Słoń morski północny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
słoń morski północny
Mirounga angustirostris[1]
(Gill, 1866)
słoń morski północny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Nadrodzina płetwonogie
Rodzina fokowate
Rodzaj Mirounga
Gatunek słoń morski północny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     tereny lęgowe

     pozostałe

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Słoń morski północny (Mirounga angustirostris) – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych.

Występuje w rejonie wybrzeży amerykańskiego stanu Kalifornia i meksykańskiego Baja California oraz w południowo-wschodniej Alasce[3]. Słonie morskie to zwierzęta stadne, które swoją nazwę wzięły od swoich dużych rozmiarów oraz od pysków samców, które przypominają trąbę.

Północny słoń morski ma barwę żółtawą albo szaro-brązową. Samce osiągają długość 4-6 m przy masie 2,4-3,7 t. Największy znany samiec słonia morskiego ważył 5 t i miał 6,9 m długości. Samice są dużo mniejsze, osiągają długość do 3,5 m a masę do 900 kg.

Słonie morskie żywią się głównie rybami i głowonogami. Północna odmiana nie migruje, rozmnaża się na lądzie z tym, że zimę spędza na morzu, prawdopodobnie w pobliżu kry lodowej. Słonie morskie spędzają 80% czasu w wodzie, potrafią wytrzymać bez pobierania powietrza ponad 80 minut dłużej niż jakikolwiek inny niewaleniowaty ssak morski (nurkują do głębokości sięgających do 1500 m). Na lądzie mimo swoich dużych rozmiarów poruszają się szybciej niż człowiek. W czasie sezonu rozrodczego samce stają się w stosunku do siebie wyjątkowo agresywne. Walczą wtedy między sobą o terytoria, a "haremy" poszczególnych samców dochodzą do 40 samic. Samice mają każdego roku tylko jedno młode, ciąża trwa ok. 11 miesięcy. Samice dożywają 20 lat, a samce 14.

Na słonia morskiego polowano w XIX w. dla ich cennego tłuszczu, wtedy też znalazły się one na granicy wymarcia. W XX w. w wyniku programu ochrony tych ssaków ich liczebność znacząco się podniosła a ich istnienie nie jest już zagrożone.

Przypisy

  1. Mirounga angustirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Mirounga angustirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mirounga angustirostris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 22 września 2009]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]