Roman Niewiarowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Niewiarowicz
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1902
Lwów
Data i miejsce śmierci 22 lipca 1972
Warszawa
Zawód aktor, reżyser teatralny, scenarzysta
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Roman Stanisław Niewiarowicz (ur. 15 stycznia 1902 we Lwowie, zm. 22 lipca 1972 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny oraz filmowy, pisarz, scenarzysta. Rotmistrz Wojska Polskiego, oficer ZWZ-AK.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Został aktorem teatralnym. Od 1921 do 1923 oraz od 1925 do 1931 występował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Od 1927 był także reżyserem teatralnym. W okresie II Rzeczypospolitej występował także w innych teatrach polskich. Tworzył również komedie i farsy.

W Wojsku Polskim II RP został awansowany na stopień podporucznika rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[1]. W latach 30. był oficerem rezerwy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich[2].

Po wybuchu II wojnie światowej we wrześniu jako rotmistrz 14 Pułku Ułanów pełnił funkcję adiutanta generała, dowódcy Grupy Operacyjnej (przebywał wówczas w Stanisławowie)[3]. W czasie okupacji niemieckiej nadal udzielał się w teatrze (reżyser w Teatrze Komedia). Równolegle był zaangażowany w konspirację w ramach Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej, funkcjonując pod pseudonimem „Łada”. Wykonywał m.in. zadanie obserwacji i rozpracowania aktora Igo Syma, kolaboranta działającego na rzecz III Rzeszy, zlikwidowanego przez polskie podziemie w 1941. 1 maja 1943 został aresztowany przez Niemców, był więziony na Pawiaku, następnie we Lwowie, po czym skazany na karę śmierci, zaś w wyniku zmiany wymiaru wyroku został skierowany do obozu Groß-Rosen.

Po wojnie nadal był aktorem i reżyserem teatralnym w okresie Polski Ludowej. Reżyserował słuchowiska radiowe oraz współtworzył scenariusze filmowe. Na emeryturze zamieszkiwał w Warszawie. Zmarł 22 lipca 1972. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Teatr[edytuj | edytuj kod]

reżyser
  • Gdzie diabeł nie może tam babę pośle (1945)
  • Moralność pani Dulskiej (1949)
  • Ciotunia (1951)
  • Polacy nie gęsi (1953)
  • Mieszkanie 3 (1954)
  • Noce narodowe (1954)
  • Leokadia (1957)
  • Nigdy nic nie wiadomo (1957)
  • Mademoiselle (1958)
  • Gdzie diabeł nie może (1959)
  • Czajka (1960)
  • Damy i huzary (1961)
  • Fedra (1963)
  • Śluby panieńskie (1963)
  • Kleopatra (1963)
  • Pies ogrodnika (1964)
  • Żabusia (1965)
  • Kobiety stamtąd (1966)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

scenarzysta
aktor

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 126.
  2. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 595.
  3. Józef Miński. Ostatnie dni rozgłośni lwowskiej. „Biuletyn”. Nr 34, s. 32-33, Czerwiec 1978. Koło Lwowian w Londynie. 
  4. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Roman Niewiarowicz. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-11-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]