Przejdź do zawartości

Rotunda PKO w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rotunda PKO w Warszawie
Ilustracja
Rotunda widziana z Pałacu Kultury i Nauki (2006)
Państwo

 Polska

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Marszałkowska 100/102

Architekt

Jerzy Jakubowicz

Ukończenie budowy

1966, 2019

Zniszczono

1979 (wybuch gazu)

Rozebrano

2017

Odbudowano

1979, 2017-2019

Pierwszy właściciel

PKO Bank Polski

Obecny właściciel

PKO Bank Polski

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Rotunda PKO w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Rotunda PKO w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Rotunda PKO w Warszawie”
Ziemia52°13′49,67″N 21°00′44,43″E/52,230464 21,012342

Rotunda PKO – budynek Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego, który w latach 1966–2017 mieścił się przy ul. Marszałkowskiej 100/102 w Warszawie. W jego miejscu powstał nowy budynek o zbliżonym kształcie oddany do użytku w 2019 roku.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Rotunda Powszechnej Kasy Oszczędności znajdowała się w miejscu, w którym do 1944 roku mieściła się narożna kamienica Pinkusa Lothego. Po zakończeniu II wojny światowej ruiny tej kamienicy zostały rozebrane do poziomu parteru[1].

Budynek był częścią Ściany Wschodniej wybudowanej w latach 1960–1969. Zaprojektował go Jerzy Jakubowicz[2], a jego stalową konstrukcję – Stanisław Więcek i Włodzimierz Wojnowski[3]. Budowa zakończyła się w 1966 roku[3]. W elewacji budynku umieszczono przezroczyste szyby[3]. Z powodu kształtu, w szczególności dachu o charakterystycznym ząbkowaniu, był on nazywany „czapką generalską”[4][5].

15 lutego 1979 roku budynek uległ zniszczeniu w około 70% w wyniku wybuchu gazu. Zginęło wówczas 49 osób, a 110 odniosło obrażenia.

Odbudowy dokonano w szybkim tempie – pod koniec października Rotunda została ponownie oddana do użytku. Jedną z głównych zmian w stosunku do pierwowzoru było zastosowanie w elewacji przyciemnianego szkła. 27 października pod północną ścianą budynku, od strony ul. Widok, odsłonięto tablicę wykonaną z brązu upamiętniającą ofiary wybuchu[6].

W 2010 roku właściciel budynku, PKO Bank Polski, rozpoczął prace zmierzające do wybudowania w miejscu obecnego budynku nowego obiektu – Nowej Rotundy[7].

W 2014 roku PKO Bank Polski otrzymał tytuł „Miastoszpeciciela 2014” za częste zasłanianie Rotundy wielkoformatowymi reklamami, co uznano za rażący przykład oszpecania przestrzeni miejskiej w jednym z najbardziej reprezentacyjnych punktów Warszawy[8].

20 stycznia 2015 roku stołeczny konserwator zabytków Piotr Brabander, pomimo wpisu Rotundy do rejestru zabytków, wydał decyzję zezwalającą na rozbiórkę budynku z uwagi na fakt, że jego konstrukcja nie jest oryginalna i powstała w trakcie remontu po wybuchu. 23 grudnia 2016 roku budynek został zamknięty dla klientów banku[9]. 10 marca 2017 roku rozpoczęto rozbiórkę Rotundy, na której miejscu, według planów, w ciągu dwóch lat miałaby powstać Nowa Rotunda. 16 marca stołeczny konserwator zabytków, Michał Krasucki, wydał nakaz zatrzymania prac rozbiórkowych, uznając, że poprzednia decyzja została wydana w oparciu o błędne przesłanki (po zdemontowaniu elewacji okazało się, że konstrukcja jest oryginalna)[10]. Budynek został rozebrany, jednak niektóre elementy oryginalnej konstrukcji (dźwigary dachu oraz element centralny w formie parasola) zostały zachowane w celu wyeksponowania w nowym budynku[11].

Druga Rotunda

[edytuj | edytuj kod]

W miejscu zburzonego budynku zaplanowano nowy o takim samym kształcie, zaprojektowany przez architektów z pracowni Gowin & Siuta z Krakowa[12][11]. Trzykondygnacyjny budynek został oddany do użytku w listopadzie 2019 roku[13]. Działa w nim placówka bankowa (w podziemiu i na parterze), a na pierwszym piętrze urządzono kawiarnię ze strefą spotkań[14] (bank zakończył współpracę z operatorem kawiarni w lipcu 2021 roku)[15]. Przed budynkiem powstało zewnętrzne patio, na którego ścianach posadzono 11 500 roślin[14]. Została tam również przeniesiona tablica pamiątkowa upamiętniająca ofiary katastrofy z 15 lutego 1979 roku[14].

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Al. Jerozolimskie 34/36 róg Marszałkowska 100. Kamienica Lothego. warszawa1939. [dostęp 2017-03-24].
  2. ↑ Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 108. ISBN 83-908950-8-0.
  3. 1 2 3 Dariusz Bartoszewicz. Ściana Wschodnia. Specerownik. „Dodatek do Gazety Wyborczej”, s. 6, 12 grudnia 2013.
  4. ↑ Leszek Wysznacki: Warszawa od wyzwolenia do naszych dni. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1977, s. 98.
  5. ↑ Jerzy S. Majewski: Spacerownik. Warszawa śladami PRL-u. Warszawa: Agora, 2010, s. 161. ISBN 978-83-268-0280-5.
  6. ↑ Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 130. ISBN 83-01-06109-X.
  7. ↑ Powstanie Nowa Rotunda dla Warszawy. [w:] PKO Bank Polski [on-line]. pkobp.pl, 28 stycznia 2010. [dostęp 2014-09-30].
  8. ↑ Warszawska Rotunda szpeci. [w:] „Rzeczpospolita” [on-line]. rp.pl, 12 sierpnia 2014. [dostęp 2014-09-30].
  9. ↑ Rotunda w częściach zjeżdża do Warszawy. „Rzeczpospolita (dodatek Życie Mazowsza)”, s. R6, 27 grudnia 2017.
  10. ↑ Tomasz Urzykowski: Rotunda. Konserwator wstrzymuje rozbiórkę. wyborcza.pl, 2017-03-16. [dostęp 2017-03-16].
  11. 1 2 Tomasz Urzykowski, Michał Wojtczuk. Stary kształt, nowa konstrukcja. „Gazeta Stołeczna”, s. 5, 12 lutego 2018.
  12. ↑ Tomasz Urzykowski. Stop rozbieraniu Rotundy. „Gazeta Stołeczna”, s. 3, 17 marca 2017.
  13. ↑ PKO Rotunda wraca na mapę Warszawy! [online], media.pkobp.pl [dostęp 2019-11-29] (pol.).
  14. 1 2 3 Michał Wojtczuk: Rotunda powróciła po trzech latach. W nowej formie: bank, kawiarnia, strefa spotkań. [w:] Gazeta Stołeczna [on-line]. warszawa.wyborcza.pl, 30 listopada 2019. [dostęp 2019-11-30].
  15. ↑ Michał Wojtczuk. Kawiarnia już nie wróci?. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 15 grudnia 2022.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]