Romuald Bojarczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Romuald Bojarczuk
st. sierżant st. sierżant
Data urodzenia 11 stycznia 1920
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 1946
Chedburgh, Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Siły Powietrzne RP
RAF roundel.svg - RAF
Jednostki Dywizjon 304
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)

Romuald Bojarczuk (ur. 11 stycznia 1920, zm. 18 stycznia 1946) – starszy sierżant pilot Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, chorąży (ang. Warrant Officer) Królewskich Sił Powietrznych.

W czasie II wojny światowej służył w dywizjonie 304 jako pilot. 18 stycznia 1946 w czasie lotu treningowego w pilotowanym przez niego samolocie bombowym Vickers Warwick awarii uległ jeden z silników. Przy lądowaniu na jednym silniku pilot nie utrzymał sterów i samolot uległ wypadkowi. Pilot zginął, dwóch członków załogi uratowało się.

Romuald Bojarczuk był odznaczony Orderem Virtuti Militari[1] oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.