Runowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°33'32.39"N 15°30'27.21"E
- błąd 0 m
WD 53°33'N, 15°31'E
- błąd 2278 m
Odległość 1233 m
Runowo
wieś
Ilustracja
Runowo – kościół
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat łobeski
Gmina Węgorzyno
Liczba ludności (2011) 364[1]
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 73-151
Tablice rejestracyjne ZLO
SIMC 0785202
Położenie na mapie gminy Węgorzyno
Mapa konturowa gminy Węgorzyno, w centrum znajduje się punkt z opisem „Runowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Runowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Runowo”
Położenie na mapie powiatu łobeskiego
Mapa konturowa powiatu łobeskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Runowo”
Ziemia53°33′32,39″N 15°30′27,21″E/53,558997 15,507558

Runowo (niem. Ruhnow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Pierwsza wzmianka o wsi, która nazywała się Runow pochodzi z roku 1345. W średniowieczu posiadłość rodu von Wedel, przekazana następnie w lenno rodzinie Rode. Od 1750 roku ponownie w rękach rodziny Wedel. W 1866 roku we wsi mieszkało 365 osób w 16 domach, a w folwarku – 248 osób w 16 domach. Wieś posiadała wówczas restaurację i szkołę, do której w 1870 roku uczęszczało 105 uczniów. Na cmentarzu przykościelnym pomnik z głazów, upamiętniający mieszkańców wsi poległych w czasie I wojny światowej. Obecnie pełni funkcję kapliczki. W czasie II wojny światowej obóz pracy przymusowej[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • park dworski, pozostałość po dworze[3].
  • kościół parafialny pw. św. Tomasza Apostoła z XV wieku, późnogotycki, przebudowany w 1860 roku, murowany z kamienia, wschodni szczyt ozdobiony blendami. Dach kryty blachą. Neogotycka wieża z 1882 roku z cegły glazurowanej. Wyposażenie renesansowe z XVIII wieku. W małych okienkach w ścianach północnej i południowej oraz w dwóch oknach ściany wschodniej witraże z herbami. Wpisany 5 lutego 1957 r. do rejestru zabytków pod nr 213[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Runowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2019-03-04] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Afeltowicz Beata. Nazwy miejscowe byłego powiatu łobeskiego. Szczecin 2013, s. 131
  3. Zabytki w Polsce
  4. rejestr zabytków [1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]