Roman Kumłyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Kumłyk w swoim muzeum

Roman Kumłyk (ur.4 grudnia 1948 w Jasienowie Górnym, zm.22 stycznia 2014 w Wierchowynie) [1]huculski muzykant (skrzypek wirtuoz, multiinstrumentalista), poeta, twórca i kierownik zespołu Czeremosz, założyciel Muzeum Huculskich Instrumentów i Huculszczyzny w Wierchowynie, zasłużony dla rozwoju kultury Ukrainy, członek Karpackiego Towarzystwa Naukowego w Warszawie[2].

Biografia[edytuj]

Rodzice Romana Kumłyka ucierpieli w czasie represji stalinowskich: ojciec zmarł w 1949 roku, matkę zesłano w latach 50. do obozu pracy przymusowej na Syberię

(Mordowia), tak więc chłopiec do 19. roku życia mieszkał u bezdzietnej siostry matki[3].

Od wczesnego dzieciństwa studiował muzykę. Pierwszym nauczycielem był jego wuj - dzięki niemu zaczął grać na skrzypach. Gdy ta wiadomość dotarła do jego matki, przebywającej w Chabarowsku, otrzymał od niej pocztą skrzypce. Już we wczesnym dzieciństwie Roman grał na weselach i innych uroczystościach, w pierwszej klasie debiutował jako skrzypek na scenie regionalnej[4].

Córka Romana Kumłyka, Natalia, w muzeum jego imienia.

W 1968 roku przeniósł się z matką na Krym, gdzie rozpoczął naukę w szkole muzycznej, również przez 13 lat grając na skrzypcach. Przez 4 lata pracował jako muzyk w kasynie oficerskim Domu Ministerstwa Kultury, tańczył także w zespole folklorystycznym. Na Krymie skończył także szkołę marynarską, jednak nie wypłynął na morze za sprawą emocjonalnych sprzeciwów matki[5].

W 1976 roku, gdy matce pozwolono osiedlić się w rodzinnych stronach, przenieśli się do Wierchowyny, gdzie kupili ziemię i dom. Roman wstąpił do szkoły muzycznej, prowadził równolegle amatorską orkiestrę huculską i 2 lata pracował w Iwano-Frankowsku w Filharmonii jako skrzypek I kategorii[5]. Otrzymał tytuł honorowy Honorowego Pracownika Kultury ukraińskiej SSR[6]. Przez kilkanaście lat prowadził 13-osobową orkiestrę przy spółdzielni handlowej w Żabiem (dziś: Wierchowyna), a także przez ponad 25 lat kapelę weselną. W 1991 przy Rejonowym Domu Kultury w Wierchowynie założył kapelę ,,Czeremosz". Zbierał muzyczny repertuar regionu Huculszczyzny oraz w Rumunii.

W latach 1992-2007 pracował w Polsce na zlecenie Uniwersytetu w Lublinie. W tym czasie dał ponad 2000 koncertów, pracował ze swoim zespołem w Warszawie, Lublinie i Filharmonii Wrocławskiej, był zaangażowany w nauczanie, edukując o pieśniach i muzyce ukraińskiej, ucząc tańców. Współpracował z Radiowym Centrum Kultury Ludowej, Ośrodkiem Praktyk Teatralnych "Gardzienice", Filharmonią Warszawską i Filharmonią Lubelską[7].

Łącznie grał na ponad 35 instrumentach (m.in. dudy, cymbały, skrzypce, trembita, róg, fujarka, okaryna, drymba, lira korbowa). W 2006 roku ze swoją kapelą Czeremosz oraz Orkiestrą pw. św. Mikołaja nagrał płytę "Huculskie Muzyki", która została uznana za jedną z najważniejszych płyt folkowych i zdobyła nagrodę folkowej płyty roku 2006 w plebiscycie "Wirtualne Gęśle"[2].

W 2006 roku brał udział wraz ze swoja kapelą w pierwszym w Polsce zorganizowanym Festiwalu Huculskim "Za głosem trembity" (Kraków, organizator: Stowarzyszenie Wschodnia Perspektywa), a w 2007 roku podczas obchodów Dni Huculskich w Krakowie, w 2008 roku podczas drugiego Festiwalu Huculskiego im. Stanisława Vinecnza (Kraków, organizator: Fundacja ARTica)[8].

Ożenił się w 1982 roku, miał dwie córki. W 1998 roku, po 25 latach zbierania obiektów, założył Muzeum Instrumentów Huculskich, gromadzące instrumenty z regionu i inne obiekty z etnografii Huculszczyzny[9]. Muzeum po jego śmierci zostało nazwane jego imieniem, a prowadzi je rodzina (m.in. żona i córka Natalia, która prowadzi pokazy gry na instrumentach huculskich).

Linki zewnętrzne[edytuj]

https://vimeo.com/23040371

http://wilkizajacnatropie.blogspot.com/2012/08/muzeum-romana-kumyka-w-werchowynie.html

Galeria[edytuj]

== Przypisy ==

  1. Roman Kumłyk nie żyje!, „Karpaccy.pl” [dostęp 2017-09-20] (pol.).
  2. a b Robert Derda, Kamil Piotrowski, Wojciech Małota, Odszedł piewca Huculszczyzny, www.folk24.pl [dostęp 2017-09-20].
  3. O Romanie Kumłyku – huculskim muzyku (Płaj 19), „Karpaccy.pl” [dostęp 2017-09-20] (pol.).
  4. M. Skrzypek, Gadki z chatki, „Biuteyn folkowy” (6), 1996.
  5. a b Agnieszki Matecka, Huculska muzyka nie zaginie, „Gadki z Chatki” (48), 2003.
  6. Tadeusz Kiełbasiński, Relacja z koncertu w Olchowcu w Beskidzie Niskim, „Biuletyn Towarzystwa Karpackiego” (70), 1998.
  7. ROMAN KUMŁYK i Kapela CZEREMOSZ, www.serpent.pl [dostęp 2017-09-20].
  8. Imprezy karpackie - Festiwal Huculski, www.karpatywschodnie.pl [dostęp 2017-09-21].
  9. Łukasz Quirini-Popławski, Muzeum Huculskie w Żabiem, „Almanach Karpacki”, Rewasz, 2008, s.125, ISSN 1230-5898.