Sejm grodzieński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Po prawej stronie Pałac Sapiehów (Batorówka) mieszcząca rezydencję króla - na tyłach pałacu wznosiły się budynki Izby Poselskiej i Izby Senatorskiej
Nowy Zamek w Grodnie w XVIII wieku

Sejm grodzieński – zbiorcza nazwa dla sejmów I Rzeczypospolitej, odbywających się w Grodnie. Sejm odbywający się w Warszawie w 1673 zdecydował, że co trzeci sejm (z wyłączeniem tych, które wiązały się z elekcją królakonwokacyjnych, elekcyjnych i koronacyjnych) będzie odbywał się w Grodnie[1]. Miało to zaakcentować fakt, że Rzeczpospolita składa się z Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Miasto Grodno zyskało tym samym obok Warszawy status Miasta Sejmowego Rzeczypospolitej, natomiast w świadomości ówczesnych stolicami w dalszym ciągu były Kraków i Wilno. W Grodnie odbyło się jedynie 11 sejmów. Pierwsze w latach: 1678-1679, 1688, 1693. Potem nastąpiła przerwa związana z elekcją Augusta II Mocnego, wielką wojną północną i walkami wewnętrznymi w kraju. Kolejne sejmy grodzieńskie, już w czasach saskich, odbyły się w latach: 1718, 1726, 1729, 1730, 1744, 1752.

W czasie panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego w Grodnie odbyły się jedynie dwa sejmy: w roku 1784 oraz sejm grodzieński z 1793, który potwierdził II rozbiór Polski i okazał się być ostatnim sejmem I Rzeczypospolitej[2].

Sejmy w Grodnie
Od Do Król Miejsce
15 grudnia 1678 1679 Jan III Sobieski Stary Zamek w Grodnie
1688 1688 Jan III Sobieski Stary Zamek w Grodnie
1693 1693 Jan III Sobieski Stary Zamek w Grodnie
3 października 1718 17 listopada 1718 August II Mocny Pałac Sapiehów w Grodnie
1726 August II Mocny
1729 August II Mocny
1730 August II Mocny
1744 August III Sas
1752 August III Sas Nowy Zamek w Grodnie
1784 Stanisław August Poniatowski Nowy Zamek w Grodnie
17 czerwca 1793 23 listopada 1793 Stanisław August Poniatowski Nowy Zamek w Grodnie

Przypisy

  1. Volumina Legum tom 5 s. 67 Seym trzeci w Wielkim Xięstwie Litewskim
  2. Rangę Grodna jako sejmowej stolicy potwierdził Sejm Wielki w ustawie Seymy z 28 maja 1791 (Volumina Legum tom 9 s. 250)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

W. Konopczyński, Chronologia sejmów polskich, Kraków 1948.