Selekcja II. Skorpion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Selekcja II. Skorpion
Gatunek teatr TV
Rok produkcji 1985
Data premiery 7 marca 1985
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 91 min
Reżyseria Tadeusz Kijański
Scenariusz Waldemar Łysiak
Główne role Henryk Talar, Marcin Troński, Michał Pawlicki
Muzyka Andrzej Korzyński
Zdjęcia Gabriel Kossowski,
Andrzej Pieczyński,
Jacek Witkowski
Scenografia Iwo Dobiecki
Kostiumy Renata Obniska-Wolska
Montaż Ryszard Czopowik,
Jan Sieczkowski
Produkcja TVP
Poprzednik Selekcja
Kontynuacja Selekcja III. Ostatni numer
Nagrody
1986 – "Złoty Ekran" dla Henryka Talara

Selekcja II. Skorpion – spektakl Teatru Telewizji z cyklu Teatru Sensacji "Kobra" z 1985 roku w reż. Tadeusza Kijańskiego. Film powstał na podstawie opowiadania Waldemara Łysiaka z tomu Perfidia (1980). Kontynuacja spektaklu Teatru TV z 1984 pt. Selekcja.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

USA w połowie lat 70. XX w. Vittorio Matta, świeżo namaszczony "capo di tutti capi" na całe Stany Zjednoczone powraca do swojego domu po krwawej rozprawie ze swoim poprzednikiem i jego ludźmi. Przed samym domem zostaje jednak aresztowany przez policję i FBI, którzy wiedzą o wszystkim. Ktoś zdradził... Vittorio, próbując ratować się z opresji oraz wykryć zdrajcę w szeregach swojej organizacji zwraca się o pomoc do Luigiego Cariano, do którego wysyła swojego zastępcę Antonio Accardo. Jednak to właśnie Accardo okazuje się być zdrajcą, o czym Vittorio dowiaduje się po niewczasie. Accardo likwiduje Cariano i jego ludzi oraz zabija rodzinę Vittoria. Ostatnią rzeczą, jaką zdrajca chce uzyskać od Vittoria, są pieniądze z jego szwajcarskiego konta. Próbuje go szantażować, oferując życie jego rodziny (Vittorio jeszcze wtedy nie wie, że żona wraz z dziećmi już nie żyją) w zamian za dostęp do konta. Vittorio odmawia – podjęcie pieniędzy z jego konta nie jest możliwe, ponieważ jest to konto daktyloskopijne i tylko on sam po przedstawieniu odcisków swojego palca może tego dokonać. Accardo wydaje wyrok na Vittoria – podczas spaceru jeden ze współwięźniów ciężko rani go nożem. Vittorio cudem unika śmierci. Jednak doskonale zdaje sobie sprawę, że wygrał tylko trochę czasu. Kiedy w więziennym szpitalu zjawia się lekarz z zastrzykiem, jest przekonany, że to opłacony przez mafię egzekutor, który ma wykonać mu śmiertelny zabieg. Wyjaśnia doktorowi, że jeśli jego podejrzenia są słuszne, mafia i tak go wykończy jako niewygodnego świadka i składa propozycję: w zamian za wstrzyknięcie środka pozorującego śmierć, wypłaci mu żądana sumę. Lekarz wyraża zgodę.

Mija kilka lat. Accardo i jego mafijny wspólnik Collins składają wizytę giełdowemu bankrutowi i zarazem świetnemu szulerowi Ricardo i proponują mu grę w pokera o wysoką stawkę z trzema mulitimilionerami. Ricardo, podszywając się za greckiego armatora, ma za zadanie, grając pieniędzmi mafii, wygrać jak najwięcej. Całe przedsięwzięcie dochodzi do skutku w jednym z hoteli Las Vegas. Ricardo w pewnym momencie gra o bajońską sumę 18 mln dolarów. Przekonuje Accardo, że wygrana jest pewna, a ten powierza mu kolejne pieniądze mafii. W chwili sprawdzenia kart okazuje się, że Ricardo blefował i przegrał wszystko. Znika z hotelu pomimo silnej ochrony. Accardo, zdając sobie doskonale sprawę z tego, jaki los czeka go z ręki jego mafijnych mocodawców, połyka truciznę. Jak się okazuje w ostatniej scenie filmu za całą pokerową zagrywką Ricardo stał Vittorio Matta, który przy pomocy sprytnego szulera dokonał zemsty na zdrajcy Accardo.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]