Rząd na uchodźstwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rząd na uchodźstwie – grupa polityczna roszcząca sobie prawo do sprawowania władzy w danym państwie jako legalny rząd. Nie posiada żadnej realnej władzy, rezyduje poza granicami kraju, za zgodą państwa goszczącego. Rządy na uchodźstwie często dążą do powrotu do rodzimego państwa i przejęcia faktycznych i formalnych rządów. Współcześnie taką formacją jest m.in. Centralny Rząd Tybetański[1].

Rządy na uchodźstwie można podzielić na trzy kategorie:

  1. dążące do obalenia grupy sprawującej władzę w państwie, z którego się wywodzą,
  2. dążące do ustanowienia nowego, międzynarodowo uznanego państwa,
  3. dążące do odzyskania władzy utraconej wskutek działań wojennych[1].

W trakcie II wojny światowej niemiecka okupacja znacznej części Europy doprowadziła do ewakuacji rządów wielu państw. W Londynie działało osiem uznanych rządów na uchodźstwie: belgijski, czechosłowacki, jugosłowiański, grecki, holenderski, luksemburski, norweski i polski[2].

Rządy na uchodźstwie[edytuj]

Rząd Polski[edytuj]

Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie działał od agresji Niemiec na Polskę w 1939 roku, najpierw w Paryżu, następnie w Angres i przez większość czasu swojego istnienia w Londynie. Po pokonaniu Niemiec hitlerowskich i ustanowieniu w Polsce władzy komunistycznej polski rząd na uchodźstwie utracił poparcie międzynarodowe, ale działał do odzyskania suwerenności i wyborów prezydenckich w 1990 roku[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Stephanie Römer: The Tibetan Government-in-Exile: Politics at Large. Routledge, 2008, seria: Routledge Advances in South Asian Studies. ISBN 1134057237.
  2. Eliezer Yapou: Governments in Exile, 1939-1945. 1998. (ang.)
  3. rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. W: Encyklopedia PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2017-07-18].