1 0 2
21. Collins, PeterPeter Collins  Wielka Brytania 1976–1977 1 1 0 2
21. Jonsson, PerPer Jonsson  Szwecja 1990–1992 1 1 0 2
25. Ermolenko, SamSam Ermolenko  Stany Zjednoczone 1985–1995 1 0 3 4
26. Lee, MichaelMichael Lee  Wielka Brytania 1979–1983 1 0 2 3
27. Wilkinson, BlueyBluey Wilkinson  Australia 1936–1938 1 0 1 2
28. van Praag, LionelLionel van Praag  Australia 1936 1 0 0 1
28. Price, TommyTommy Price  Wielka Brytania 1949 1 0 0 1
28. Szczakiel, JerzyJerzy Szczakiel  Polska 1973 1 0 0 1
28. Müller, EgonEgon Müller  RFN 1983 1 0 0 1
28. Havelock, GaryGary Havelock  Wielka Brytania 1992 1 0 0 1
28. Loram, MarkMark Loram  Wielka Brytania 2000 1 0 0 1
28. Holder, ChrisChris Holder  Australia 2012 1 0 0 1
35. Hampel, JarosławJarosław Hampel  Polska 2010–2013 0 2 1 3
36. Waterman, SplitSplit Waterman  Wielka Brytania 1951–1953 0 2 0 2
36. Plechanow, IgorIgor Plechanow  ZSRR 1964–1965 0 2 0 2
38. Lamoreaux, WilburWilbur Lamoreaux  Stany Zjednoczone 1937–1938 0 1 1 2
38. Jansson, BengtBengt Jansson  Szwecja 1967–1971 0 1 1 2
38. Plech, ZenonZenon Plech  Polska 1973–1979 0 1 1 2
38. Sanders, BillyBilly Sanders  Australia 1980–1983 0 1 1 2
38. Adams, LeighLeigh Adams  Australia 2005–2007 0 1 1 2
43. Langton, EricEric Langton  Wielka Brytania 1936 0 1 0 1
43. Parker, JackJack Parker  Wielka Brytania 1949 0 1 0 1
43. Green, WallyWally Green  Wielka Brytania 1950 0 1 0 1
43. Crutcher, BrianBrian Crutcher  Wielka Brytania 1954 0 1 0 1
43. Harrfeldt, SverreSverre Harrfeldt  Norwegia 1966 0 1 0 1
43. Waloszek, PawełPaweł Waloszek  Polska 1970 0 1 0 1
43. Persson, BerntBernt Persson  Szwecja 1972 0 1 0 1
43. Simmons, MalcolmMalcolm Simmons  Wielka Brytania 1976 0 1 0 1
43. Kennett, GordonGordon Kennett  Wielka Brytania 1978 0 1 0 1
43. Jessup, DaveDave Jessup  Wielka Brytania 1980 0 1 0 1
43. Collins, LesLes Collins  Wielka Brytania 1982 0 1 0 1
43. Wigg, SimonSimon Wigg  Wielka Brytania 1989 0 1 0 1
43. Nilsen, JimmyJimmy Nilsen  Szwecja 1998 0 1 0 1
43. Jonsson, AndreasAndreas Jonsson  Szwecja 2011 0 1 0 1
43. Kasprzak, KrzysztofKrzysztof Kasprzak  Polska 2014 0 1 0 1
58. Woryna, AntoniAntoni Woryna  Polska 1966–1970 0 0 2 2
58. Sjösten, SörenSören Sjösten  Szwecja 1969–1974 0 0 2 2
60. Milne, CordyCordy Milne  Stany Zjednoczone 1937 0 0 1 1
60. Lawson, LouisLouis Lawson  Wielka Brytania 1949 0 0 1 1
60. Warren, GrahamGraham Warren  Australia 1950 0 0 1 1
60. Biggs, JackJack Biggs  Australia 1951 0 0 1 1
60. Oakley, BobBob Oakley  Wielka Brytania 1952 0 0 1 1
60. Mardon, GeoffGeoff Mardon  Nowa Zelandia 1953 0 0 1 1
60. Nygren, OlleOlle Nygren  Szwecja 1954 0 0 1 1
60. Forrest, ArthurArthur Forrest  Wielka Brytania 1956 0 0 1 1
60. Lawson, AubAub Lawson  Australia 1958 0 0 1 1
60. Nordin, GöteGöte Nordin  Szwecja 1961 0 0 1 1
60. Jancarz, EdwardEdward Jancarz  Polska 1968 0 0 1 1
60. Louis, JohnJohn Louis  Wielka Brytania 1975 0 0 1 1
60. Crump, PhilPhil Crump  Australia 1976 0 0 1 1
60. Autrey, ScottScott Autrey  Stany Zjednoczone 1978 0 0 1 1
60. Knudsen, TommyTommy Knudsen  Dania 1981 0 0 1 1
60. Sigalos, DennisDennis Sigalos  Stany Zjednoczone 1982 0 0 1 1
60. King, LanceLance King  Stany Zjednoczone 1984 0 0 1 1
60. Tatum, KelvinKelvin Tatum  Wielka Brytania 1986 0 0 1 1
60. Doncaster, JeremyJeremy Doncaster  Wielka Brytania 1989 0 0 1 1
60. Wiltshire, ToddTodd Wiltshire  Australia 1990 0 0 1 1
60. Handberg, GertGert Handberg  Dania 1992 0 0 1 1
60. Louis, ChrisChris Louis  Wielka Brytania 1993 0 0 1 1
60. Boyce, CraigCraig Boyce  Australia 1994 0 0 1 1
60. Sullivan, RyanRyan Sullivan  Australia 2002 0 0 1 1
60. Sajfutdinow, EmilEmil Sajfutdinow  Rosja 2009 0 0 1 1
60. Iversen, Niels KristianNiels Kristian Iversen  Dania 2013 0 0 1 1
60. Zmarzlik, BartoszBartosz Zmarzlik  Polska 2016 0 0 1 1

Reprezentacyjna[edytuj]

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu.

