Sebastián Herrero y Espinosa de los Monteros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sebastián Herrero y Espinosa de los Monteros
Kardynał prezbiter
Kraj działania Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1822
Jerez de la Frontera (Kadyks)
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 1903
Walencja
Arcybiskup Walencji
Okres sprawowania 1898–1903
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1860
Nominacja biskupia 17 września 1875
Sakra biskupia 30 listopada 1875
Wybór patriarchy 24 marca 1896
Kreacja kardynalska 22 czerwca 1903
Leon XIII
Kościół tytularny Bazylika św. Bonifacego i św. Aleksego

Sebastián Herrero y Espinosa de los Monteros (ur. 20 stycznia 1822 w Jerez de la Frontera (Kadyks), zm. 9 grudnia 1903 w Walencji) – hiszpański biskup rzymskokatolicki czterech diecezji. Ostatecznie arcybiskup Walencji w latach 18981903, od 1903 kardynał prezbiter.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie szlacheckiej, będąc po kądzieli potomkiem markizów de Monte Olivar. Skończył studia humanistyczne i filozoficzne w Kadyksie. W Sewilli uzyskał tytuł doktora obydwu kierunków. Jednocześnie poświęcił się naukom prawnym, a także dał się poznać jako pisarz i poeta. Pracował początkowo jako adwokat, by wreszcie w roku 1856, będąc pod ogromnym wrażeniem spustoszenia, jakie spowodowała epidemia cholery, zdecydować się na wstąpienie do stanu duchownego.

W stanie duchownym[edytuj | edytuj kod]

W roku 1856 wstąpił do Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri. Cztery lata później został wyświęcony na kapłana. 17 września 1875 Papież Pius IX mianował go biskupem diecezji Cuenca. Święcenia biskupie przyjął 30 listopada 1875 roku. 18 grudnia 1875 został mianowany biskupem Vitorii. Zrezygnował z tego stanowiska w czerwcu 1880 roku w związku z problemami zdrowotnymi. 27 marca 1882 roku został mianowany biskupem Oviedo. Stanowisko to piastował do 15 marca 1883, kiedy to objął biskupstwo w Kordobie. 24 marca 1898 Papież Leon XIII mianował go arcybiskupem walenckim. Pięć lat później z rąk tego samego papieża otrzymał nominację kardynalską. Kreowany kardynałem prezbiterem 22 czerwca 1903 roku. Jako kościół tytularny przydzielono mu bazylikę św. Bonifacego i św. Aleksego na Awentynie. Po śmierci Leona XIII uczestniczył w konklawe, które wybrało nowego papieża Piusa X. Zmarł 9 grudnia 1903 roku w Walencji. Pochowany w krypcie katedry w Walencji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]