Rydynger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Rydynger.svg

Rydynger (Rydygier, Rüdiger, Rüdiger I, Rüdinger) – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis herbu z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym ramię zbrojne, srebrne, trzymające hak rybacki złoty.

Klejnot: na zawoju złoto-czerwonym godło w słup między dwoma skrzydłami orlimi; prawym w pas czerwono-srebrnym, lewym w pas srebrno-czerwonym.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Juliusz Karol Ostrowski blazonuje herb nieco inaczej dodając błękitne obramowanie tarczy, zaś trzymany przez ramię przedmiot opisując jako motykę lub kotwicę. Tynktury skrzydeł w klejnocie nie są opisane[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Kasprowi Rüdigerowi, rajcy toruńskiemu 16 listopada 1569[3]. Anna Wajs podaje, że nobilitacja objęła też synów Kaspra[4].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Rydynger był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Rydynger (Ridger, Rüdiger, Rydger, Rydgier, Rydyger, Rydygier).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: WIelka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 334.
  3. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 255. ISBN 83-7181-217-5.
  4. Anna Wajs: Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Warszawa: DiG, 2001, s. 104. ISBN 83-7181-173-X.