Miejsce Reprezentacja Złoto Srebro Brąz Razem
1.  Szwecja 14 14 10 38
2.  Dania 14 10 11 35
3.  Nowa Zelandia 12 9 5 26
4.  Wielka Brytania 11 14 11 36
5.  Stany Zjednoczone 9 6 11 26
6.  Australia 8 7 12 27
7.  Polska 2 7 10 19
8.  RFN 1 0 0 1
9.  ZSRR 0 2 0 2
10.  Norwegia 0 1 0 1
11.  Rosja 0 0 1 1

Uwagi

  1. W 1939 roku zorganizowano eliminacje, w których wyłoniono finalistów, jednak z powodu wybuchu II wojny światowej turniej finałowy został odwołany.
  2. a b c d W latach 1936–1938 o końcowej klasyfikacji indywidualnych mistrzostw świata decydowała łączna liczba punktów zgromadzona w eliminacjach i turnieju finałowym.
  3. Finał dwudniowy, punkty zawodników sumowano.
  4. Po zakończeniu turnieju w organizmie Shawna Morana wykryto niedozwolone środki dopingujące, w wyniku czego został on zdyskwalifikowany. Jednocześnie Międzynarodowa Federacja Motocyklowa zdecydowała o nie zmienianiu klasyfikacji końcowej zawodów i nie przyznaniu srebrnego medalu żadnemu z zawodników.
  5. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale indywidualnych mistrzostw świata.

Przypisy

  1. Żużel (pol.). arenasportu.pl. [dostęp 2011-05-19].
  2. PAY A VISIT TO THE SPEEDWAY MUSEUM (ang.). retro-speedway.com. [dostęp 2011-05-19].
  3. a b Mała Encyklopedia Sportu. T. 2: L - Ż. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 690-693. ISBN 83-217-2564-3.
  4. Historia: początki żużla w Europie (pol.). zuzelend.com. [dostęp 2011-05-19].
  5. a b Star Rider's Championship (pol.). sportowefakty.pl, 2010-11-01. [dostęp 2011-05-19].
  6. a b c d e 1936-1939 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  7. a b 1987 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  8. Speedway Grand Prix (pol.). speedway.torun.pl. [dostęp 2011-05-20].
  9. Speedway World Championships (ang.). speedwaygp.com. [dostęp 2016-10-22].
  10. 1949 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  11. 1950 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  12. 1951 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  13. 1952 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  14. 1953 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  15. 1954 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  16. 1955 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  17. 1956 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  18. 1957 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  19. 1958 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  20. 1959 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  21. 1960 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  22. 1961 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  23. 1962 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  24. 1963 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  25. 1964 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  26. 1965 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  27. 1966 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  28. 1967 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  29. 1968 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  30. 1969 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  31. 1970 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  32. 1971 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  33. 1972 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  34. 1973 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  35. 1974 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  36. 1975 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  37. 1976 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  38. 1977 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  39. 1978 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  40. 1979 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  41. 1980 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  42. 1981 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  43. 1982 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  44. 1983 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  45. 1984 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  46. 1985 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  47. 1986 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  48. 1988 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  49. 1989 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  50. 1990 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  51. 1991 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  52. 1992 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  53. 1993 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  54. 1994 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  55. 1995 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  56. 1996 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  57. 1997 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  58. 1998 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  59. 1999 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  60. 2000 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  61. 2001 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  62. 2002 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  63. 2003 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  64. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2004 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  65. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2005 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  66. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2006 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  67. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2007 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  68. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2008 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  69. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2009 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  70. KLASYFIKACJA GRAND PRIX 2010 (pol.). espeedway.pl. [dostęp 2011-05-04].
  71. Klasyfikacja SGP/IMŚ (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2011-10-10].
  72. 2012 FIM SPEEDWAY WORLD CHAMPIONSHIP STANDINGS (ang.). speedwaygp.com. [dostęp 2012-10-06].
  73. Tai Woffinden mistrzem świata, Adrian Miedziński najlepszy na Motoarenie! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-10-05].
  74. Krzysztof Kasprzak najlepszy w Grand Prix Polski! Jarosław Hampel na podium! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2014-10-12].
  75. Peter Kildemand walczył do końca. Zobacz klasyfikację końcową cyklu GP (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2015-10-24].
  76. Wielki sukces Zmarzlika, dramat Janowskiego. Zobacz klasyfikację generalną cyklu (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-10-22].
  77. a b Damian Woźniak: Co mówią liczby, czyli kto najlepszym żużlowcem w historii? (pol.). sportowefakty.pl, 2010-11-14. [dostęp 2011-05-21].
  78. Złoci medaliści IMŚ na żużlu (pol.). sportowefakty.pl, 2008-04-24. [dostęp 2011-05-21].