Rozrywka sportowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rozrywka sportowa (ang. sports entertainment) – termin marketingowy określający widowisko, w którym oprócz elementów sportowych i atletycznych, występuje również gra aktorska[1]. Rozrywka sportowa jest przede wszystkim nastawiona na osiąganie zysku po przez promowanie własnego programu i produktów z nim związanych (merchandising), a także jednocześnie ma na celu dostarczenie konsumentowi (widzowi) określonych korzyści publicznych – ma dać oglądającemu przyjemność z oglądania sportu i gwarantować dobrą zabawę[2].

Termin ten przypisywany jest głównie wrestlingowi[3], gdyż po raz pierwszy został użyty w latach 80. XX wieku w federacji wrestlingu World Wrestling Federation dla określenia programów jakie oferowała w telewizji ta organizacja[4]. Warto dodać, że już w 1935 roku kanadyjski dziennikarz sportowy Lou Marsh, pracujący dla Toronto Star określił wrestling mianem „aktywnej rozrywki” (sportive entertainment).

Rok 1989 r. stał się przełomowy dla rozrywki sportowej jako terminu marketingowego. Właśnie wtedy Vince McMahon wystąpił przed stanowym senatem w New Jersey oświadczając, że wrestling nie jest sportem a działalnością w show-biznesie[5]. Chciał w ten sposób przekonać komisję, aby wykreśliła wrestling z listy sportów objętych regulacjami, w wyniku których WWF musiałoby płacić podatki od organizowanych gal. McMahon oświadczył, że wrestling powinno się definiować jako działalność, w której uczestnicy zmagają się współpracując ze sobą, przede wszystkim w celu zapewnienia rozrywki widzom, a nie zmierzenia się w uczciwych zawodach atletycznych.

Rozrywka sportowa w mediach[edytuj | edytuj kod]

Obecnie rozrywka sportowa (oprócz wrestlingu) jest terminem obejmującym szeroko inne dyscypliny sportowe i aktywne spędzanie czasu[6] np.: koszykówka (team koszykarski Harlem Globetrotters), slamball, bossaball, akrobatyka cyrkowa, roller derby, sport elektroniczny, wrotkarstwo, demolition derby i zawody Monster Truck, nurkowanie, pływanie synchroniczne, jazda na rowerze, marsze, gra w dwa ognie, poker, gra w papier, kamień, nożyce, speedcubing, taniec towarzyski, rewie na lodzie, gry planszowe, gry karciane, berek, zapasy w błocie, sporty ekstremalne, wojny robotów, walki kogutów, gra w klasy, czy chociażby zawody w jedzeniu lub wyścigi maskotek, a także programy rozrywkowe oparte na rywalizacji sportowej jak np. zawody Wipeout – Wymiatacze czy Celebrity Splash!, w których udział biorą znane osobistości show-biznesu i celebryci. Rozrywka sportowa obejmuje również transmisje w telewizji wydarzeń i widowisk sportowych jak np. igrzyska olimpijskie czy gale boksu zawodowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. K. E. Greenberg, Pro Wrestling: From Carnivals to Cable TV, Lerner Publications Company 2000, s. 8, ​ISBN 0-8225-3332-4​.
  2. Bob Ryan: Entertainment is fun, but it’s no contest, bostonglobe.com, [dostęp: 2017-06-25].
  3. WWE/TNA: WHY WRESTLING MATTERS IN THE SPORTS ENTERTAINMENT INDUSTRY, bleacherreport.com, [dostęp: 2017-03-28].
  4. Television in American Popular Culture, ammericanpopularculture.com, [dostęp: 2017-03-28].
  5. Why does the WWE call its wrestlers "superstars" and wrestling "sports entertainment”?, quora.com, [dostęp: 2018-04-28].
  6. ESPN.com – Figure skating is a guilty pleasure, espn.com, [dostęp: 2017-03-28].