Ryszard Szawłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego politologa i historyka. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Szawłowski.

Ryszard Szawłowski lub Richard Szawlowski (ur. 23 listopada 1929 w Wilnie[1]) ps. Karol Liszewski - polski politolog, specjalista z zakresu prawa międzynarodowego, historyk-amator.

Ukończył Uniwersytet Warszawski, doktoryzował się na Uniwersytecie w Luksemburgu. Był profesorem na polskim Uniwersytecie Łódzkim, niemieckich uniwersytetach: Uniwersytecie Humboldta w Berlinie i Federalnym Instytucie Sowietologii w Bonn, szkockim Uniwersytecie w Glasgow, kanadyjskim Uniwersytecie Calgary, oraz Polskim Uniwersytetu na Obczyźnie (PUNO). Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

W swoich książkach przedstawia m.in. zbrodnie ukraińskich i białoruskich nacjonalistów na Polakach w latach okupacji 1939-1941. Profesor Szawłowski pierwszy wprowadził do historii i publicystyki pojęcie "wojny polsko-sowieckiej 1939" w odniesieniu do agresji sowieckiej 17 września 1939. Po raz pierwszy ukazał on też uwarunkowania polityczne, prawnomiędzynarodowe oraz psychologiczne tej wojny, oraz obraz zbrodni wojennych popełnionych przez armię sowiecką i zbrodnie band białoruskich i ukraińskich na narodzie polskim.[2].

Ryszard Szawłowski w artykule Genocidium atrox, publikowanym również jako Trzy ludobójstwa[3] postawił tezę o równoważności zbrodni dokonanych przez III Rzeszę, ZSRR i nacjonalistów ukraińskich, przy nadaniu tym ostatnim kwalifikacji wyższej od zbrodni nazistowskich i sowieckich. Jego zdaniem o takiej klasyfikacji decyduje:

  • fakt, iż ludobójstwo popełnione przez nacjonalistów ukraińskich miało formę natychmiastowej eksterminacji,
  • okrucieństwo tortur, do jakich doszło w czasie zbrodni,
  • udział (oprócz UPA) tysięcy ukraińskich chłopów w ludobójstwie,
  • mordowania mieszanych narodowościowo małżeństw,
  • fakt, iż ludobójstwa dokonali nie okupanci, ale Ukraińcy będący obywatelami polskimi,
  • fakt, iż wydarzenia te pozostawały przemilczane lub były przedmiotem fałszowania historii.

Publikacje[edytuj]

  • Najwyższe państwowe organy kontroli w Polsce w XIX wieku: Główna Izba Obrachunkowa Księstwa Warszawskiego oraz Izba Obrachunkowa i Najwyższa Izba Obrachunkowa Królestwa Polskiego lata 1808-1866, Bellona, 1999.
  • Najwyższe państwowe organy kontroli II Rzeczypospolitej: Najwyższa Izba Kontroli Państwa 1919-1921 i Najwyższa Izba Kontroli 1921-1939, Najwyższa Izba Kontroli na Uchodźstwie 1940-1945. Warszawa 1991
  • Wojna polsko-sowiecka 1939 r. t.1 i 2, London. Polska Fundacja Kulturalna. 1986. ​ISBN 0-85065-170-0
  • Prawa człowieka a Polska. Londyn: Polonia listopad 1982. ​ISBN 0-902352-21-0
  • The System of the International Organizations of the Communist Countries. Kluwer Law International, 1976 pp. 36-37 ​ISBN 9-0286-0335-2
  • Die Berichte der osteuropäischen Staaten zur Verwirklichung des Internationalen Paktes über bürgerliche und politische Rechte. Eine Analyse anhand des polnischen Beispiels. - Köln, 1980. Bundesinstitut für Ostwissenschaftliche und Internationale Studien. Berichte des Bundesinstituts für Ostwissenschaftliche und Internationale Studien.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. American men and women of science: Urban community sciences. 1974. ​ISBN 0835207579​. str. 320
  2. "Przegląd Historyczno-Wojskowy ", Ministerstwo Obrony Narodowej, Nr 3/2001, str. 107
  3. Ryszard Szawłowski Trzy ludobójstwa.

Bibliografia[edytuj]

  • Geoffrey Handley-Taylor, Ernest Kay. Dictionary of international biography. 1972. str. 1307.