Nowy Wiśnicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowy Wiśnicz
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.
Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Herb
Herb Nowego Wiśnicza
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat bocheński
Gmina Nowy Wiśnicz
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Małgorzata Więckowska
Powierzchnia 4,97[1] km²
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

2685
554 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 14
Kod pocztowy 32-720
Tablice rejestracyjne KBC, KBA[2]
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Ziemia 49°54′53″N 20°27′39″E/49,914722 20,460833
TERC
(TERYT)
2121501064
Urząd miejski
Rynek 38
32-720 Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz, zamek

Nowy Wiśniczmiasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.

W latach 1976–1982 miejscowość była siedzibą gminy Nowy Wiśnicz-Lipnica. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnowskiego.

Historia[edytuj]

W XII wieku Nowy Wiśnicz był notowany jako wieś klasztorna. W XIV wieku był własnością Kmitów, a następnie Lubomirskich. Prawa miejskie otrzymał w 1616 roku za sprawą Stanisława Lubomirskiego. Znaczną część drewnianej zabudowy miasta strawił 3 lipca 1863 wielki pożar[3].

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Nowego Wiśnicza w 2014 roku [4].


Piramida wieku Nowy Wisnicz.png

Zabytki[edytuj]

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Budynek Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu
Jeden z drewnianych domów w Nowym Wiśniczu na rysunku Matejki

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[5].

  • układ urbanistyczny,
  • zespół kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP z 1620 roku:
    • kościół,
    • plebania,
    • dzwonnica,
    • ogrodzenie z 2 bramkami,
    • cmentarz kościelny,
  • kapliczka przydrożna św. Jana Nepomucena, drewniana, przy drodze do zamku z 2 poł. XVIII wieku.,
  • zespół klasztorny karmelitów z 1 poł. XVII w.,
    • ruina kościoła pw. św. Józefa
    • klasztor, obecnie więzienie,
    • fortyfikacje bastionowe,
  • cmentarz żydowski,
  • zespół zamkowy, XVI, po 1620 r.,
    • zamek,
    • fortyfikacje bastionowe,
  • ratusz miejski,
  • sąd, obecnie liceum (PLSP), ul. Grunwaldzka 278 (Bocheńska 6) z lat 1911–1912,
  • dom, Rynek 13, XVIII/XIX,
  • dom, Rynek 20, XVII, XX wiek.

Inne zabytki[edytuj]

Nieistniejące:

  • kościół Karmelitów pw. Chrystusa Zbawiciela z lat 1622–1630, zburzony przez Niemców w latach 1942–1944 r.,
  • drewniane podcieniowa zabudowa rynku (uwieczniona przez Jana Matejkę).

Przyroda i turystyka[edytuj]

Miasto leży na obszarze Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Walorami miasta są cenne zabytki architektoniczne i nieskażona przyroda. W bliskiej okolicy znajduje się kilka obiektów chronionej przyrody:

Szlaki turystyczne: niebieski: Bochnia – Nowy Wiśnicz – Kamień GrzybPaprotna (obok Kamieni Brodzińskiego) – RajbrotŁopuszePrzełęcz RozdzieleWidoma – góra KamionnaPasierbiecka GóraTymbark.

Wspólnoty religijne[edytuj]

 Osobny artykuł: Religia w Nowym Wiśniczu.

Osoby związane z miejscowością[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2010 r.. [dostęp 13.06.2012].
  2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2015 r. Nr 0, poz. 669)
  3. List Jana Matejki z 12/13 VII 1863 roku opisujący Wiśnicz po pożarze
  4. http://www.polskawliczbach.pl/Nowy_Wisnicz, w oparciu o dane GUS.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2016.
  6. Maciej Masłowski: Juliusz Kossak, Warszawa, 1986, "Auriga" - Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, s.15, ISBN 83-221-0294-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]