Sebastian Lubomirski (zm. 1613)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana wojnickiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Sebastian Lubomirski
Ilustracja
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data urodzenia ok. 1546
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1613
Dobczyce
Ojciec Stanisław Lubomirski
Matka Barbara Hruszowska
Żona

Anna Branicka

Dzieci

Stanisław Lubomirski
Joachim Lubomirski
Katarzyna Lubomirska
Zofia Lubomirska
Barbara Lubomirska
Krystyna Lubomirska

Sebastian Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok. 1546 – zm. 22 czerwca 1613 w Dobczycach[1]) – kasztelan wojnicki w latach 1603-1613, kasztelan biecki w latach 1598-1603, kasztelan małogojski w 1591 roku, burgrabia krakowski w latach 1584-1591, żupnik krakowski w latach 1581-1591, starosta dobczycki w latach 1585[2]-1606, starosta sądecki w latach 1590-1597, starosta spiski w 1591 roku, starosta lipnicki w latach 1591-1594, starosta tymbarski w latach 1599-1606, starosta sandomierski w 1612 roku[3].

Twórca znaczenia rodu Lubomirskich. Pierwszy w rodzie senator Rzeczypospolitej.

Był synem Stanisława Lubomirskiego i Barbary z Hruszowskich, bratankiem Sebastiana Lubomirskiego, starosty sanockiego. Skoligacił się z najważniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Zebrał ogromny majątek, kupił Wiśnicz od Kmitów. W 1592 otrzymał tytuł hrabiego Świętego Imperium Rzymskiego (S.I.R.)[4].

W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[5].

W latach 1585 - 1613 był starostą dobczyckim[6].

Był jednym z fundatorów klasztoru kamedułów na Bielanach pod Krakowem.

W 1619 jego córka Krystyna wyszła za mąż za hetmana polnego Stanisława Koniecpolskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Królewskie miasto Dobczyce. Od czasów najdawniejszych do współczesności, Paweł Figlewicz, Kraków 2015, s. 15
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo dobczyckie wraz z Anną Branicką, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 67.
  3. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 238
  4. "Do Wiśnicza należał tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, w 1595 został on potwierdzony przez cesarza Rudolfa II na rzecz Sebastiana" [w:] Teresa Zielińska. Poczet polskich rodów arystokratycznych, 1997 t. 1 str. 134
  5. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.
  6. Królewskie miasto Dobczyce. Od czasów najdawniejszych do współczesności, Paweł Figlewicz, Kraków 2015, s. 14

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]