Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu
FIM World Championship for National Teams
Sports current event.svg 2019
Państwo Zawody międzynarodowe
Dyscyplina Żużel
Organizator rozgrywek FIM
Sponsor tytularny Monster Energy
Rozgrywki
Liczba drużyn 15 drużyn
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Szwecja Szwecja (1960)
Obecny zwycięzca Rosja Rosja (2019)
Najwięcej zwycięstw Dania Dania (15)
Strona internetowa

Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu – cykl zawodów żużlowych organizowanych od 1960 roku pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej. Zawody wyłaniają najlepszą reprezentację narodową na świecie

W latach 2001–2017 mistrzostwa rozgrywano pod szyldem drużynowego Pucharu Świata. Turniej finałowy odbywał się podczas jednego tygodnia, zaś zwycięzca otrzymywał przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Od 2018 roku rozgrywane są mistrzostwa świata pod nazwą Speedway of Nations. Drużyny narodowe rywalizują w formie par, jednakże zwycięzcy otrzymują tytuł Drużynowych Mistrzów Świata[1]. Jednocześnie od 2018 roku nie jest rozgrywany drużynowy Puchar Świata (rozgrywany od 2001 roku jako kontynuacja drużynowych mistrzostw świata).

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajęły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King’s Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Od sezonu 2012 Drużynowy Puchar Świata odbywać się będzie według nowych zasad. Do walki w finałowym turnieju o trofeum Ove Fundina stanie 9 reprezentacji, a nie jak w poprzednich latach 8. Automatyczne miejsce w finale zagwarantowane będzie miał gospodarz barażu i finału (w 2012 roku była to reprezentacja Szwecji), a oprócz nich o tytuł najlepszej drużyny na świecie powalczą zwycięzcy półfinałów oraz najlepszy zespół z barażu. Dodatkowo każda z drużyn liczyć będzie czterech zawodników, bez rezerwowych. Zmianie ulegnie również tabela biegowa - liczba wyścigów zostanie zmniejszona z 25 do 20.

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa świata (1960–2000)[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1960 → wyniki Szwecja Göteborg  Szwecja  Wielka Brytania  Czechosłowacja
1961 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Wrocław Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Szwecja  Wielka Brytania
1962 → wyniki Czechosłowacja Slaný  Szwecja  Wielka Brytania Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1963 → wyniki Austria Wiedeń  Szwecja  Czechosłowacja  Wielka Brytania
1964 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Abensberg  Szwecja  ZSRR  Wielka Brytania
1965 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Kempten Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Szwecja  Wielka Brytania
1966 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Wrocław Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  ZSRR  Szwecja
1967 → wyniki[a] Szwecja Malmö  Szwecja Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Wielka Brytania
 ZSRR
1968 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Wielka Brytania  Szwecja Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1969 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Rybnik Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Wielka Brytania  ZSRR
1970 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Szwecja  Wielka Brytania Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1971 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Wrocław  Wielka Brytania  ZSRR Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1972 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Olching  Wielka Brytania  ZSRR Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1973 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Wielka Brytania  Szwecja  ZSRR
1974 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Chorzów  Wielka Brytania  Szwecja Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1975 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Norden  Wielka Brytania  ZSRR  Szwecja
1976 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Australia Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Szwecja
1977 → wyniki Polska Rzeczpospolita Ludowa Wrocław  Wielka Brytania Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska  Czechosłowacja
1978 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Landshut  Dania  Wielka Brytania Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska
1979 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Nowa Zelandia  Dania  Czechosłowacja
1980 → wyniki Polska Wrocław  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone  Polska
1981 → wyniki Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Olching  Dania  Wielka Brytania  RFN
1982 → wyniki Wielka Brytania Londyn  Stany Zjednoczone  Dania  RFN
1983 → wyniki Dania Vojens  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1984 → wyniki Polska Leszno  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1985 → wyniki Stany Zjednoczone Long Beach  Dania  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania
1986 → wyniki 3 rundy  Dania  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania
1987 → wyniki 3 rundy  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1988 → wyniki Stany Zjednoczone Long Beach  Dania  Stany Zjednoczone  Szwecja
1989 → wyniki Wielka Brytania Bradford  Wielka Brytania  Dania  Szwecja
1990 → wyniki Czechosłowacja Pardubice  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania  Dania
1991 → wyniki Dania Vojens  Dania  Szwecja  Stany Zjednoczone
1992 → wyniki Szwecja Kumla  Stany Zjednoczone  Szwecja  Wielka Brytania
1993 → wyniki Wielka Brytania Coventry  Stany Zjednoczone  Dania  Szwecja
1994 → wyniki Niemcy Brokstedt  Szwecja  Polska  Dania
1995 → wyniki Polska Bydgoszcz  Dania  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone
1996 → wyniki Niemcy Diedenbergen  Polska  Rosja  Dania
1997 → wyniki Polska Piła  Dania  Polska  Szwecja
1998 → wyniki Dania Vojens  Stany Zjednoczone  Szwecja  Dania
1999 → wyniki Czechy Pardubice  Australia  Czechy  Stany Zjednoczone
2000 → wyniki Wielka Brytania Coventry  Szwecja  Wielka Brytania  Stany Zjednoczone

