Selachii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Selachii
Ilustracja
Carcharhinus plumbeus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Infragromada Euselachii
(bez rangi) Neoselachii
(bez rangi) Selachii
Synonimy
  • Selachimorpha
  • Pleurotremata

Selachii (z gr. selachos – rekin lub ryba chrzęstna) – takson w obrębie Euselachii, obejmujący współcześnie występujące spodouste, powszechnie nazywane rekinami, a także raszple i piłonosy.

Diagnoza[edytuj | edytuj kod]

Cechą diagnostyczną ryb zaliczanych do Neoselachii – taksonu obejmującego wspólnego przodka współczesnych rekinów oraz wszystkich jego potomków – jest obecność na zębach i łuskach przynajmniej jednej warstwy enameloidu[1] – substancji podobnej do szkliwa. U Selachii otwory skrzelowe znajdują się zwykle na bokach ciała. Przednia krawędź płetwy piersiowej nie jest połączona z bokiem głowy. Płetwa odbytowa jest obecna lub nie. Połówki obręczy piersiowej nie są połączone na grzbiecie. Cechy te odróżniają rekiny od płaszczek[2].

Nazewnictwo popularne[edytuj | edytuj kod]

W dawnym znaczeniu do Selachii zaliczano rekiny i płaszczki. Termin ten został zawężony do rekinów. W literaturze polskiej nazwami Selachii, Selachia, Selachimorpha lub Selachiformes różni autorzy określali, zwykle w randze rzędu: spodouste[3][4], rekiny[3][5], rekinokształtne[6][7] lub żarłacze[7][8]. Stanisław Rutkowicz w 1982[9] dla synonimu Pleurotremata (Selachii) użył nazwy bokoszpare.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

W obrębie Selachii wyróżniane są dwa nadrzędy[2]:

Uproszczony diagram charakteryzujący rzędy współczesnych rekinów (j. ang.)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryby kopalne. red. Michał Ginter. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 128. ISBN 978-83-235-0973-8.
  2. a b Nelson 2006 ↓, s. 46
  3. a b Selachii – spodouste, rekiny [W:] Eugeniusz Grabda, Tomasz Heese: Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces. Koszalin: Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie, 1991.
  4. Spodouste, blaszkoskrzelne (Elasmobranchii, Selachia) [W:] Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973 (wyd. II 1976), seria: Mały słownik zoologiczny.
  5. Selachimorpha – rekiny [W:] Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-12286-2.
  6. Rząd rekinokształtne – Selachiformes [W:] G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  7. a b Rząd rekinokształtnych, czyli żarłaczy (Selachii) [W:] Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  8. Żarłacze Selachiiformes [W:] Władysław Zamachowski, Adam Zyśk: Strunowce Chordata. Kraków: Wydawnictwo Naukowe WSP, 1997. ISBN 83-86841-92-3.
  9. Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982, s. 43. ISBN 83-215-2103-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]