Nowy Wiśnicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowy Wiśnicz
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Widok miasta i okolic z północnego wschodu.
Od lewej widoczne są: dawny klasztor karmelitów (obecnie zakład karny) w Leksandrowej oraz Zamek Wiśnicz w Starym Wiśniczu.
Herb
Herb Nowego Wiśnicza
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat bocheński
Gmina Nowy Wiśnicz
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Małgorzata Więckowska
Powierzchnia 4,97[1] km²
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

2685
554 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 14
Kod pocztowy 32-720
Tablice rejestracyjne KBC, KBA[2]
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz
Ziemia 49°54′53″N 20°27′39″E/49,914722 20,460833
TERC
(TERYT)
2121501064
Urząd miejski
Rynek 38
32-720 Nowy Wiśnicz
Nowy Wiśnicz, zamek

Nowy Wiśniczmiasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.

W latach 1976–1982 miejscowość była siedzibą gminy Nowy Wiśnicz-Lipnica. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnowskiego.

Historia[edytuj]

W XII wieku Nowy Wiśnicz był notowany jako wieś klasztorna. W XIV wieku był własnością Kmitów, a następnie Lubomirskich. Prawa miejskie otrzymał w 1616 roku za sprawą Stanisława Lubomirskiego. Znaczną część drewnianej zabudowy miasta strawił 3 lipca 1863 wielki pożar[3].

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Nowego Wiśnicza w 2014 roku [4].


Piramida wieku Nowy Wisnicz.png

Zabytki[edytuj]

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Budynek Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu
Jeden z drewnianych domów w Nowym Wiśniczu na rysunku Matejki

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[5].

  • układ urbanistyczny,
  • zespół kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP z 1620 roku:
    • kościół,
    • plebania,
    • dzwonnica,
    • ogrodzenie z 2 bramkami,
    • cmentarz kościelny,
  • kapliczka przydrożna św. Jana Nepomucena, drewniana, przy drodze do zamku z 2 poł. XVIII wieku.,
  • zespół klasztorny karmelitów z 1 poł. XVII w.,
    • ruina kościoła pw. św. Józefa
    • klasztor, obecnie więzienie,
    • fortyfikacje bastionowe,
  • cmentarz żydowski,
  • zespół zamkowy, XVI, po 1620 r.,
    • zamek,
    • fortyfikacje bastionowe,
  • ratusz miejski,
  • sąd, obecnie liceum (PLSP), ul. Grunwaldzka 278 (Bocheńska 6) z lat 1911–1912,
  • dom, Rynek 13, XVIII/XIX,
  • dom, Rynek 20, XVII, XX wiek.

Inne zabytki[edytuj]

Nieistniejące:

  • kościół Karmelitów pw. Chrystusa Zbawiciela z lat 1622–1630, zburzony przez Niemców w latach 1942–1944 r.,
  • drewniane podcieniowa zabudowa rynku (uwieczniona przez Jana Matejkę).

Przyroda i turystyka[edytuj]

Miasto leży na obszarze Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Walorami miasta są cenne zabytki architektoniczne i nieskażona przyroda. W bliskiej okolicy znajduje się kilka obiektów chronionej przyrody:

Szlaki turystyczne: niebieski: Bochnia – Nowy Wiśnicz – Kamień GrzybPaprotna (obok Kamieni Brodzińskiego) – RajbrotŁopuszePrzełęcz RozdzieleWidoma – góra KamionnaPasierbiecka GóraTymbark.

Wspólnoty religijne[edytuj]

 Osobny artykuł: Religia w Nowym Wiśniczu.

Osoby związane z miejscowością[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2010 r.. [dostęp 13.06.2012].
  2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2015 r. Nr 0, poz. 669)
  3. List Jana Matejki z 12/13 VII 1863 roku opisujący Wiśnicz po pożarze
  4. http://www.polskawliczbach.pl/Nowy_Wisnicz, w oparciu o dane GUS.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2016; 5 miesięcy temu.
  6. Maciej Masłowski: Juliusz Kossak, Warszawa, 1986, "Auriga" - Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, s.15, ISBN 83-221-0294-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]