Novotel Warszawa Centrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Novotel Warszawa Centrum
d. hotel „Forum”
Ilustracja
Novotel Warszawa Centrum od strony zachodniej (2019)
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Marszałkowska 94/98

Architekt

Sten Samuelson

Wysokość całkowita

111 m

Wysokość do dachu

95,2 m

Kondygnacje

33

Rozpoczęcie budowy

1972

Ukończenie budowy

1974

Ważniejsze przebudowy

2004–2005

Pierwszy właściciel

Polskie Biuro Podróży „Orbis”

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Novotel Warszawa Centrumd. hotel „Forum””
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Novotel Warszawa Centrumd. hotel „Forum””
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Novotel Warszawa Centrumd. hotel „Forum””
Ziemia52°13′46″N 21°00′47″E/52,229444 21,013056
Strona internetowa

Novotel Warszawa Centrumhotel znajdujący się przy ul. Marszałkowskiej 94/98 w Warszawie. Został wzniesiony w latach 1972–1974 dla Polskiego Biura Podróży „Orbis” i działał do 2002 pod nazwą hotel „Forum” w ramach międzynarodowej sieci hotelowej Forum, należącej do InterContinental Hotels Group[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ściana Wschodnia i hotel „Forum” (1975)

Był jednym z pierwszych wysokościowców w powojennej Warszawie (drugim budynkiem po Pałacu Kultury i Nauki, który przekroczył wysokość 100 m) i obok hotelu „Victoria” jednym z pierwszych warszawskich hoteli o wysokim standardzie.

Budynek zaprojektowany przez Stena Samuelsona zbudowała szwedzka firma Skanska Cementgjuteriet dla polskiego biura podróży „Orbis” na podstawie umowy podpisanej w grudniu 1971. Budowę rozpoczęto w styczniu 1972[2] i zakończono w styczniu 1974[3]. Uznanie mieszkańców miasta wzbudzały szybkie tempo prac oraz porządek panujący na budowie[4].

Budynek wyróżniał się monolityczną żółtą bryłą z setkami małych okien[5]. Niespotykana w Warszawie architektura stała się jednak przedmiotem krytyki w prasie[4].

Hotel rozpoczął działalność 25 stycznia 1974[6]. Jego pierwsi goście przejechali do Warszawy na zaproszenie Centrali Handlu Zagranicznego „Węglokoks“[6]. Hotel był nastawiony na obsługę gości z zagranicy[6]. W sąsiedztwie hotelu, przy ul. Parkingowej, oddano do użytku wielopoziomowy parking[3].

Hotel po objęciu większościowych udziałów „Orbisu” przez grupę hotelową Accor stał się częścią sieci Novotel, w wyniku czego 1 lipca 2002 zmieniono jego pierwotną nazwę z hotelu „Forum” na obecną, „Novotel Warszawa Centrum”. W latach 2004–2005 przeszedł gruntowną modernizację. Zmieniono kolor elewacji z żółtej na szarą, zmodernizowano całą infrastrukturę i pokoje. Gruntownie przebudowane zostało również przyziemie hotelu, główne wejście przeniesiono z zaplecza hotelu na jego front od strony ulicy Marszałkowskiej.

Hotel ma standard czterogwiazdkowy[7].

Hotel siedzibą przedstawicielstw dyplomatycznych[edytuj | edytuj kod]

Inne informacje[edytuj | edytuj kod]

Przy ul. Zagórnej 1 w ciągu 9 miesięcy powstał obiekt wzniesiony według projektu Zygmunta Stępińskiego, który służył jako baza noclegowa dla pracowników budujących hotel Forum[8]. Spełnił on wszelkie warunki ogólnodostępnego hotelu i postanowiono włączyć go w obsługę zorganizowanego ruchu przyjazdowego. W ten sposób powstał hotel Solec (296 miejsc noclegowych)[9]. Został zburzony w 2006, a na jego miejscu zbudowano hotel Ibis Budget Warszawa Centrum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Kowalczyk, Systemy hotelowe – ich początki i ewolucja, „Turyzm”, 17 (1/2), Instytut Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego, 2007, s. 68, ISSN 0867-5856.
  2. Grzegorz Sołtysiak, Jerzy S. Majewski: Warszawa. Ballada o okaleczonym mieście. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Baobab, 2006, s. 244. ISBN 978-83-7626-380-9.
  3. a b Krzysztof Jabłoński i in.: Warszawa: portret miasta. Warszawa: Arkady, 1984, s. strony nienumerowane (Kronika odbudowy, budowy i rozbudowy 1945−1982). ISBN 83-213-2993-4.
  4. a b Grzegorz Sołtysiak, Jerzy S. Majewski: Warszawa. Ballada o okaleczonym mieście. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Baobab, 2006, s. 245. ISBN 978-83-7626-380-9.
  5. Grzegorz Mika: Od wielkich idei do wielkiej płyty. Burzliwe dzieje warszawskiej architektury. Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska, 2017, s. 329. ISBN 978-83-63842-67-3.
  6. a b c Danuta Zawierucha. Kronika wydarzeń w Warszawie 1 I–31 III 1974. „Kronika Warszawy”. 3 (19), s. 148, 1974. 
  7. Novotel Warszawa Centrum. novotel.com. [dostęp 2015-12-16].
  8. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 142, 145. ISBN 83-03-00447-6.
  9. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 145. ISBN 83-03-00447-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Horyzonty Techniki” nr 7/1972, s. 1–5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]