Drużynowy Puchar Świata (2001–2017)[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
2001 → wyniki Polska Wrocław  Australia  Polska  Szwecja
2002 → wyniki Wielka Brytania Peterborough  Australia  Dania  Szwecja
2003 → wyniki Dania Vojens  Szwecja  Australia  Dania
2004 → wyniki Wielka Brytania Poole  Szwecja  Wielka Brytania  Dania
2005 → wyniki Polska Wrocław  Polska  Szwecja  Dania
2006 → wyniki Wielka Brytania Reading  Dania  Szwecja  Wielka Brytania
2007 → wyniki Polska Leszno  Polska  Dania  Australia
2008 → wyniki Dania Vojens  Dania  Polska  Szwecja
2009 → wyniki Polska Leszno  Polska  Australia  Szwecja
2010 → wyniki Dania Vojens  Polska  Dania  Szwecja
2011 → wyniki Polska Gorzów Wlkp.  Polska  Australia  Szwecja
2012 → wyniki Szwecja Målilla  Dania  Australia  Rosja
2013 → wyniki Czechy Praga  Polska  Dania  Australia
2014 → wyniki Polska Bydgoszcz  Dania  Polska  Australia
2015 → wyniki Dania Vojens  Szwecja  Dania  Polska
2016 → wyniki Wielka Brytania Manchester  Polska  Wielka Brytania  Szwecja
2017 → wyniki Polska Leszno  Polska  Szwecja  Rosja

Speedway of Nations (od 2018)[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
2018 → wyniki Polska Wrocław  Rosja  Wielka Brytania  Polska
2019 → wyniki Rosja Togliatti  Rosja  Polska  Australia

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według państw[edytuj | edytuj kod]

Lp. Reprezentacja Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Dania 15 9 7 31
2.  Polska 13 9 10 32
3.  Szwecja 11 11 14 36
4.  Wielka Brytania[b][c] 9 15 9 33
5.  Stany Zjednoczone 5 4 7 16
6.  Australia 4 4 4 12
7.  ZSRR /  Rosja 2 6 5 13
8.  Nowa Zelandia 1 0 0 1
9.  Czechosłowacja /  Czechy 0 2 3 5
10.  RFN 0 0 2 2

Według zawodników (Top 10)[edytuj | edytuj kod]

Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową.

Lp. Zawodnik Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1. Dania Hans Nielsen 11 4 3 18
2. Dania Tommy Knudsen 8 2 2 12
3. Dania Erik Gundersen 7 2 0 9
4. Polska Tomasz Gollob 6 4 0 10
5. Szwecja Ove Fundin 6 3 1 10
6. Polska Jarosław Hampel 6 2 0 8
7. Wielka Brytania Dave Jessup 5 3 0 8
Wielka Brytania Peter Collins 5 3 0 8
9. Szwecja Göte Nordin 5 1 1 7
10. Polska Krzysztof Kasprzak 5 1 0 6

Reprezentacje występujące w DPŚ[edytuj | edytuj kod]

Legenda
  • Gold – mistrzostwo
  • Silver – wicemistrzostwo
  • Bronze – trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4-12
  •  ••  – zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – nie zakwalifikowali się
  •  –  – nie brali udziału
  •    – gospodarze finału i barażu
  • Q – zakwalifikowali się do najbliższego turnieju
  • q – będą brali udział w najbliższych eliminacjach
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Australia Gold Gold Silver 5 5 4 Bronze 4 Silver 5 Silver Silver Bronze Bronze 4 4 5
 Czechy 7 5 6 6 6 8 7 8 8 7 7 4 7 8 8 9
 Dania 4 Silver Bronze Bronze Bronze Gold Silver Gold 6 Silver 4 Gold Silver Gold Silver 5 8
 Finlandia 9 8 7 7 8 7
 Łotwa •• 6 8 9 6
 Niemcy 11 12 10 8 8 9 9
 Polska Silver 4 4 4 Gold 5 Gold Silver Gold Gold Gold 5 Gold Silver Bronze Gold Gold
 Rosja 8 9 8 7 6 6 4 6 5 Bronze 9 7 6 Bronze
 Słowenia 12 11 9 7
 Stany Zjednoczone 5 6 6 7 8 5 6 6 7 7
 Szwecja Bronze Bronze Gold Gold Silver Silver 5 Bronze Bronze Bronze Bronze 4 8 5 Gold Bronze Silver
 Węgry 10 10 11 8 8
 Wielka Brytania 6 7 5 Silver 4 Bronze 4 5 5 4 6 6 7 4 5 Silver 4
 Włochy 12 7 9
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Austria
 Francja
 Norwegia
 Ukraina

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielka Brytania i ZSRR zajęli ex aequo 3. miejsce.
  2. W latach 1962–1973 w reprezentacji Wielkiej Brytanii startowali zawodnicy z Australii i Nowej Zelandii.
  3. W latach 1974–1977 Wielką Brytanię osobno reprezentowali Anglicy i Szkoci. Wszystkie medale w tym okresie zdobyła reprezentacja Anglii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIM Speedway of Nations (ang.). pzm.pl. [dostęp 2019-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]