Salif Keita (piłkarz malijski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salif Keita
Ilustracja
Imię i nazwisko Salif Keïta Traoré
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1946
Bamako, Mali
Pozycja napastnik
Wzrost 176 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Zakończył karierę
Kariera juniorska
1960-1963 Stade Malien
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1963
1963–1965
1965–1966
1966–1967
1967–1972
1972–1973
1973–1976
1976–1979
1979–1980
Pionniers Ouolofobougou
Real Bamako
Stade Malien
Real Bamako
AS Saint-Étienne
Olympique Marsylia
Valencia CF
Sporting CP
New England Tea Men




149 (125)
18 (10)
74 (23)
63 (32)
39 (17)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1963–1972  Mali 13 (11)

Salif Keïta Traoré (ur.8 grudnia 1946 w Bamako) - malijski piłkarz, grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki w Mali[edytuj | edytuj kod]

Salif Keita karierę zaczynał w zespołach juniorskich Stade Malien w 1960 roku, a w 1963 roku rozpoczął karierę profesjonalną w innym stołecznym klubie Realu Bamako.

W malijskiej ekstraklasie reprezentował barwy Stade Malien (1965-66) i Realu Bamako (1963-65 i 1966-67), z którymi Keicie nie było dane cieszyć się z mistrzostwa, ale trzykrotnie zdobywał z nimi Puchar Mali (dwukrotnie z Realem Bamako, raz z Stade Malien).

Kariera we Francji[edytuj | edytuj kod]

W 1967 roku, 20-letni Keita wyjechał do Francji grać w AS Saint-Étienne, z którym wygrywał trzy razy z rzędu (1968-70) ligę francuską oraz dwa razy zdobył Puchar Francji w roku 1968 i 1970. W ostatnich dwóch sezonach w drużynie Les Verts, Salif Keita mimo imponującej liczby bramek strzelonych w lidze w tym okresie: 71 (42 w sezonie 1970/1971, 29 w sezonie 1971/1972, nie zdobył już z tą drużyną żadnych trofeów, ale w 1970 roku wygrał plebiscyt na najlepszego piłkarza Afryki[1].

Latem 1972 roku, po pięciu latach gry w Saint-Étienne, Keita przeniósł się do Olympique Marsylia. Klub później próbował zmusić Keitę do przyjęcia obywatelstwa francuskiego. Ponieważ temu się sprzeciwił, w 1973 roku, po roku pobycie w Marsylii przeniósł się na Półwysep Iberyjski.

Kariera na Półwyspie Iberyjskim[edytuj | edytuj kod]

W 1973 roku, przeniósł się do hiszpańskiej Valencii. Hiszpańskie gazety zostały oskarżone o rasizm wobec Keity, których tytuły gazet brzmiały: Valencia miała kupić Niemców i wraca z czarnym, ale kibice bardzo uwielbiali Keitę, który w swoim debiucie strzelił dla Valencii dwie bramki w wygranym meczu z Realem Oviedo[2]. Podczas gry w Hiszpanii zyskał przydomek La Perla Negra de Mali (czarna perła z Mali).

W 1976 roku po trzech latach pobytu w Walencji, Keita przeszedł do Sportingu, gdzie zastąpił popularnego napastnika zespołu, Hektora Yazalde. W ciągu trzech lat gry w Lizbonie, Keita zdobył z drużyną tylko Puchar Portugalii w 1978 roku. W 1979 roku, Keita wyjechał do Stanów Zjednoczonych grać w klubie New England Tea Men, w którym w roku 1980 w wieku 34 lat zakończył sportową karierę.

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku, Salif Keita otworzył w Mali popularną szkółkę piłkarską (nazwaną jego imieniem)In 1994, która w znacznym stopniu przyczyniła się do sukcesów reprezentacji tego kraju.

W 1995 roku, w Bamako założono klub Centre Salif Keita, nazwany jego imieniem.

W 1998 roku, gwinejski reżyser, Cheik Doukouré nakręcił film na temat życia i kariery Keity pt."Le Ballon d'or".

W czerwcu 2005 roku, Keita został wybrany na funkcję szefa Malijskiej Federacji Piłkarskiej, którą pełni do dziś. W 2006 roku, Afrykańska Federacja Piłkarska (CAF) umieściła go na liście 200 najlepszych afrykańskich piłkarzy wszech czasów w ostatnich 50 latach[3].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1963 roku, w wieku niespełna 17 lat, stał się najmłodszym zawodnikiem grającym w reprezentacji Mali. W 1972 roku, zdobył wraz z reprezentacją srebrny medal Puchar Narodów Afryki. Po tym turnieju Salif Keita ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Stade Malien[edytuj | edytuj kod]

Real Bamako[edytuj | edytuj kod]

AS Saint-Étienne[edytuj | edytuj kod]

Sporting CP[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Piłkarz Roku Afryki: 1970

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Keita jest wujkiem malijskiej gwiazdy, Seydou Keity, odnoszącego największe swe sukcesy z FC Barceloną[4] oraz Mohameda Sissoko, znanego z gry w Valencii, Liverpoolu and Juventusie.

Kuzyn Keity, Sidi Yaya Keita, również jest piłkarzem, grającym na pozycji pomocnika, znanym z występów w francuskich klubach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]