Rudolf Zuber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób prof. Zubera na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie

Rudolf Zuber (ur. 13 września 1858 w Orlat w Siedmiogrodzie, zm. 5 kwietnia 1920 we Lwowie) - polski geolog i podróżnik.

Życiorys[edytuj]

Studiował geologię na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1881-1882 pracował jako wolontariusz w Państwowym Zakładzie Geologicznym w Wiedniu. W 1883 r. obronił doktorat z filozofii na Uniwersytecie Lwowskim. Od 1884 był wykładowcą na tej uczelni (od 1896 jako profesor). W latach 1895-1915 kierował Katedrą Geologii i Paleontologii Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1884 r. był współpracownikiem komisji fizjograficznej i od 1916 r. członkiem Akademii Umiejętności w Krakowie (później Polskiej Akademii Umiejętności). Był światowej sławy specjalistą i rzeczoznawcą w poszukiwaniach ropy naftowej. Był wzywany do poszukiwań ropy przez liczne kompanie i rządy. W roku 1919 jako ekspert od spraw ropy naftowej był członkiem Biura Prac Kongresowych podczas konferencji pokojowej w Paryżu.

Jego podróże naukowe objęły wszystkie, poza Australią, zamieszkane części świata:

Podczas swoich wypraw prowadził rozległe badania geologiczne, znacznie wykraczające poza poszukiwanie ropy naftowej, opracowywał mapy geologiczne badanych terenów. W rejonie Cieśniny Magellana i w Kordylierach poszukiwał m.in. pokładów węgla, w czasie pobytu w Ameryce Południowej zbierał skamieliny.

W latach 1888-1889, 1898-1899 oraz 1918-1919 był prezesem Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika.

Jego synem był geolog Stanisław Zuber. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Zobacz też[edytuj]