Serhij Mizin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serhij Mizin
Imię i nazwisko Serhij Hryhorowicz Mizin
Data i miejsce
urodzenia
25 września 1972
Kijów, Ukraińska SRR
Pozycja pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera piłkarska[a]
Lata Klub M (G)
1991–1992
1992–1996
1996–1997
1997
1998
1997–2000
2000–2001
2001–2002
2002–2004
2004–2008
Dynamo-2 Kijów
Dynamo Kijów
CSKA Kijów
Czornomorec Odessa
Dnipro Dniepropietrowsk
Karpaty Lwów
Krywbas Krzywy Róg
Metalist Charków
Karpaty Lwów
Arsenał Kijów
42 (0)
73 (16)
15 (10)
7 (2)
11 (4)
47 (12)
25 (7)
32 (8)
40 (13)
77 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1995–2003  Ukraina 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008–2009
2009
2009–2010
2010–2011
2012–
FK Charków (asystent)
FK Lwów (asystent)
Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka (dyr.sportowy)
Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka
Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka (dyr.sportowy)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 27.02.2011.

Serhij Hryhorowicz Mizin, ukr. Сергій Григорович Мізін, ros. Сергей Григорьевич Мизин, Siergiej Grigorjewicz Mizin (ur. 25 września 1972 w Kijowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Występował w juniorskiej i młodzieżowej drużynie Dynama Kijów. W 1992 zadebiutował w podstawowej jedenastce Dynama, z którym osiągnął najwięcej sukcesów. W 1996 przeszedł do CSKA Kijów. Występował w takich klubach jak Czornomorec Odessa, Dnipro Dniepropietrowsk, Karpaty Lwów, Krywbas Krzywy Róg i Metalist Charków. W 2002 ponownie wrócił do Karpat Lwów. Ostatnim klubem w karierze piłkarza był Arsenał Kijów, w którym w 2008 ukończył swoje występy.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

25 marca 1995 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu eliminacyjnym do Mistrzostw Europy z Chorwacją przegranym 0:4. Łącznie rozegrał 7 gier reprezentacyjnych.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Kończąc pierwszy etap przygotowań trenerskich został pomagać trenerowi FK Charków[1]. Następnie prowadził FK Lwów. 21 grudnia 2009 objął stanowisko dyrektora sportowego klubu Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka[2]. W czerwcu 2010 został głównym trenerem ochtyrskiej drużyny[3]. 5 listopada 2011 po serii niedanych gier podał się do dymisji[4]. Na początku 2012 ponownie objął stanowisko dyrektora sportowego Naftowyk-Ukrnafty Ochtyrka[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz Ukrainy: 1993, 1994, 1995 (wszystkie z Dynamem)
  • wicemistrz Ukrainy: 1992 (z Dynamem)
  • brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1998 (z Karpatami)
  • zdobywca Pucharu Ukrainy: 1993 (z Dynamem)
  • finalista Pucharu Ukrainy: 1999 (z Karpatami)

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • jest członkiem Klubu 300.
  • zwyciężył w plebiscycie na najlepszego pomocnika Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[6].
  • został wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]